ความรู้สึกและการต่อสู้ : หน้า 92/124

ท เล่นที่สนิทสนม ไม่มีแววของความ คุณพระช่วย... เนื่องจากแมว อาฆาตมาดร้ายแต่อย่างใด เพียงแต่มี เป็นคนที่ชอบไปวัด ชอบใส่บาตร โดย ความต้องการอย่างแรงกล้าที่จะพาแมว เฉพาะใส่บาตรกับพระที่บวชภาคฤดูร้อน ไปไหนสักแห่งหนึ่งเท่านั้น เมื่อคราวคับขันไม่น่าเชื่อว่าสิ่งเหล่านั้น แมวรู้ทันทีว่าถูกปล่อยให้เป็น อิสระแล้ว.... แขนขาขยับได้คล่องแคล่วแล้ว โอคุณพระช่วย แมวกลับหลังหัน จะเข้ามาช่วยไว้ได้ และถ้าหากว่า แล้ววิ่งอย่างไม่คิดชีวิตเปิดประตูเข้าห้อง แมวถึงเดิน ซึ่งถูกลากออกมา เหตุการณ์ไม่เกิดขึ้นกับตัวแมวเอง แมวก็ นอนทันที จากห้องน้ำ แมวอยากจะตะโกนร้องเรียก คงจะยังไม่ปักใจเชื่อเป็นแน่ ใครต่อใครแต่ไม่มีเสียงเล็ดลอดออกมาเลย สักนิด ผู้คนช่างหายไปไหนกันหมด ทำไมถึงไม่มีใครโผล่ออกมาจากห้องบ้าง ไม่ได้ยินเสียงเดินหนัก ๆ ของคนสองคน นี่เลยรึไง ไม่ไป แมวไม่ไป” แมวพยายาม พูดกับสาวน้อยคนนั้น ทั้ง ๆ ที่ไม่มีเสียง ปล่าว.... ไม่เกิดผล... เธอยังคง เหนี่ยวคอแมวจนตัวเอียงเข้าไปใกล้ ได้ กลิ่นน้ำหอมอับ ๆ รู้สึกสัมผัสเส้นผมของ เธอที่เคลียลงมาตรงบริเวณใบหน้าของ แมวว่า อ่อนนุ่ม กรุ่นกลิ่นประหลาด และ ได้ยินเธอหัวเราะเบา ๆ อย่างสนุกสนาม ข้าง ๆ หู แมวยิ่งขนลุกเกรียว สะท้านไป ทั้งตัว โอ... ทำไมหนอเสียงถึงได้วังเวง ปวดร้าวอย่างนี้ ทั้ง ๆ ที่เป็นเสียงหัวเราะ “โธ่... นี่แมวจะทำยังไง... ข้างนอกคงจะ ยังไม่สว่างเป็นแน่ แต่พอขยับตัวดึงดัน แขนที่ กอดรัดอยู่กลับบีบกระชับจนรู้สึกอึดอัด แมวยกแขนขึ้นปาดเหงื่อทั้งที่อากาศ เพราะแมวคิดว่า หมดปัญญาที่ 1 ตอนดึกที่นั่นหนาวจนสะท้าน พลิกตัว จะช่วยตัวเอง ทำให้นึกถึงคำพูดของ กลับแล้วลืมตา พลางผลุดลุกขึ้นอย่าง ตระหนก "อะไรกัน... นี่เราฝันไปหรือ เป็นไปได้หรือ ดูสิเนื้อตัวเปียกชื้นด้วยเหงื่อ และหอบด้วยความเหนื่อยอ่อน ฝันจะเป็นเช่นนี้ได้อย่างไร ทำไม ถึงได้ชัดเจนนักหนา ดูสิกลิ่นน้ำหอม กลิ่นผมและสัมผัสเส้นผมยังไม่เลื่อนไป ความรู้สึกว่าถูกโอบกระชับไว้ก็ยังไม่สร่างซา หาคำตอบให้กับตัวเองไม่ได้ แมวมองไปที่แม่ลูกทั้งคู่เห็นยังหลับไหลไม่ กล้าที่จะปลูกขึ้นมาเล่า หรือคุยกันให้ชัดแจ้ง คุณแม่ว่า เมื่อเกิดอะไรที่ร้ายแรงขึ้น เพราะเป็นไปไม่ได้ที่แมวจะเดินออกไป ให้รีบนึกถึงพระ ความคิดไม่รู้ว่าวิ่งมา แล้วกลับเข้ามาใหม่จริง ๆ ด้วยไหนจะ ต้องลัดเลาะผ่านคนทั้งสอง และยังจะต้อง จากไหน แมวนึกถึงภาพพระสงฆ์ มากมายเดินรับบาตรเป็นทิวแถวได้ทันที เปิดประตูออกไปถึงสองชั้น ทั้งประตูมุ่งลวด เห็นผ้าเหลืองเป็นแนวยาวตัดกับท้องทุ่ง ประตูไม้ น่ากลัวจะฝันมากกว่าเพียง สีเขียวสะพรั่ง ซึ่งเป็นภาพที่ติดตา แต่ว่าชัดเจนเสียจริง ๆ เท่านั้น ประทับใจแมวนักหนา แมวจึงได้แต่ส่ายหน้าอย่างไม่ แมวนึกถึงแถวของพระสงฆ์ที่ 1 เข้าใจ พลางเอนตัวลงนอนต่อไปอย่าง หายใจไม่สะดวก แมวจึงต้องยอมปล่อยเลยตามเลย เจนตา ภาพที่นึกได้นั้นชัดเจนนักในมโน- เดินตามเธอไปอย่างจนปัญญา สำนึกแล้วอะไรกันนี่ ๙๐ ก ล ย า ณ มิตร Kalyanamitra.org หมดแรง อ่านต่อฉบับหน้า