การสนทนาเกี่ยวกับอนาคตและการศึกษา : หน้า 112/128

“ฮือ...เขาจะอยู่กับเราสักกี่ปีเชียว จบแล้ว เขาก็ไป” “คุณ.....ผมยังไม่รู้ชื่อหลานของคุณป้า เลยครับ" “ดาจ้ะ ชื่อเต็ม ๆ ของเขาก็ธิดา เขาเป็น ลูกสาวคนเล็กของน้องชายป้า” “ที่เป็นนายทหารประจำการอยู่ลพบุรี ใช่ไหมครับ” “ใช่” “คุณดาครับ ... ฯลฯ " มีเรื่องให้ถามไถ่พูดคุยกับเธอได้ทุกวัน ไม่เคยเว้น.....หลายครั้งเมื่อเธอผ่านไปแล้ว แม่พูดเปรยๆ ว่า......... “เกิดเป็นคงยังต้องสู้เขารู้เลา ปล่อยใจ มากจะลำบากทีหลัง” “คุณหนูดาท่าทางอีเป็งคงฉลาด อีคง รู้จักเลือกผัวลี ๆ” “เขาเรียนมหาลัย สวยอย่างนี้คงมีแฟน ไปเลี้ยว” - จากนวนิยายแปล สารคดี มาเป็นการ บริหารงานแบบสมัยใหม่ ความคิดสร้างสรรค์ วิธีการสร้างตัว หลักการพัฒนาบุคลิกภาพ ปรัชญา การศาสนา เริ่มต้นด้วยความสนุก มาเป็นความรู้ ความคิด.........ทำให้เรามีเรื่องคุยกันมากมาย คุยได้สนุกทุกวัน ไม่เคยเบื่อ ๒ ปี จึงเป็นเวลา เพียงเดี๋ยวเดียวที่ผ่านไป “คุณดาเธอเรียนอะไรครับคุณป้า” “บัญชีจะ เขาขึ้นปี ๓ อีกไม่นานเขาก็จบ จะไปหาการหางานทำที่ไหนก็ไม่รู้ สมัยนี้ งานยิ่งหายาก” เธอจะได้อยู่เป็นเพื่อนคุณป้าต่อ” “ให้เธอหางานในกรุงเทพฯทำสิครับ “เขาคิดตรงกับเราได้ก็ดีหรอกนะ ป้า ไม่อยากไปยุ่งเดี๋ยวเขาจะรำคาญเอา นี่กว่าจะ ฯลฯ........ 1 แม่ช่างพูดไม่เบา แต่พูดไม่เข้าหูเอา เสียเลย! “คุณตี้” เกิดมายังไม่เคยมีใครมาเรียกผมแบบนี้ “เรียกผมว่าดีก็ได้ ไม่จั๊กจี้ดี” เธอหัวเราะขบขัน แต่น้ำเสียงที่พูดจริงจัง ชวนมาอยู่ด้วยกันได้นะป้าต้องเสียเวลาถึง ๒ ปี" “ทำไมล่ะครับ เธอไม่อยากมาอยู่กับ ตรงกันข้าม “ฉันพอใจจะเรียกแบบนี้ หรือคุณ คุณป้าหรือครับ” “บ้านป้าอยู่ไกล เขาขี้เกียจโหนรถเมล์” “แล้วทำไมปีนี้เธอไม่กลัวล่ะครับ” “ไม่รู้เหมือนกัน หรือเขาเห็นใจที่ป้า ไปชวนหลายหนก็ได้” “คุณดาครับ คุณป้าไม่อยู่นะครับ ท่าน ออกไปข้างนอกเมื่อสักครู่ “คุณดาครับ คุณป้าอยู่นะครับ ผมเพิ่ง เอาของไปส่ง” “คุณดาครับ วันนี้มีส้มบางมด ฝาก ถามคุณป้าด้วยนะครับจะรับไหม เดี๋ยวผม ผ่านไปจะแวะเอาไปส่ง “คุณดาครับ วันนี้ท่าทางฝนจะตก เอา ร่มติดตัวไปด้วยหรือเปล่าครับ” ๑๑๐ “คุณดาครับ ทำไมออกบ้านสายจัง” “คุณดาครับ ทำไมออกเช้าจังล่ะครับ” “คุณดาครับ รถติดไหมครับ” กัลยา ณ มิ ต ร จะห้าม” “ผมเปล่า จะเรียกยังไงก็ได้ตามใจ ขอให้เรียกก็แล้วกัน” “ฉันมีหนังสือมาให้อ่าน ยืมได้แค่ ๓ วันนะ ต้องเอาไปคืนห้องสมุด สนุกจริง ๆ คิดว่าคุณตี้คงชอบ” หนังสือเธอยื่นมามีตรามหาวิทยาลัย ประทับไว้ชัดเจน หัวใจผมพองแทบคับอก โอกาสจะเข้ามหาวิทยาลัยแห่งนี้ไม่มีแล้ว ชั่วชีวิต ไม่คิดว่าจะได้หยิบจะได้อ่านหนังสือ ของที่นี่...... ผมมองหน้าคนนำหนังสือมาให้ด้วย ความรู้สึกที่บอกไม่ถูก “คุณดาครับ ผมอ่านจบถึง ๒ เที่ยว ขอบคุณครับ” “ชอบมากหรือคะ ไว้คราวหน้ามีหนังสือ ดี ๆ ฉันจะยืมมาให้อีก” Kalyanamitra.org “คุณดาจะไปสมัครงานที่ไหนครับ” ถามแล้วก็ใจหายเมื่อนึกถึงวันที่เธอจะต้อง จากไกล “ฉันได้งานแล้วค่ะ” - “ที่ไหนครับ” หัวใจผมหล่นหุบลงไปใต้ ฝ่ามือ “ในกรุงเทพฯนี่แหละค่ะ” “คุณดาไปสมัครไว้ตั้งแต่เมื่อไหร่กันครับ สอบเพิ่งเสร็จเอาหลักฐานอะไรไปสมัครล่ะ ครับ” ผมถามด้วยใจเบิกบาน พลางยิ้มแก้ม แทบฉีก “บริษัทเขาไปรับสมัครที่มหาวิทยาลัย เขาเพิ่งประกาศผล ที่ทำงานอยู่ไกลบ้านไป หน่อยแต่ไม่เป็นไรฉันรีบออกบ้านเช้า ๆ ก็ได้” - “ทานก๋วยเตี๋ยวผัดซีอิ้วไหมครับ ผมจะ ทำให้ “ทำไมเกิดใจดีขึ้นมาล่ะคะ” “ผมอยากเลี้ยงฉลองที่คุณดาได้งานทำ แล้ว” “เปลี่ยนเป็นอย่างอื่นก็ได้ ผมทำเป็น “แค่ผัดซีอิ๊วนี่หรือคะ” ทั้งนั้น ถ้าไม่เป็นให้แม่ช่วยก็ได้” “คุณดานี่โชคดีจริง ๆ ทั้งเก่งทั้งสวย ผมชมเธอด้วยใจจริง เธอชะงักวางซ้อนที่กำลังตักผัดซีอิ้ว เข้าปาก พลางเงยหน้ามองดูผม “ฉันไม่เก่งอย่างคุณหรอก อายุจน ป่านนี้เพิ่งจะเริ่มมีงานทำ ไม่เหมือนคุณ