การสร้างวัดให้น่าเข้า : หน้า 54/124

หลังในครั้งนั้นว่า เช่น เชตวนาราม เขาใช้เป็นสถานที่สงบ ทั้งหมดนี้ก็เลยหล่อหลอมขึ้น "สมัยเป็นนิสิตนักศึกษาก็อยาก สำหรับฝึกธรรมะ.... เข้าวัด แต่อดรู้สึกไม่ได้ว่าวัดไม่น่าเข้า จนกระทั่งได้พบคุณยายอาจารย์ (อา- มาเป็นวัดในลักษณะที่เห็น ๆ อยู่นี้ เราจะ จารย์อุบาสิกาจันทร์ ขนนกยูง) ซึ่ง ทำวัดให้น่าเข้า น่าอยู่ น่าศึกษา น่าสัมผัส อบรมธรรมะมาดีก็ประทับใจทันที และ นี่ต้องตีประเด็นเสียก่อนว่า นิสิตนักศึกษา จากการได้พิจารณาอะไรต่าง ๆ ในที่สุด ก็อยากเข้าวัด ไม่ใช่ไม่อยากเข้า ถ้าบอก ก็สรุปว่าหลักธรรมในพุทธศาสนานี้ดีทำ เด็กไม่อยากเข้าวัดก็เลยกลายเป็นว่าเด็ก มีลักษณะเด่น เลว....ไม่ใช่ เราจึงเน้นที่จะทำวัดให้น่าเข้า อย่างคุณยายอาจารย์ขึ้นมาได้ แต่ก็ ทั้งพระภิกษุสามเณร เหมือนเพชรอยู่ในตม คือคนดีในวงการ หน่วยราชการ นิสิตนักศึกษา ประชาชนก็เข้ามาเกี่ยว ศาสนาไม่เปล่งประกายเหมือนไม่มีเรือน - ข้องกับวัดได้ ทองมารองรับเพชร เพราะฉะนั้น ความคิดก็เกิดขึ้นว่า เราควรจะสร้างวัดหรือสร้างสถานที่ที่ไม่ น้อยหน้ากว่ามหาวิทยาลัย มีความสะดวก สบายในด้านการเรียนการสอนไม่น้อย หน้ามหาวิทยาลัย ประกอบกับชอบฝึก สมาธิ เห็นว่ามีผลทำให้จิตใจผ่องใสชุ่มชื่น ก็ควรให้วัดเป็นเหมือนห้องแลปที่ดีสำหรับ การฝึกสมาธิด้วย ซึ่งไม่มีอะไรดีไปกว่า ความร่มรื่นอย่างธรรมชาติ การสร้าง สวนป่าเป็นธุดงคสถานที่เกิดขึ้นตามมา เป็นเงา ความจริงแล้ว ถ้าพลิกประวัติ ศาสตร์พุทธศาสนา เราจะพบคำว่า "อาราม" ซึ่งแปลว่า สวนป่าอันร่มรื่น เราเริ่มต้นกันมาอย่างนี้ บังเอิญ ไปถูกเป้าเข้า วัดก็ก้าวหน้าอย่างรวดเร็ว แต่ไม่ได้หมายความว่าทิ้งผู้ใหญ่นะ คือ อย่างนี้ อย่างท่านเจ้าอาวาสหลวงพ่อ ธัมมชโย ท่านจบการศึกษาปุ๊บก็บวชบ อาตมาเองก็ทำงานแค่ ๒-๓ ปี ตอนบวช ก็อายุยังไม่ครบ ๓๐ เวลาจะเทศน์จะสอน ก็เอาเรื่องชีวิตวัยหนุ่มสาวที่เพิ่งผ่านมา หยก ๆ ผิดชอบชั่วดียังไงก็ยังจำได้ ทีนี้พวกน้อง ๆ ที่เคยไปวัดด้วย กันสมัยเรียนก็ตามมา ในการเทศน์ของ เราก็เลยเป็นแบบพี่สอนน้อง ไม่ใช่ แบบครูอาจารย์ เขาก็รับได้ดี เทศน์อะไร แต่ละเรื่องก็เจาะใจของเขาทุกที ก็หลวงพี่ ผิดพลาดมาเยอะ ไอ้ที่ถูกก็ถูกมาแล้ว.... จากใจถึงใจ ควักจากใจถึงใจมันก็เลยเข้าใจ อีกอย่างหนึ่งเขาได้มาฝึกสมาธิ เกิดความ ชุ่มเย็นจิตใจ การศึกษาก็ดีขึ้น เขาก็ ชวน ๆ กันมา... เราเริ่มมาอย่างนี้ หว่าน พืชเช่นใดก็ได้ผลเช่นนั้น... ทีนี้ในการสร้างวัดเริ่มต้นนั้น ก็ ต้องการกำลังกาย กำลังความคิดมาก พวกน้อง ๆ นักศึกษานี่เขาไม่มีเงินหรอก แต่เขามีกำลังกายกำลังความคิดมาถวาย ให้พระศาสนา เด็กผู้ชายก็มาช่วยกัน ปลูกต้นไม้ ก่อสร้าง จัดสถานที่ เวลามี งานบุญก็มาช่วยกันเต็มที่ ส่วนเด็ก ผู้หญิงนี่เขาบอกบุญเก่ง หาทุนเก่ง ก็ตั้ง ขึ้นเป็นหน่วยบอกบุญเขาก็มาช่วยอย่างนี้ ก็เกิดผลสะท้อนว่า พ่อแม่ ผู้ใหญ่ ครู บาอาจารย์ที่เคยปวดเศียรเวียนเกล้ากับ วัยรุ่นพวกนี้ พอเขาเข้าวัดแล้ว ก็เปลี่ยน เป็นอีกคนหนึ่ง พวกผู้ใหญ่ก็เลยกลายเป็น ตามเข้าวัดด้วย การที่ท่านเน้นการฝึกสมาธิ อย่างจริงจังและต่อเนื่อง ท่านให้เหตุผลว่า คุณโยมนะ... คนหนุ่มสาวหรือ ใครก็ตาม ทุกคนต้องการความสุข โลก ทั้งโลกต้องการความสุข ที่เขาร้องหากัน ๕๒ กัลยา ณ มิตร Kalyanamitra.org