การต้อนรับและการเผยแผ่ธรรมะ : หน้า 52/124

หลวงพ่อก็มา เห็นลูกไก่วิ่งหนีปีนขึ้นต้นไม้ เคยขุ่นหมองจะกลายเป็นความแจ่มใส พังพอนมักไล่ตามไม่ทัน มันรู้ภาษาแม่ลูก ราวกับว่าญาณของตัวเองอีกครั้งหนึ่ง กัน อย่างกระรอกนี้ถ้ามันร้องกรี๊ด มัน และแม้ว่าบางคนอาจผิดหวังที่ไม่ได้เจอ ต้องหนีขึ้นต้นไม้ให้เร็วที่สุด พวกสัตว์ป่า หลวงพ่อ แต่บรรยากาศแห่งป่าสุคะโต มันหากินกันเป็นระเบียบ พวกหมู่ป่า และอัธยาศัยที่ได้รับจากอุบาสกอุบาสิกา อยู่หน้า เก้งเดินตามหลังเขา ไม่ออกหน้า ไก่ป่าเดินอยู่ข้าง ๆ กระรอกอยู่ข้างบน สูงขึ้นไปอีกก็พวกนกชนิดต่าง ๆ คอย ระวังภัย เวลาหลวงพ่อเดินจงกรมในป่า ได้ยินพวกเขา หลวงพ่อจะหลบให้ มันจะ ได้ไม่อดอาหารเพราะคอยหนีเรา แต่บางทีอยู่ในวัดก็ได้ยินเสียงปืน ก็วิ่งไปดูคนมาล่าไก่ป่า หลวงพ่อก็ว่า โยมกินครั้งนี้แล้วอาตมาขอบิณฑบาตนะ อย่าทำอย่างนี้อีก หรือถ้าเห็นพวกตัดไม้ก็ ต้องไปพูดให้เขาเข้าใจเหมือนกัน คนชอบ ที่อยู่ที่วัดป่ามาก่อน ได้สร้างความอบอุ่น ให้แก่ผู้มาเยือนอย่างน่าประหลาด เพราะ หลวงพ่อมักพร่ำสอนเสมอว่า 'การ ต้อนรับที่ดีคือการเผยแผ่ธรรมะที่ดี และ ดีกว่าคำพูด ผู้ที่พำนักอยู่ที่นี่เพื่อปฏิบัติ ธรรมจึงถูกฝึกให้เป็น "ผู้ให้" มากกว่า "ผู้รับ" แม้ตัวหลวงพ่อคำเขียน ซึ่งทุกวันนี้ มีอายุได้ ๕๒ ปีแล้ว ก็ไม่เคยปฏิเสธความ ช่วยเหลือจากใครทั้งสิ้น หากไม่ใช่เรื่องที่ ขัดต่อศีลธรรมและความถูกต้องของสังคม หลวงพ่อคำเขียนมักพูดเสมอว่า มองว่าต้นไม้ต้นใหญ่ ๆ ไม่มีค่า ต้องมา ชีวิตของท่านที่พลิกมาจนบัดนี้ เกิดจาก เลื่อยมาแปรสภาพแล้วถึงจะมีค่า ซึ่งไม่ การเข้าใจธรรมะเพราะการปฏิบัติธรรม จริงต้นไม้ใหญ่ ๆ ก็เหมือนปู่ย่า ต้นไม้เล็ก ก็เหมือนพ่อแม่ ต้นจิ๋ว ๆ ก็เหมือนลูก เหมือนหลาน ถ้าเราไปฆ่าปู่ย่า ลูกหลาน จริง ๆ และกรรมฐานนี่แหละที่ได้เปิดใจ ของท่านให้กว้างออกรับรู้ความทุกข์ยาก ของเพื่อนร่วมโลกอย่างปราศจากความ ก็เศร้าใจ เขาอยู่ที่นี่เขาก็คลุมดิน เวลา เห็นแก่ตัว งานพัฒนาชุมชนที่ท่านทำ ฝนตกลงมาถ้าไม่มีพวกเขาพวกดิน ปุ๋ย จึงล้วนมีธรรมเป็นแรงผลักดันทั้งสิ้น ที่คั่นอยู่หน้าดิน ก็ช่วยยึดหน้าดิน คนเรา ธรรมชาติก็หนีหายไปหมด ต้นไม้เล็ก ๆ พระผู้ปวารณาตัวเองเพื่อรับใช้ ต่างหากที่ควรเรียนรู้การพึ่งพาจากธรรม มนุษย์ผู้ทุกข์ยาก ยังคงส่องประกาย ชาติในป่า ความงดงามแห่งจิตวิญญาณอยู่ตามท้องทุ่ง ตามป่าเขา เหล่านี้แหละคือศิษย์ตถาคต ผู้มี ทุกวันนี้ วัดป่าสุคะโตบนภูโค้ง เดินทางขึ้นไปหาความวิเวกเพื่อ พระภาคเจ้าที่แท้จริง ยังมีผู้ศรัทธาแสวงหาสัจธรรมจากธรรม ชาติ ปฏิบัติธรรมเป็นประจำ แม้หนทางจะ เป็นไปด้วยความยากลำบาก บางคน อุตส่าห์ดั้นต้นมาไกลนับพันกิโลเมตร เพียงเพื่อให้ได้มาฟังการสนทนาธรรมกับ หลวงพ่อคำเขียน พระบ้านนอกองค์หนึ่ง ๕๐ กัลยา ณ มิตร ซึ่งสังคมไทยแทบจะไม่เคยได้ยินชื่อเสียง มาก่อน ทุกคนที่เคยได้สนทนากับท่าน มักกลับลงไปด้วยความเบิกบาน จิตใจที่ Kalyanamitra.org