การพัฒนาจิตใจและการเลี้ยงดูเด็ก : หน้า 49/124

ศูนย์เด็กเล็ก (Myramidait กับข้อหาทางการเมือง • ตลอดเวลา หลวงพ่อคำเขียนได้ พยายามพัฒนาจิตใจและความประพฤติ ของคนในหมู่บ้านให้เป็นชาวพุทธที่ดี มี ธรรมะเป็นเรือนใจ ท่านมักสอนชาวบ้าน เสมอว่า.... "สติของเราต้องเป็นใหญ่ กิเลส มาสั่งเรามันไม่ถูก เพราะทุกวันนี้กิเลส มาสั่งเราทั้งนั้น กินเหล้า เข้าบาร์ สูบบุหรี่ กิเลสสั่งไม่ใช่ตัวเราสั่ง เราไปอ่อนตามมัน ก็ไปกันใหญ่" - ขณะเดียวกันหลวงพ่อตระหนัก ดีว่า การที่คนจะมีจิตใจงดงาม เขาต้อง ท้องอิ่ม คนในครอบครัวต้องอยู่ดีมีสุข และจากจุดนี้เองที่ทำให้ท่านแลเห็นปัญหา ของเด็กเล็ก ที่ไม่ได้รับการเอาใจใส่จาก พ่อแม่ "ตอนแรกก็ไม่ได้คิดอะไร แต่ หลาย ๆ ครั้งที่หลวงพ่อเดินจากวัดภูเขา ทองขึ้นไปที่วัดป่าสุคะโต มันต้องผ่านลำ ธาร ผ่านป่าเขา ได้สังเกตเห็นมีชาวบ้าน อุ้มเด็กที่ตายเพราะป่วยเป็นไข้มาลาเรีย ทุก ๆ เช้าหลวงพ่อยังคองออกมาบิณฑบาตในหมู่บ้านเป็นกิจวัตร แม้อายุจะย่างเข้าวัยชราแล้วก็ตาม ก็ค่อย ๆ หมดไป คนที่เคยเป็นอันธพาล เป็นเจ้าพ่อ ชอบใช้ความรุนแรงก็พากัน กลับเนื้อกลับตัวหันมาใช้ชีวิตอย่างสงบ บางครั้งท่านก็ใช้ไม้แข็งเพื่อทำ ความจริงให้ปรากฏ ก่อนหน้านี้ชาวบ้านที่ชอบเข้า ป่าล่าสัตว์มักจะทำพิธีเซ่นไหว้เจ้าที่เจ้าทาง หรือหลวงปู่ เพื่อขอให้ล่าสัตว์ได้ ครั้งหนึ่ง ชาวบ้านถึงกับมายิงเก้งที่อาศัยอยู่ภายใน วัดป่าสุคะโต แล้วกล่าวว่า ไหว้หลวงปู่แล้วพูดขอเก้งจากหลวงปู่ หลวงพ่อได้ยินกับหูตอนเดินขึ้นเขา จุด บุหรี่ให้ตัวเดียวหลวงปู่ก็ให้เก้งตัวใหญ่แล้ว มันจะยุติธรรมได้ยังไง เป็นการติดสินบน กันชัด ๆ คืนนั้นหลวงพ่อจึงเดินไปที่ศาล เจ้าซึ่งอยู่บนหน้าผา เก้งอยู่ในวัดบุหรี่ตัวเดียวก็ให้เขาไปแล้ว ทำอย่างนี้มันจะดีได้ยังไง บ้านเมืองมัน จึงฉิบหาย อย่างนี้อยู่ด้วยกันไม่ได้หรอก พูดเสร็จหลวงพ่อก็ผลักศาลเจ้าตกหน้า ผา... ความเหลวแหลกอย่างนี้ไปเชื่อ "พวกนี้เอาเหล้าเอาบุหรี่มาเช่น- ทำไมกัน ผ่านไปเสมอ หลวงพ่อก็มานั่งคิด... เวลาพ่อแม่ไปท้องไร่ท้องนา เข้าป่าไป ทำงานมักต้องหอบลูกเล็กเด็กแดงไปด้วย เพราะทิ้งอยู่บ้านก็ไม่มีใครเลี้ยง ต้องพา ทนตากแดดตากฝน เสี่ยงภัยกับไข้ป่า จนบางครอบครัวเด็กถึงกับตายกันทั้งบ้าน เลย หลวงพ่อเห็นชาวบ้านประสบปัญหา มากมายเช่นนี้เลยคิดเอาเด็กมาอยู่เสียที่วัด แทนที่จะต้องตามพ่อแม่ไปในป่า ตอนแรก ชาวบ้านไม่ค่อยกล้า เขาไม่เคยเห็นพระ เลี้ยงเด็กแต่ต่อมาก็เข้าใจกัน..... พอเอาเด็ก มาที่วัด ก็ต้องเป็นธุระหาข้าวให้กิน แต่หลวงพ่อไม่มีทุนอะไร เอาข้าวชาวบ้าน ที่เขามาทำบุญตักบาตรนี่แหละ หลวงพ่อ ฉันก็ไม่ได้ฉันตามใจชอบ คิดเสมอว่ายังมี เด็กอีกหลายคน Kalyanamitra.org กัลยาณมิตร ๔๗