การพัฒนาสมาธิของเดวิด : หน้า 76/128

โชคดีตั้งแต่เริ่มต้น) ผมคิดว่าการกำหนด นิมิตได้ ทำให้รู้สึกมีกำลังใจมาก จาก จุดนี้เองทำให้ผมคิดว่า จะต้องฝึกสมาธิ ต่อไปอีก" กัลยาณมิตร : ประสบการณ์ในการฝึก สมาธิของคุณขณะนี้เป็นอย่างไรบ้าง เมื่อ เทียบกับประสบการณ์ในวันแรก? เดวิด : “สมาธิของผมมั่นคงขึ้นมากทีเดียว ถึงจะไม่มั่นคงอย่างที่ผมต้องการ แต่ก็รู้ได้ว่า ก้าวหน้าขึ้นเรื่อย ๆ ซึ่งผมจะต้องไปฝึกต่ออีก เมื่อกลับอังกฤษ ขณะนี้ผมเห็นนิมิตดวงแก้ว ส่องแสงเหมือนดวงดาว” กัลยาณมิตร : พอจะบอกได้ไหมครับว่า สว่างแค่ไหน? เดวิด : “สว่างไม่น้อยทีเดียวนะ....เอ...ผมก็ บอกไม่ถูกว่าจะสว่างซักกี่วัตต์ หรือสว่าง เท่าไร แต่สว่างไม่น้อยทีเดียวนะครับ” กัลยาณมิตร : คุณมีความรู้สึกอย่างไร เมื่อเห็นดวงดาวสว่างอยู่กลางท้อง เดวิด : “ถ้าจะใช้สำนวนสแลง ก็ต้องบอกว่า ๗๔ กัลยา ณ มิตร “ติดใจ” มาก ผมพยายามวางใจไว้ที่ศูนย์ กลางกาย แต่ความสว่างจะเกิดขึ้นเพียงชั่วครู่ เดียว ไม่นานนัก ผมหวังว่าคงจะสามารถ จะทำให้สว่างได้นานกว่านี้ ด้วยการฝึกสมาธิ ให้มากขึ้นอีก” กัลยาณมิตร : ผมคิดว่ายิ่งฝึกมากขึ้นก็จะ ทำให้มั่นคงยิ่งขึ้น คุณจะสามารถประคอง อารมณ์เช่นนั้นได้นานขึ้น ๆ แล้วการปรับ ท่านั่งในตอนเริ่มต้นฝึกล่ะครับ ดูเหมือนว่า คุณจะมีปัญหาในการนั่งขัดสมาธิ คุณปรับ ท่านั่งได้อย่างไรครับ? เดวิด : “ครับ ผมยังมีปัญหาเรื่องนั่งกับพื้น แต่ตอนนั่งทำสมาธิผมก็ยังนั่งแบบ “ตะวันตก” อยู่ คือ งอเข่าทั้งสองแล้ววางเท้าประสานกัน ไว้ด้านหน้า หัวแม่เท้าชี้ตรงออกไป ผมคิดว่า ถ้าฝึกนั่งท่านี้ได้อีกหน่อยก็คงจะนั่งขัดสมาธิได้ แต่สิ่งสำคัญที่สุด ผมว่าอยู่ที่การทำใจให้สงบ นานไป ๆ ก็จะค่อย ๆ ปรับท่านั่งได้เอง” กัลยาณมิตร : การอยู่กลดนานเป็นสัปดาห์ นี้เป็นอย่างไรบ้างครับ? เดวิด : “เมื่อผมอยู่กลดได้สองสามวันฝนก็ ตกลงมา กลดผมเปียกด้วย (หัวเราะ) แต่ฝน ตกลงมาไม่มากนัก ผมก็เลยหลบทัน เมื่อตอน ผมไปอัชรัม ผมก็ต้องนอนบนเตียงไม้ เพราะ ฉะนั้นการนอนกลด ถึงแม้จะไม่เหมือนการ นอนเตียงไม้ทีเดียว แต่ก็คล้าย ๆ กันนั่นแหละ ครับ ก่อนจะเข้านอนผมก็รู้สึกเหน็ดเหนื่อย เมื่อยล้า พอล้มตัวลงนอนก็หลับทันที เพราะ ฉะนั้นไม่ว่าจะนอนกลด หรือนอนที่ไหน ผมก็ หลับได้ทั้งนั้น” กัลยาณมิตร : เรื่องอดอาหารเย็นล่ะครับ? เดวิด : “ก็ไม่มีปัญหาอะไรนะครับ ตามปกติ ถ้ารับประทานเพียงสองมื้อละก็ ผมจะหิวมาก ทีเดียว แต่ผมคิดว่าการทำสมาธินี้ช่วยได้มาก นะ เพราะผมไม่รู้สึกหิวเหมือนเมื่อก่อนเลย แล้วก็ไม่เคยคิดถึงอาหารมื้อเย็นเลย จริง ๆ นะครับ” กัลยาณมิตร : คุณคิดว่าการทำสมาธิ จะมีผลต่อชีวิตของคุณอย่างไรบ้าง เมื่อคุณ กลับอังกฤษ? เดวิด : “อันที่จริง ก็เหมือนกับบทความที่ คุณเขียนไว้ในวารสาร “LIGHT OF PEACE” ฉบับแรกน่ะแหละครับ ที่คุณกล่าว ว่า เมื่อเวลาคุณทำสมาธิ คุณทำใจหยุดใจนิ่งเลิก คิดถึงสิ่งต่าง ๆ ในโลก เลิกคิดถึงความสับสน วุ่นวายที่อยู่ล้อมรอบตัวคุณ คุณก็สามารถ ทำใจให้สงบสบายได้ ผมคิดว่าคุณทำสมาธิ คุณจึงกลายเป็นคนสงบเยือกเย็น เพราะมีใจ สงบเยือกเย็น คุณจึงคิดอย่างมีเหตุผลรอบคอบ ยิ่งขึ้น พลอยให้การแสดงออกของคุณก็ดูมี เหตุผลดียิ่งขึ้น ผมคิดว่าผมสามารถจะเลือก ปฏิบัติตามคำแนะนำของคุณด้วยความเต็มใจ ทั้งนี้ก็เนื่องมาจากการฝึกสมาธินั่นเอง เพราะ ฉะนั้นผมจึงมองเห็นว่า การทำสมาธิจะเป็น พลังคุณธรรมประจำชีวิตของผมนะครับ” กัลยาณมิตร : คุณคิดว่าประสบการณ์ใน เรื่องสมาธิของคุณนี้ จะนำไปช่วยเหลือ Kalyanamitra.org