ข้อความต้นฉบับในหน้า
ธรรมทายาทไตรพระราชทาน
นั่งสมาธิ มีสมาชิกเปลี่ยนหน้ากันมาปฏิบัติ
ธรรมทุกวัน มีการตักบาตรทุกวันอาทิตย์
เรื่องนั่งสมาธิหรือครับ? ผมนั่งได้ดี
เป็นช่วง ๆ กำหนดนิมิตได้สว่าง ตั้งแต่ก่อนมา
อบรมแล้วครับ มาอบรมคราวนี้ ก็ได้มีโอกาส
มาตอกย้ำให้มั่นคงยิ่งขึ้น ผมคิดว่าสมาธิ
มีคุณค่ามาก ทำให้อารมณ์เยือกเย็นลง
ความคิดก็สุขุมรอบคอบมากขึ้น การทำ
งานก็มีความละเอียดอ่อนขึ้น เมื่อผมได้พบ
ความสว่างที่ศูนย์กลางกาย ก็รู้สึกมีพลัง
ที่จะสู้ปัญหาอุปสรรคต่าง ๆ ได้ โดยไม่
รู้สึกหวั่นกลัว! "
ธรรมทายาทต้องทนทายาด
พระพุทธศาสนายกย่องว่า “ความ
อดทน” เป็นยอดแห่งคุณธรรมทั้งปวง ดัง
พุทธพจน์ที่ว่า ขนฺตี ปรม ตโป ตีติกขา
ทุกขเวทนา อดทนต่อการกระทบกระทั่ง
และอดทนต่อความเย้ายวน ชั่วเวลาเพียง
สัปดาห์เศษที่เข้าไปอบรมธรรมทายาท คุณ
นราธิป ก็สามารถกล่าวว่า
มีความคิดเห็นต่อสังคมวัยรุ่นอย่าง
ไรบ้าง?
“ผมคิดว่าเด็กวัยรุ่นในปัจจุบัน มีความ
คิดสร้างสรรค์มาก ถ้าเรามาช่วยกันส่งเสริม
“สิ่งที่ผมได้จากการอบรมในช่วงต้นนี้ ชี้นำให้เด็กวัยรุ่นเดินไปในแนวทางที่ถูก
มากที่สุด ก็คือ เรื่องความอดทน ความอดทน
ระดับที่หนึ่งกับระดับที่สอง ก็เป็นเรื่องธรรมดา
ส่วนมากเรามีอยู่แล้ว ถ้าใครไม่มีก็มาอยู่กลด
ไม่ได้หรอกครับ แต่ความอดทนที่ได้มาก
ในครั้งนี้ ก็คือ ความอดทนในเรื่องการ
กระทบกระทั่ง เพราะอยู่ในหมู่คนมาก ๆ
ก็กระทบกระทั่งกันมาก ต้องข่มใจให้ได้
ก็มีธรรมทายาทบางคนยังใจร้อนหงุดหงิดง่าย
ต้อง ก็จะช่วยให้เขานำความคิดสร้างสรรค์
มาใช้ให้เป็นประโยชน์ต่อสังคมและประ
เทศชาติได้เป็นอย่างดี แนวทางหนึ่งที่
วัยรุ่นควรจะได้รับการปลูกฝังชี้แนะ ถึงขั้น
ลงมือปฏิบัติให้รู้ได้ด้วยตัวเอง ได้พิสูจน์ด้วย
ตัวเอง ก็คือ การปฏิบัติธรรม ผมว่า วิชา
ศีลธรรมหรือวิชาพระพุทธศาสนา ที่เรียนกัน
ในชั้นมัธยม ควรเจาะให้ลึกถึงภาคปฏิบัติ
ครูผู้สอนควรจะมีความรู้ความเข้าใจธรรมะ
อบรมไปทั้งคู่ หมดโอกาสได้บวชไปอย่าง
น่าเสียดายทั้ง ๆ ที่อีกสองสามวันก็จะบวช
ในพระพุทธศาสนาอย่างลึกซึ้ง และถ้าจะให้ดี
ต้องเปิดสอนวิชาพระพุทธศาสนาในระดับ
อยู่แล้ว"
มหาวิทยาลัยด้วย เพราะในระดับนี้ทุกคน
ถึงกับวางมวยกัน ก็จำเป็นต้องออกจากการ
และได้แบ่งความอดทนไว้ ๔ ระดับ คือ อดทน
ต่อความลำบากตรากตรำ อดทนต่อความ วัยรุ่น-วัยสร้างสรรค์
รณรงค์ รับกิจ
มีอาจารย์เป็นกัลยาณมิตร
ธรรมทายาท รณรงค์ รื่นกิจ นักศึกษา
ปีที่ ๔ รองประธานชมรมพุทธฯ ฝ่ายสารบรรณ
และปฏิคม วิทยาลัยครูสวนดุสิต ๑ ใน ๓ ๗
ธรรมทายาทจาก วิทยาลัยครูสวนดุสิต ใน
ภาคฤดูร้อนประจำปี ๒๕๓๒ นี้ ได้พูดถึง
แรงจูงใจที่ทำให้เข้าร่วมโครงการอบรมครั้งนี้
ก็เพราะ
“ผมอยากมาตอกย้ำคุณธรรม คิดว่า
ที่วัดพระธรรมกายนี่เป็นแหล่งรวมคุณธรรม
ความดีมากมาย สำหรับปลูกฝังเยาวชนให้เป็น
คนดี
- ผมรู้จักวัดนี้ตั้งแต่สมัยเรียนอยู่ ม.๕
ที่โรงเรียนดอนเมือง (ทหารอากาศบำรุง)
แล้วครับ อาจารย์พามาช่วยงานวัดบ้าง ช่วย
ทำบุญใหญ่บ้าง ผมจึงมาวัดบ่อย
- เมื่อเรียนปี ๒ ที่สวนดุสิต ผมก็ร่วมกับ
เพื่อน ๆ ก่อตั้งชมรมพุทธฯขึ้น เมื่อปีกลายนี้
ชมรมฯ มีสมาชิกลงทะเบียนประมาณ ๑๕๐
คน กิจกรรมประจำของชมรม ก็คือ ช่วงเช้า
สวดมนต์ทำวัตร นั่งสมาธิตั้งแต่ ๓.๑๕ น. ถึง
6 โมง มีอาจารย์ที่สนใจบางท่านมานั่งด้วย
แต่ละวัน ๆ ถ้าใครมีเวลาว่างก็จะขึ้นมานั่ง
สมาธิต่อ หรือจะอ่านหนังสือธรรมะ ก็มีให้เลือก
มีเทปให้ฟัง มีบริการให้ยืมหนังสือและเทป
จะเรียนอย่างใช้วิจารณญาณ ผิดกับในระดับ
มัธยมซึ่งเรียนเพื่อเอาคะแนนเป็นสำคัญ”
เหมือนห้องสมุด สมาชิกที่เปลี่ยนหน้ากันขึ้นไป
ทำกิจกรรม ก็มีประมาณ ๕๐ ท่าน รวมทั้ง
อาจารย์ประมาณ ๑๐ กว่าท่านด้วย และ
อาจารย์ที่ปรึกษาของชมรมมี ๕ ท่าน ที่พิเศษ
หน่อยก็คือ มีพนักงานภารโรง และคนขับรถ
มาร่วมสวดมนต์ ทำสมาธิด้วย”
ผู้ปฏิบัติเท่านั้นที่รู้ซึ้งถึง
รสแห่งธรรม
“การทำสมาธิของผมหรือครับ? ในช่วง
อบรมนี้ดีขึ้นมาก นึกนิมิตเป็นดวงแก้วก็ได้
เป็นองค์พระก็ได้ เมื่อกำหนดนิมิตได้ก็
มีความรู้สึกเหมือนอยู่อีกโลกหนึ่ง ซึ่ง
กัลยา ณ ม ต ร ๔๗
Kalyanamitra.org