พระเจ้าอุทัยราชและนายดังคมาล : หน้า 116/124

พระอัครมเหสีเก็บความสงสัย เมื่อถึงวันที่นายดังคมาลเข้า ไว้ไม่อยู่ จึงกราบทูลถาม พระองค์ไม่ ไปตกแต่งพระมัสสุถวายพระเจ้าอุทัย ตรัสตอบ พระมเหสีก็ยิ่งสงสัยมากขึ้น ราช เขาก็ใช้แหนบถอนหนวดก่อน แต่ก็ไม่ทราบว่าจะทูลถามอย่างไรให้ จากนั้นจึงค่อยโกน พระเจ้าอุทัยราช พระองค์ตอบให้ฟังได้ วันหนึ่ง พระเจ้าอุทัยราช ปรารภกับพระอัครมเหสี ถึงช่างตัด แต่งผมของพระองค์ว่า "นี่เธอ นายดังคมาลช่างแต่งผม ของพี่นี่แย่จริงๆเลย เวลามันโกนหนวด นะ มันโกนดีดี ฟังเพลินเชียว แต่พอจะ ออกปากให้รางวัล มันก็เอาแหนบมา ดึงตรงเครา ตอนนี้พี่อยากจะฆ่ามัน จริง ๆ มันดึงแต่ละทีพี่แทบน้ำตาร่วง ทรงพอพระทัย ตรัสถามว่า “เออ...... วันนี้นายดังคมาล แปลกจริง ๆ นะ วันนี้ลงแหนบก่อนโกน ทุกทีโกนก่อนลงแหนบ เจ้าไม่เคยทำ สลับกันอย่างนี้นี่ เอ... ทำไมเจ้าถึงทำ สิ่งที่ไม่เคยทำล่ะ ทําบ้าง "ดูก่อน คังคมาล เมื่ออดีตชาติ เราได้เกิดในเมืองนี้..." พระเจ้าอุทัยราชทรงเล่าเรื่อง ราวในอดีตชาติของพระองค์ พระราช ทานให้ฟัง เมื่อทรงเล่าจบแล้ว จึงตรัส ว่า "เพื่อนของเราไปบวชแล้ว เขา เป็นผู้ไม่ประมาทในชีวิต แต่เรายัง ประมาทอยู่ เรา เรานึกถึงเพื่อนของเรา เราจึงกล่าวประโยคนั้นออกมา นายดังคมากช่างกลบกหลวง "ขอเดชะ เป็นธรรมดาที่ช่าง กัลบกทั้งหลายย่อมอยากทำสิ่งที่ไม่เคย "เฮ!! ก็ดีเหมือนกันนะ วันนี้ ได้ฟังก็คิดในใจว่า การถือศีลอุโบสถ เพียงแค่ครึ่งเดียวเท่านั้น ยังทำให้พระ ราชาได้ครองราชสมบัติ การกุศลเป็น เพคะ จึงจะถูกพระทัย" พระเทวีถาม หนึ่ง เจ้าอยากได้อะไรล่ะ” "มันควรจะดึงขึ้นเสียก่อน แล้ว “ขอเดชะ เป็นพระมหากรุณาธิ "แล้วควรจะให้ทำอย่างไรล่ะ เจ้าทำดีมาก เราจะให้รางวัลสักอย่าง ค่อยโกนทีหลังถึงจะถูก ตอนแรกเจ็บ คุณยิ่งแล้ว ข้าพระองค์ไม่ต้องการ แต่ตอนหลังเพลิน ถ้าอย่างนี้ละก็ถึงจะ ทรัพย์สินใด ๆ พะยะค่ะ แต่สิ่งที่ข้า- ใช้ได้ แต่เจ้าดังคมาลมันเล่นให้เพลิน ๆ พระองค์อยากทราบมากที่สุดก็คือ ข้อ เรื่องที่ดีที่ควรกระทำอย่างยิ่ง เราควร จะออกบวชเพื่อหาที่พึ่งของชีวิต นายคังคมาลจึงมาขออนุญาต พระเจ้าอุทัยราชออกบวชเป็นฤาษี ป่า เพ็ญเพียรภาวนาอยู่ในป่าหิมพานต์ พิจารณาไตรลักษณ์” คือความไม่เที่ยง ในตอนแรกแล้วมาทำเจ็บตอนหลังนี้ ความที่พระองค์มักจะเปล่งอุทานออก ความเป็นทุกข์ ความไม่ใช่ตัวตน มาบ่อย ๆ ข้าพระองค์ อยากทราบว่า แย่มาก จนกระทั่งจิตสงบบรรลุธรรม เป็น หลังจากนั้น พระอัครมเหสีได้ ข้อความนั้นมีความหมายอย่างไร พระปัจเจกพุทธเจ้า พะย่ะค่ะ" พระมัสสุ (หนวด) ของพระเจ้าอุทัยราช พระทัยที่จะเล่าเรื่องในอดีตชาติที่เป็น เรียกนายทั้งมวลมาหา ทรงกำชับว่า "สังคมาล คราวต่อไปเมื่อจะแต่ง วันหนึ่ง หลังจากที่พระปัจเจก พระเจ้าอุทัยราชทรงกระดาก ให้เธอใช้แหนบก่อนนะ จากนั้นค่อยโกน พระราชาจะได้ไม่เจ็บมาก ถ้าเธอทำ อย่างที่เราแนะนำ พระองค์ก็จะใจดี คนยากจนเข็ญใจ จึงตรัสถามว่า "คังคมาล เธอถามทำไม... เธออยากรู้ไปทำไม เธอถามเรื่องอื่น พระราชทานพรให้เธอ ทีนี้ถ้าพระองค์ หรือขออย่างอื่นดีกว่านะ เอ่ยปากจะพระราชทานพร เธอจง บอกว่า เธอมีความสงสัยในเนื้อความ ข้าพระพุทธเจ้าเกิดพะย่ะค่ะ ข้าพระ ที่พระเจ้าอุทัยราชทรงเปล่งอุทานอยู่ พุทธเจ้าอยากทราบจริง ๆ บ่อย ๆ ว่า นี่เป็นผลบุญอันเล็กน้อย ของเรา ว่ามีความหมายอย่างไร เธอจงฟังมาแล้วมาบอกเรา เราจะมี รางวัลให้อย่างงาม ๑๑๔ กัลยาณมิตร พระเจ้าอุทัยราชนั้น แม้ไม่ อยากจะตอบเลย แต่ก็เกรงว่าจะเสีย สัจจะ พระองค์พระราชดำเนินขึ้นไป นั่งบนบัลลังก์ แล้วตรัสว่า พระปัจเจกพุทธเจ้าดังคมาล พบพระเจ้าอุทัยราชแล้ว ได้ทักทายว่า "ดูก่อนท่านพรหมทัต ขอพระ องค์อย่าได้ทรงประมาท พระองค์ "โปรดพระราชทานพรนี้แก่ พุทธเจ้าดังคมาลอยู่ในป่าหิมพานต์ได้ นานหลายปี ก็มีความคิดถึงพระเจ้า อุทัยราช จึงเหาะมายังกรุงพาราณสี เข้าไปประทับนั่งบนแผ่นหินในพระ ราชอุทยาน คนเฝ้าอุทยานจำท่านได้ จึงไปกราบทูลพระเจ้าอุทัยราช พระ เจ้าอุทัยราชจึงเสด็จมาพร้อมด้วยพระ ราชมารดา พร้อมทั้งข้าราชบริพาร และประชาชนจำนวนมาก Kalyanamitra.org