ข้อความต้นฉบับในหน้า
“ถ้าจะไปขอพักที่วัด พระเณรก็คงจำวัดกันหมด
แล้ว คงจะเป็นการรบกวนท่าน ผมเองก็อยากให้ท่านพัก
ที่บ้านเพื่อเป็นสิริมงคลจะทําอย่างไรดี?"
“อาตมาปักกลดพักใต้ต้นไม้ร่มใดต้นหนึ่งใน
บริเวณบ้านก็ได้
คุณชำนาญพร้อมทั้งภรรยา และทุกคนในบ้านจะ
ไม่ยอมให้อาตมาทำเช่นนั้น อ้างเหตุผลต่าง ๆ นานา
เหตุผลที่สำคัญก็คือเกรงว่าฝนจะตก เพราะอากาศ
กำลังร้อนอบอ้าวและมีเสียงฟ้าร้องดังครืน ๆ มาแต่ไกล
ด้วย
“ความจริง ผมมีบ้านว่างอยู่หลังหนึ่ง อยู่ลึกเข้าไป
ในสวนหลังบ้าน แต่...” คุณชำนาญหยุดพูดแค่นั้นแล้วก็
หันไปมองหน้าภรรยาและน้องสาวอย่างมีนัย
“ไม่เหมาะหรอกคุณ” ภรรยาของเขารีบปฏิเสธ
“อย่าให้ท่านไปพักเลย"
“มันเป็นบ้านแบบโบราณ ที่เก่าแก่คร่ำคร่ำมาก”
คุณชำนาญอธิบาย และไม่มีใครมาอยู่เป็นเวลานานแล้ว
คงจะสกปรกรกรุงรังน่าดู”
“สกปรกรกรุงรังไม่เป็นไรหรอก อาตมาต้องการที่
นิดเดียวพอวางหลังลงนอนเท่านั้น”
ทุก ๆ คนแสดงกิริยาอาการกระอักกระอ่วนใจ
อยู่ครู่หนึ่ง แล้วน้องสาวคุณชำนาญที่ชื่อว่าดวงแก้วก็พูด
ขึ้นว่า
“ถ้าท่านพอใจที่จะพักที่นั่นก็ให้ท่านพักเถอะจะ
เป็นไรไปท่านเป็นพระธุดงค์ทรงศีลทรงธรรมคงไม่กลัว
อะไรมั้ง”
คำพูดอันมีเลศนัยของคุณดวงแก้ว ซึ่งเพิ่งเรียนจบ
ได้ปริญญาตรีทางวิทยาศาสตร์มาจากกรุงเทพฯ ทำให้
อาตมาเข้าใจเอาทันทีว่า บ้านหลังนั้นคงจะมีอะไรบาง
อย่างที่น่ากลัวอยู่เป็นแน่ อาตมาจึงตอบว่า
“คนในโลกนี้ กลัวความตายเหนือสิ่ง
ใดหมด ถ้าไม่กลัวตายเสียอย่างเดียว ก็ไม่มีอะไร
ในโลกที่จะทำให้เขากลัวได้”
“แล้วท่านกลัวความตายหรือเปล่าคะ?” ดวงแก้ว
ถามขึ้นทันควัน ท่วงทีวาจาและกิริยาท่าทีของเธอแสดง
ให้เห็นอย่างชัดเจนว่า เธอเป็นคนกล้าหาญฉลาด และ
อาจจะไม่ค่อยมีความเลื่อมใสในคำสอนทางศาสนาด้วย
"ดวงแก้วนี่ถามอะไรก็ไม่รู้” คุณชำนาญหันไปพูด
กับน้องสาวเป็นเชิงปราม
“ความตายอาตมาไม่กลัวหรอก กลัวแต่
ความเป็น” อาตมาตอบเป็นปริศนาเล็กน้อย เพื่อให้ดวง
แก้วงง และเพื่อกระตุ้นให้เธอคิดในปัญหาอันลึกซึ้งทาง
ปรัชญาเสียบ้าง หญิงสาวจ้องดูอาตมาอย่างงง ๆ อยู่ครู่
หนึ่งแล้วพูดขึ้นว่า
“เป็นอันว่า ท่านไม่กลัวความตาย ดีแล้วเราจะได้
พิสูจน์กันเสียที ดิฉันเป็นนักวิทยาศาสตร์ชอบการพิสูจน์”
“ดวงแก้ว” คุณชำนาญเรียกชื่อน้องสาวแบบลาก
เสียง
“พูดกับพระกับเจ้า ต้องให้เรียบร้อยหน่อย อะไร
กันพอพบกับท่านเท่านั้นก็จะเริ่มถกเถียงกับท่านเสีย
แล้ว”
“ไม่เป็นไรหรอกคุณโยม” อาตมาพูดยิ้ม ๆ เพื่อ
สร้างบรรยากาศให้เย็น ๆ ไว้ “การถกเถียงกันด้วยสติ
ปัญญาเพื่อความรู้ เป็นสิ่งที่อาตมาชอบ อาตมาไม่ได้ถูก
กับใครมานานแล้ว วันนี้นับว่าโชคดีสองชั้นที่ได้พบกับ
บัณฑิตผู้ใคร่ในความรู้และจะได้พิสูจน์บ้านที่น่ากลัว
หลังนั้นด้วย เป็นอันว่าคืนนี้ อาตมาจะขอไปพักที่บ้าน
หลังนั้น
“ท่านครับ” คุณชำนาญพูดด้วยอาการกระวน
กระวายใจ “อย่าดีกว่าครับ ถ้าท่านจะอนุเคราะห์ผมก็
โปรดไปปักกลดตามต้นไม้ในบริเวณบ้านผมเถอะเพราะ
ท่านอยู่ในความรับผิดชอบของผม ถ้าเกิดอะไรขึ้นผมจะ
ต้องรับผิดชอบ"
คำพูดของคุณชำนาญ ทำให้อาตมาเกิดความ
สงสัยยิ่งขึ้น จึงถามว่า
“บ้านหลังนั้นมีอะไรผิดปกติหรือ บอกความจริง
ให้อาตมาฟังเถิด อย่าอึ้งอยู่เลย”
"มันเป็นบ้านผีสิงค่ะท่าน” ดวงแก้วชิงตอบขึ้นก่อน
ทำให้ทุกคนสะดุ้ง หันไปมองเธอด้วยสายตาแสดงความ
ไม่พอใจ
“ก็ความจริงมันมีอยู่อย่างนี้จะปิดบังไว้ทำไม
"ขอบใจมากที่บอกความจริงให้อาตมาทราบ
๑๑๔ ก ล ย า น ม ต ร
Kalyanamitra.org