การศึกษาธรรมกายในประเทศไทย : หน้า 29/128

เข้าใจในลัทธิตรีกายอย่างมั่นคงทีเดียว ความเชื่อเช่นนี้ ฝังลึกอยู่ในจิตใจของคนในยุคสมัย เดิมบนแผ่นดินไทยนี้มานาน จนกระทั่งได้มีการจารึกตัวอักษรลงในศิลาจารึก เหลือไว้เป็น หลักฐานให้คนรุ่นหลังได้มาศึกษา แต่การศึกษาของพระสงฆ์ไทยในปัจจุบันมุ่งเรียนเฉพาะ บาลี โดยที่ไม่มีผู้สืบเสาะค้นคว้าเพื่อเปรียบเทียบกับคัมภีร์โบราณต่าง ๆ ทั่วไป คนไทยนั้นไม่ ค่อยสนใจคัมภีร์โบราณเท่าใดนัก คัมภีร์ส่วนใหญ่จึงถูกทำลายไป บางครั้งก็ถูกนำไปเผา ทิ้ง หรือไม่ก็ถูกภัยธรรมชาติ เช่น แมลงทำลายไปเป็นจำนวนมาก ถ้ า เ ร า ม า พิ จ า ร ณ า ก า ร ช า ร ะ แ ล ะ จ า ร ก กับการพิมพ์พระไตรปิฎกในประเทศไทย ที่มีกระทำมาแต่โบราณ ก็จะพบว่า ความต่อเนื่องของ คำสอนที่เกี่ยวกับการปฏิบัติธรรมนั้น บางส่วนไม่ต่อเนื่อง ไม่เป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน ตามแต่ผล ของการประพฤติปฏิบัติธรรมของพระนักปราชญ์ในยุคนั้น ๆ ก็ว่าได้ ขอเริ่มเรื่องการชำระและจารึก พระไตรปิฎกของไทยตั้งแต่ สมัยที่ ๑ ชำระและจารลงในใบลาน กระทำที่เมืองเชียงใหม่ สมัยพระเจ้าติโลกราช ประมาณ พ.ศ. ๒๐๒๐ ความจริงสมัยนั้น เมืองเชียงใหม่เป็นอิสระ และถือได้ว่าภูมิภาคแถบนั้นเป็นประเทศลานนาไทย แต่เมื่อรวมกันเป็นประเทศไทยในภายหลัง ก็ควรจะได้กล่าวถึงการชำระพระไตรปิฎก และการ จารึกลงในใบลาน พระเจ้าติโลกราชผู้นี้ มีเรื่องกล่าวถึงไว้ในหนังสือชินกาลมาลีปกรณ์สั้น ๆ ว่า สร้างพระพุทธรูป ในจุลศักราช ๒๔๕ ในหนังสือสังคีติยวงศ์เล่าเรื่องสร้างพระพุทธรูปขนาดใหญ่ ตรงกับหนังสือ ชินกาลมาลีปกรณ์ แต่มีเล่าเรื่องสังคายนาพระไตรปิฎกด้วย พระเจ้าติโลกราชได้อาราธนา พระภิกษุผู้ทรงพระไตรปิฎกหลายร้อยรูป มีพระธรรมทินเถระเป็นประธาน ให้ชำระอักษร พระไตรปิฎกในวัดโพธาราม ๑ ปี จึงสำเร็จ เมื่อทำการฉลองสมโภชแล้วก็ได้ให้สร้างมนเทียร ในวัดโพธาราม เพื่อประดิษฐานพระไตรปิฎก ข้อที่น่าสังเกตก็คือ ตัวอักษรที่ใช้ในการจารึกพระไตรปิฎกในครั้งนั้น คงเป็นอักษรแบบไทย ลานนา คล้ายอักษรพม่า มีผิดเพี้ยนกันบ้างและพอเดาออกเป็นบางตัว กัลยา ณ ม ต ร ๒๗ Kalyanamitra.org