เกียรติคุณสัตบุรุษ : หน้า 126/128

ห น้ า สุ ด ท้ า ย เกียรติคุณสัตบุรุษนั้น กลิ่นรื่นสุมามาลย์ เปรียบปาน กลิ่นไม้ ไป่หยุด หอมตลบตลอดกาล ทวนสายลมหอมได้ ทั่วทั้ง ทิศา (พระนิพนธ์ ในสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ) กัลยาณมิตรที่รักทั้งหลาย...ความดีที่บุคคลได้กระทำไว้ ย่อมจะไม่สูญสลาย แต่จะ ยังคงอยู่และคอยประกาศเกียรติคุณของผู้กระทำอยู่เสมอ เหมือนดั่งผงธุลีที่ปลวกมดตัวเล็ก ๆ ได้นำมาสะสมทีละน้อย สักวันหนึ่งก็กลายเป็นจอมปลวกขนาดใหญ่มหึมายิ่งกว่าตัวปลวกตัวมด หลายเท่า พวกเราเหล่ากัลยาณมิตรทั้งหลาย ได้ชื่อว่าเป็นสัตบุรุษผู้มีธรรมะเป็นอาภรณ์ นอกจาก จะมุ่งฝึกฝนตนเองให้ถึงพร้อมแล้ว ยังมุ่งจะสงเคราะห์ชาวโลกทั้งหลาย ให้ได้พบหนทางแห่ง ความประเสริฐ และถือเป็นโชคอันมหาศาลที่พระสัมมาสัมพุทธเจ้าได้ทรงวางแบบแผนแห่งการ เกื้อกูลหมู่สรรพสัตว์ทั้งหลายด้วยกระแสธรรมว่า ความอดทนเป็นตบะธรรมอันเลิศ (ขันตี ปรมัง ตโป ตีติกขา) จะต้องไม่ไปว่าร้าย (อนูปวาโท) จะต้องไม่ทำร้าย (อนูปฆาโต) เป็นต้น ซึ่งก็คือ โอวาทปาติโมกข์ ที่พระองค์ได้แสดงแก่พระอรหันตสาวกในกาลแห่งมาฆฤกษ์ กัลยาณมิตรที่รัก....เราทั้งหลายในเส้นทางแห่งความดีสายนี้ เราต่างไม่มุ่งที่จะว่าร้าย หรือทำร้ายใคร และเราเองก็ไม่ประสงค์จะถูกว่าร้าย หรือถูกทำร้ายใด ๆ ด้วย แต่กระนั้นก็ตาม บนเส้นทางแห่งการสร้างบารมี เราอาจจะต้องพบเจออุปสรรคหลายรูปแบบ...ความอดทนจึงเป็น ตบะธรรมอันเลิศ ประดุจภูเขาศิลาแท่งทึบ ย่อมไม่หวั่นไหวต่อแรงลมที่พัดมาทั้งสี่ทิศ... เช่นเดียวกับ ความดีแห่งเรา เหล่ากัลยาณมิตรทุกคน ที่หมั่นสะสมมาแล้วนี้ ย่อมจะไม่ถูกพัดพา กลืนหายไปกับ กระแสลม แต่กลับจะหอมทวนลมตลบไปทั่วสารทิศ ให้เป็นที่แซ่ซ้องสรรเสริญ แม้หม่อมนุษย์ และเทวดาทั่วอนันตจักรวาลแล ๑๒๔ ก ล ย า ณ มิตร Kalyanamitra.org สุธัมโม ภิกขุ