การสร้างวัดพระธรรมกาย : หน้า 66/128

กลุ่มบุคคลในหมู่คณะ มีคุณยาย อุบาสิกาจันทร์ ขนนกยูง เป็นหัวหน้า จึง ร่วมใจกันคิดสร้างวัดขึ้น โดยปรารถนา ให้หลวงพ่อดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาสของวัด และได้เริ่มลงมือกันในปี ๒๕๑๓ เดือน กุมภาพันธ์ วันที่ ๒๐ เป็นวันมาฆบูชา เป็นวันปฐมฤกษ์ของการสร้างวัดพระ ธรรมกาย ๕ พรรษาแรกของการบรรพชาอุป สมบท หลวงพ่อต้องศึกษาพระธรรมวินัย อย่างเคร่งครัด รวมทั้งพระศาสนาภาคปริยัติ และธรรมปฏิบัติอย่างหนัก เป็นการเตรียมตัว เพื่อรับงานในขณะดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส นอกจากนั้นยังต้องให้ความคิดเห็น ข้อปรึกษา หารือแก่คณะกรรมการผู้ดำเนินการก่อสร้าง ศูนย์พุทธจักรปฏิบัติธรรม รวมทั้งต้องออกไป ดูแลงานก่อสร้างสถานที่ดังกล่าวเป็นระยะ ๆ ตามที่เห็นสมควร ปี ๒๕๑๘ หลวงพ่อได้ย้ายจากวัด ปากน้ำภาษีเจริญ ไปพำนักจำพรรษาอยู่ที่ วัดพระธรรมกายเป็นการถาวร และอยู่ใน สถานที่นี้ตลอดมาจนทุกวันนี้ หลวงพ่อธัมมชโย ได้บรรลุเป้าหมาย ตามปณิธานที่ท่านประสงค์ คือ ในด้าน ส่วนตัว ท่านจบการศึกษาวิชาทางโลกระดับ ปริญญาตรี และได้อยู่ในเพศบรรพชิต และ ได้เล่าเรียนธรรมวินัยจากสำนักเรียนของ พระเดชพระคุณอุปัชฌาย์อาจารย์จากที่วัด ปากน้ำภาษีเจริญ ได้ทำการศึกษาค้นคว้า พระไตรปิฎกจากคัมภีร์และตำรับตำราทาง พระพุทธศาสนาต่าง ๆ ไม่มีหยุดยั้ง ด้าน ธรรมภาคปฏิบัติ ท่านได้ปฏิบัติโดยสม่ำเสมอ ไม่ทอดทิ้ง ชนิดครูบาอาจารย์ คือคุณยาย อุบาสิกาจันทร์ ขนนกยูง ซึ่งเป็นลูกศิษย์ที่ หลวงพ่อวัดปากน้ำกล่าวให้คำยกย่องไว้ใน ที่ประชุมศิษย์ทั้งหลายว่า “เป็นหนึ่งไม่มีสอง ออกปากว่า “ความรู้ในการปฏิบัติทุกอย่าง ที่ยายเล่าเรียนมาจากหลวงพ่อวัดปากน้ำ ตลอดเวลาตั้งแต่ยายบวชจนถึงหลวงพ่อ ท่านมรณภาพ (รวม ๒๐ ปีเศษ) ขายถ่าย ทอดให้หลวงพ่อธัมมชโยท่านหมดแล้ว ต่อจากนี้เป็นหน้าที่ ที่ท่านจะต้องค้นคว้า ต่อไปโดยตนเอง” ในด้านงานของส่วนรวม หลวงพ่อได้ดำ เนินงานต่าง ๆ จนวัดพระธรรมกายเป็นวัดใน พระพุทธศาสนาที่ดีที่สุดวัดหนึ่งของโลก ได้จริง โดยสามารถแบ่งออกเป็นเรื่อง การสร้างบริเวณและถาวรวัตถุ เรื่องระเบียบ วินัย และเรื่องการเผยแผ่ธรรม เรื่องบริเวณสถานที่ เป็นที่ร่มรื่น สงบ สะอาด มีคูคลอง สระน้ำ สนามหญ้า เนิน ดิน สวนหย่อม น้ำตก ต้นไม้ดอก ไม้ประดับ ไม้ใหญ่เป็นสวนป่า อย่างหาที่ใดเสมอได้ ยาก เรื่องถาวรวัตถุ สร้างโดยคำนึงถึงความ ถาวรคงทน สะดวกในการใช้สอย ประหยัด สะอาด และเป็นระเบียบ ในเขตวัด ๑๙๖ ไร่ เศษ แบ่งการก่อสร้างออกเป็น ๓ เขต เขตพุทธาวาส ได้แก่บริเวณด้านหน้า วัด เป็นที่ตั้งโบสถ์ ประดิษฐานพระพุทธปฏิมา ประธาน เขตธรรมาวาส เป็นที่ตั้งศาลาแสดง ธรรม และปฏิบัติธรรม เขตสังฆวาส เป็นที่ตั้งของกุฏิพระภิกษุ สงฆ์ อันเป็นเขตหวงห้าม มิให้ผู้คนพลุก พล่าน โดยเฉพาะสตรีเพศ เพราะเป็น เขตที่พระภิกษุศึกษาเล่าเรียน และเจริญภาวนา นอกเขตวัด เป็นเขตธุดงคสถาน เนื้อที่ ๒ ไร่ เป็นโครงการพิเศษ เพื่อการขยายงาน เผยแผ่พุทธศาสนาไปทั่วโลก มีทั้งสถานที่ บรรจุพระบรมสารีริกธาตุ สถานที่เจริญภาวนา สำหรับพระภิกษุสงฆ์ สถานที่ศึกษาเล่าเรียน พระธรรมวินัย สถานที่อบรมสั่งสอนหลัก พระพุทธศาสนาแก่สาธุชนทั่วไป และสถาน ศึกษาวิชาการทางโลกควบคู่กับการศึกษาเล่า เรียนทางธรรม เพื่อผลิตบุคลากรที่มีคุณภาพ ให้กับชาติบ้านเมือง งานใหญ่ชิ้นนี้กำลังอยู่ ระหว่างเพิ่งเริ่มดำเนินงาน เรื่องระเบียบวินัยและวิธีดำเนินการ ปกครอง แบ่งการทำงานออกเป็นฝ่ายต่าง ๆ มีคณะกรรมการ มีวิธีการโดยรอบคอบ เรื่องการเผยแผ่ธรรม ได้แยกดำเนินงาน ออกเป็นสองประเภท คือ สำหรับผู้ตั้งใจศึกษาอย่างเอาจริง มี การบรรพชาอุปสมบทเป็นพระภิกษุสามเณร หรือถือศีลแปดเป็นอุบาสกอุบาสิกา อยู่ประจำ ทำงานฝ่ายต่าง ๆ ภายในวัด โดยมีการศึกษา เล่าเรียนทางธรรมกัน โดยเข้มงวดทั้งภาค ปริยัติและปฏิบัติควบคู่กันไป ส่วนบรรดาสาธุชนทั่วไป มีการอบรม เป็นครั้งคราว อบรมสุดสัปดาห์ (อยู่ธุดงค์) ให้การอบรมในเทศกาลสำคัญต่าง ๆ และทุก วันอาทิตย์ นอกจากนั้นยังมีการออกเผยแผ่ ตามสถานที่ต่าง ๆ ที่ขอความร่วมมือมา สรุปแล้วตลอดเวลาที่ผ่านมา ๒๐ ปี หลวงพ่อธัมมชโย ได้ปฏิบัติตนสมตามปฏิ ธานของท่านเสมอมา บรรลุเป้าหมายไปแล้ว บางส่วน ที่ยังเหลือ จำต้องดำเนินการต่อ ไป ความประสงค์ของท่านที่กล่าวแสดงให้ สาธุชนได้ยินได้ฟังอยู่เสมอ คือท่านทำงาน เหล่านี้เพื่อการสร้างบุญบารมี เมื่อใดบุญบารมี ทั้งปวงเต็มเปี่ยมแล้ว จะได้เลิกเวียนว่ายตาย เกิดเข้าสู่พระนิพพาน และในเวลาเดียวกัน ท่านก็ได้ชักชวนให้หมู่คณะและผู้มีใจศรัทธา ทั้งหลายดำเนินรอยตาม อ่านต่อฉบับหน้า ๖๔ ก ล ย า ณ มิ ต ร Kalyanamitra.org