การบรรยายและการทำสมาธิในโรงเรียน : หน้า 70/128

ไม้จากต้น เห็นรอยซึ่งไม่เรียบนักที่ผิวของมัน การโบกปูน และการตกแต่งภายในก็ยังเป็น แบบเก่าอยู่มากทีเดียว ท่านผู้อำนวยการได้แนะนำตัว แล้วก็ได้ แนะนำให้รู้จักกับภรรยาของท่าน จากนั้น ก็นำอาตมาไปฉันภัตตาหารเพล ซึ่งจัดเตรียม ไว้อย่างดี การบริการอาหารแต่ละอย่าง เต็มไปด้วยพิธีรีตอง ทั้งการจัดวางมีด ส้อม ขนาดต่าง ๆ นั้นดูเต็มยศทีเดียว ซึ่งก็เป็นครั้ง แรกที่อาตมาได้มีโอกาสนั่งโต๊ะอาหารอีกแบบ หนึ่ง ขณะที่สนทนาด้วยกันนั้น ผู้อำนวยการ พูดภาษาอังกฤษด้วยสำเนียงไพเราะสละสลวย จะมีความเคยชิน เพราะได้ศึกษาภาษาอังกฤษ มากว่า ๒๐ ปีแล้วก็ตาม ก็ยังรู้สึกเหมือนกับ ว่าเป็นนักเรียนใหม่ที่เข้ามาในบริเวณนี้เป็น ครั้งแรก มารยาทบนโต๊ะอาหารนั้นเป็นเรื่องที่ ต้องพิถีพิถันกันมากทีเดียว การจะหยิบ ช้อนส้อมแต่ละคันนั้นต้องคอยดูจังหวะซึ่งเป็น สิ่งที่ยากเย็นอยู่มิใช่น้อย ท่านผู้อำนวยการ นั่งอยู่หัวโต๊ะข้างหนึ่ง และภรรยาของท่าน นั่งที่หัวโต๊ะอีกข้างหนึ่ง บางทีก็นำอาหาร แต่ละจานออกมาบริการให้กับอาจารย์ทั้งสอง และอาตมาเป็นครั้งคราว ท่านผู้อำนวยการ อย่างมาก ก็คล้าย ๆ กับนักเรียนโรงเรียน เตรียมทหาร ที่เคร่งครัดต่อระเบียบวินัยเป็น อย่างยิ่ง ถึงเวลาบรรยาย นักเรียนสองคนที่เป็น หัวหน้าของนักเรียนทั้งชั้นก็เดินนำนักเรียน ทั้งหมดประมาณ ๑๐๐ กว่าคน เข้าไปสู่ห้อง ประชุมใหญ่ที่ได้รับการตกแต่งประดับประดา เป็นอย่างดี การบรรยายวันนั้นอาตมาได้ เตรียมสไลด์ เพื่อแสดงกิจกรรมต่าง ๆ ของ ชาวพุทธในเมืองไทยและของวัดพระธรรมกาย ไปให้เขาได้ชม รวมทั้งการสอนให้นักศึกษา รู้จักการทำสมาธิและปิดท้ายด้วยการตอบ ปัญหาข้อข้องใจต่าง ๆ อาจารย์ที่เป็นผู้รับ ผิดชอบในเรื่องนี้ได้พาอาตมาขึ้นไปแนะนำตัว บนเวทีแก่นักเรียนทั้งหมด แล้วอาตมาก็เริ่ม 00000 3000 น่าฟังอย่างที่อาตมาไม่เคยพบมาก่อนทีเดียว ถึงแม้ว่าจะเรียนอยู่ในมหาวิทยาลัยอ๊อกซฟอร์ด ก็ตาม ก็ไม่เคยเจอสำเนียงซึ่งพูดในลักษณะนี้ ผู้อำนวยการนั้นพูดแต่ละคำริมฝีปากนั้นแทบ จะไม่ขยับเลย การเลือกศัพท์แสงก็ล้วนมีราก ศัพท์จากภาษาลาติน ซึ่งตามปกติแล้วจะ ไม่ค่อยพบคนที่พูดภาษาเช่นนี้มากนัก หลาย ครั้งอาตมาเองยังต้องขอให้ท่านทวนคำพูด อีกทีหนึ่ง เพื่อความชัดเจนว่ากำลังพูดในสิ่งที่ เข้าใจตรงกันหรือไม่ บางทียังให้เกิดความ อึดอัด ทั้งผู้พูด และผู้ฟัง ศัพท์แต่ละคำนั้น เป็นศัพท์ศาสนาที่ยากมาก ถึงแม้อาตมา ๖๘ กั ล ย า ณ มิตร ได้เล่าถึงวิธีการฝึกนักเรียนที่นี่ว่า โรงเรียน จัดนักเรียนออกเป็น ๒ กลุ่มใหญ่ ๆ กลุ่มหนึ่ง ต้องฝึกทางด้านวิชาทหาร ซึ่งก็คงคล้าย ๆ กับ การเรียนวิชารักษาดินแดนของนักเรียนใน ประเทศไทย นอกจากนี้ยังจัดให้มีอาสาสมัคร เพื่อทำหน้าที่ในการเยี่ยมเยียนประชาชน ในละแวกที่โรงเรียนตั้งอยู่ เพื่อเข้าไปดูแล คนชราตามบ้านพักคนชราต่าง ๆ ซึ่งนับว่า เป็นการทำประโยชน์ในหมู่บ้านที่ตัวเองพัก อาศัยอยู่ การบรรยายด้วยการฉายสไลด์ที่รวมถึงพิธี การบวช และพิธีกรรมทางพุทธศาสนาอื่น ๆ ของชาวพุทธในเมืองไทย ซึ่งนักเรียนแต่ละคน ล้วนดูด้วยความสนใจเป็นอย่างยิ่ง ในช่วงเวลาการทำสมาธินั้น อาตมา ได้สอนสมาธิตามแบบที่ตัวเองคุ้นเคยมา บรรยาย ในขณะที่อาตมากำลังนำการนั่ง สมาธิอยู่นั้นก็มีนักเรียนกลุ่มใหญ่ ซึ่งค่อนข้าง จะสนุกสนานเฮฮาหัวเราะขึ้นมาเป็นครั้งเป็น คราว อาการเช่นนี้อาตมาเพิ่งเคยพบเป็น ครั้งแรกในชีวิต การหัวเราะนั้นเป็นการ หัวเราะแบบขบขัน ซึ่งอาจเป็นไปได้ที่อาตมา ใช้คำที่ตรงกับศัพท์สแลงบางอย่าง ซึ่งใช้กัน อยู่ในโรงเรียนแห่งนี้ จึงนำความตลกขบขัน ในหมู่พวกเขาเอง ในเหตุการณ์เช่นนี้จึงต้อง อดทนเพียงอย่างเดียวเท่านั้น และถือเสียว่า เป็นการเติมขันติบารมีให้กับตัวเอง การนั่งสมาธินั้นก็นั่งเป็นระยะเวลา สั้น ๆ ซึ่งเป็นนโยบายอย่างหนึ่งของอาตมา ที่จะไม่ทำให้ผู้ปฏิบัติรู้สึกเบื่อหน่ายในการ ทำสมาธิ สิ่งหนึ่งซึ่งอาตมาสังเกตได้ก็คือ ในระหว่างที่มีนักเรียนกลุ่มหนึ่งคอยรบกวน ด้วยการแสดงอาการคึกคะนองออกมานั้น สำหรับนักเรียนทั้ง ๒ กลุ่มนั้น ทาง ก็มีนักเรียนอีกไม่น้อยทีเดียวที่ตั้งใจฟังอาตมา โรงเรียนเน้นการฝึกด้านระเบียบวินัยเป็น บรรยายเรื่องการทำสมาธิอย่างใจจดใจจ่อ Kalyanamitra.org