ข้อความต้นฉบับในหน้า
นิราศ
เมืองอังกฤษ
- พลตรีประสาร เปรมะสกุล
twitter:ift accessories
แบบและขนาน
loveta นั้น
ได้มาถึง Heathrow โก้ไม่เบา
ได้เวลา สี่ทุ่มครึ่ง ถึงกำหนด
แต๋วต้องแยกไปเดี่ยว เที่ยวนี้ซึม
Philippine Airline ที่ไปนี้
เครื่อง Jumbo โตมาก จากมนิลา
ต่อจากนั้นก็คงบินตรงรี่
แล้วบินลัดตัดฟ้า พาฝูงชน
แล้วแวะลงอีกครั้งที่ ฟรงเฟิร์ท
ราวชั่วโมงถึงอังกฤษ คิดไม่ทัน
แต่ตัวฉัน นั้นไป กับคณะ
การบินไทย เครื่อง Jumbo โก้ไปเลย
เที่ยวบินที่ ๙๑๔ นี้จะออก
ราวสองยาม วิ่งขึ้น ชื่นอุรา
ทั้งเสิร์ฟเหล้า เสิร์ฟอาหาร ทาน Dinner
แต่เหล้าไวน์ วิสกี้ ไม่มีพอ
- ตีสามเศษ เวลาไทย จึงไปถึง
ทั้งแวะรับเพิ่มคน ไม่ปนเป
ราวชั่วโมง หนึ่งได้ จึงไปต่อ
ไม่รู้เหนื่อย รู้เบื่อ เหนือพื้นดิน
ตลอดทาง มืดมิด สนิทนัก
ทั้งแสนไกล สุดกู่ ใบรู้ทาง
พาแต๋วลดเลี้ยวมาสีหน้าขรึม
บ่นพึม กลัวคนแน่น แสนระอา
เที่ยวบินที่ เจ็ดสามสี่ ดีนักหนา
แวะที่ท่ากรุงเทพฯ เก็บผู้คน
แวะลงที่ การาจี มีอีกหน
ไม่กังวลให้ละเมอ ถึงเยอรมัน
ดูเร็วเลิศอย่างว่า เหมือนพาฝัน
Gatwick นั้นคือ airport แล้วจอดเลย
ชั้นธุระกิจสง่า ดูผ่าเผย
ใครไม่เคย ก็ตื่นเต้น เป็นธรรมดา
ไม่กลับกลอก ช้าไป ให้คอยหา
ดังราชา เพราะ "Air" เฝ้าพะเน้าพะนอ
ถาดเบ้อเร่อ เรียบร้อย ไม่คอยขอ
ไม่สึกหรอ การบินไทย ให้จนเซ
เมืองแขกซึ่ง ชื่อเดลี มิหันเห
ขยะเท ถ่ายขน บนเครื่องบิน
ถลาล่อ เหมือนวิหค ดูผกผิน
เพียงได้ยิน เสียงเครื่องยนต์เหมือนคนคราง
ไม่รู้จัก เหนือใต้ อะไรขวาง
- คิดแล้วช่าง พิศวง ให้งงงวย
มนุษย์เรานี้เลิศ ประเสริฐยิ่ง
ธรรมชาติ มีไว้ให้อำนวย
ได้พักใหญ่ การบินไทย เขาฉายหนัง
เรียนรู้จริง ละเอียดยิบ รู้หยิบฉวย
ความรู้ช่วย สมทบ ประสบการณ์
แจกหูฟัง เสียงดนตรี ที่หวาน ๆ
๖๔ กัลยา ณ มิตร
Kalyanamitra.org