น้ำอ้อย : หน้า 92/128

ได้เงินหนึ่งกากนึก จึงได้นึกซื้อน้ำอ้อย มีคนเก็บดอกไม้ กระหายน้ำเดินผ่านมา เรื่องจริงมิได้ฝอย ชวนคนมาได้มากมาย ร้องเชิญมาทางนี้ น้ำอ้อยมีไว้ให้คุณ มาถึงที่ประตูเมือง ทั้งรวยและทั้งจน คนรุ่งเรืองทุกทุกคน เชิญมาดื่มน้ำอ้อยกัน ดื่มเสร็จคิดตอบแทน ให้เงินไว้ใช้เป็นทุน ชายคนจนสุดดีใจ ได้เงินไปใช้ทำทุน นำน้ำอ้อยไปในป่า ไม่มีท่าจะเหนื่อยเลย b นึกได้น่าดอกไม้ เอาไปขายเหมือนอย่างเคย คนเก็บดอกไม้ป่า ให้รางวัลอีกเช่นเคย ไม่คิดจะอยู่เฉย รวมทรัพย์ได้แปดกหาปณะ เป็นดอกไม้หอมเหลือเอ่ย ไม่เฉลยแก่ใครใคร ครั้นถึงฤดูฝน พายุพัดกิ่งไม้หัก ต้นใหญ่และต้นเล็ก ต่างล้มกันไม่เป็นท่า ๔๐ ก ล ย า ณ มิตร Kalyanamitra.org