ความฝันและความจริงในชีวิต : หน้า 110/128

ผ มจบ ม.๖ เมื่ออายุยังไม่เต็ม ๑๘ ด้วยเกรด เอ รวดทุกหมวดวิชา สอบไล่เสร็จ เกรดยังไม่ทันออก แม่ก็บอกอนาคตให้....... “อาเจ๊อีแต่งงางออกบ้านไปเลี้ยว แม่ ไม่มีใครช่วย ซื้อออกมาช่วยแม่ขายของลึกว่า” แม่” “ผมอยากเรียนมหาลัยน่ะแม่” “มหาลัยมหาหลอก เรียงแล้วได้อาไร” “ผมอยากเป็นนักกีฬามหาลัยด้วยนะ “อยากไล่ก็เลิกไล่ เป็นนักกีฬาไม่มีอะไร สู้ขายของไล่เงินแยะ ๆ ไม่ไล่” “เตี้ยให้ผมเรียนต่อนะ” เห็นท่าจะพูด กับแม่ไม่ได้ผล ผมจึงหันไปพึ่งเตีย ด้วย” “ตกลงกับแม่แกเอง เดี๋ยไม่อยากยุ่ง ความหวังจะเป็นนักศึกษา เป็นนักกีฬา มหาวิทยาลัย ของผมจึงจบลงเพียงแค่นี้ ร้านค้าของเตี้ยกับแม่อยู่ปากซอย ทางเข้าหมู่บ้าน เป็นร้านขายของชำเกือบทุก ชนิด เปิดบริการทุกวันตั้งแต่เช้าวันจันทร์ถึง เย็นวันอาทิตย์ วันหยุดไม่มี ไม่ว่าจะเป็นวัน หยุดสุดสัปดาห์หรือวันหยุดนักขัตฤกษ์ ลักษณะของร้านเป็นอาคารชั้นเดียว ขนาดกว้าง ๒ คูหา ด้านหน้าปลูกเกือบติดถนน บริเวณด้านหลังซึ่งมีเนื้อที่เกือบ ๒๐๐ ตารางวา นั้น เตี้ยทำเป็นสวนปลูกทับทิมพันธุ์ดี และมี สมุนไพรจีนอีกหลายสิบชนิด นอกจากทำบัญชีรายรับรายจ่าย ราย การสั่งซื้อ สั่งของแล้ว เตี้ยมักจะขลุกอยู่ใน สวนกับต้นไม้เหล่านี้เกือบทั้งวัน เรื่องขายของหน้าร้านเป็นหน้าที่ของผม กับแม่ ส่วนรายการส่งของตามบ้าน เป็นหน้าที่ ของผมกับจักรยานคู่ชีพ เขาว่าคนชอบต้นไม้มักจะเป็นคนอารมณ์ ดี เตี่ยของผมก็เป็นอย่างนี้ ส่วนแม่เฝ้าร้าน ขายของชำทุกวัน หน้าตาจึงยู่ยี่เป็นผักบุ้งโดน แดด ๑๐๘ โ กั ล ย า ณ มิ ต ร ได้ดีเพราะ เมียที 66 เรื่องสั้น โดย พ.พ. คนหาเงินเป็น ทำงานเก่ง - ไม่มีปริญญามันก็แค่นั้นละ ครับ เลือกได้ ผมอยากเรียน กลับมา ให้ได้ปริญญามากกว่า Kalyanamitra.org 99