ความรู้สึกและความคิดในชีวิตประจำวัน : หน้า 80/124

ไอร่า - น ว น ย า ย โ ด ย ม ร ก ต ต่อจากฉบับที่แล้ว ฉันสอนนักเรียนเสร็จใหม่ ๆ ฉันก็รู้สึก อยากจะพักผ่อน แต่ในใจหนึ่งฉันก็คิด อยากจะรู้ว่าเป็นเรื่องอะไรกันแน่ ลมวูบ หนึ่งที่พัดผ่านหน้าฉันเอง ความพอดีที่ เด็กคนนั้นเดินหันหลังกลับไป อาจจะเป็น ด้วยความตึงเครียด ในที่เช่นนี้อาจจะทำ หลังจากเกิดเหตุการณ์ในบ่าย ให้มีความรู้สึกแปลกประหลาด หวั่นไหว วันนั้นแล้ว ใจของฉันก็มานั่งครุ่นคิดกับ ไปกับสิ่งใด ๆ ที่ไม่ควรจะนึกไม่ควรจะ ความเป็นไปได้ของสิ่งแต่ละชนิดที่เกิดขึ้น คิดก็เป็นไปได้ ไม่แน่นะฉันเองอาจจะเป็น ในลักษณะเช่นนี้ และบุคลิกของแอนดรูว์ ห่วงแอนดรูว์มากเกินไป แทนที่จะเป็น จะเป็นไปได้หรือไม่ที่เด็กคนนี้ ซึ่งภายนอก ห่วงตัวเองซึ่งทำงานช่วยเหลือเด็กเล็ก ๆ เรื่องที่คล้องจองกันโดยบังเอิญอย่างที่สุด ก็เหมือนกับเด็กทั่ว ๆ ไป อาการซึ่งน่ารัก ในโรงพยาบาล และก็สอนหนังสือเด็กจน เพราะทำให้ฉันรู้สึกว่า มีสัตว์ประหลาด น่าเอ็นดูของเขา จะมีสิ่งอะไรที่ลึกลับ ไม่มีเวลาพักเป็นของตนเอง ฉันอาจจะ อะไรสักอย่างหนึ่งกระนั้นหรือ หลังจาก ซับซ้อนจนฉันหวาดระแวงไปเอง หรือ ต้องหาเวลาเป็นของตนเองให้มากกว่านี้ สอนเสร็จใหม่ ๆ ฉันก็มักจะออกไปยืนดู อาจเป็นเพราะฉันคิดมากเกินไป เพราะ แต่ความคิดในเรื่องตอนบ่ายวันนั้นยังกลับ เด็กเล่นกีฬากันในลานที่สนามใหญ่ของ การที่ต้องย้ายที่อยู่จากประเทศที่รักของ เข้ามาอยู่ในใจฉันอยู่ตลอดเวลา คงเป็น โรงเรียน ตนเอง ไปอยู่ในดินแดนที่ห่างและเต็มไป เพราะคำตอบที่ฉันยังหาไม่พบ เวลาที่ ๗๘ กัลยา ณ มิตร ที่โรงเรียนคิงวิลเลี่ยมส์แห่งนี้ Kalyanamitra.org