การพบเจอและความกลัว วารสารกัลยาณมิตร ปี 2533 ฉบับที่ 2 หน้า 91
หน้าที่ 91 / 124

สรุปเนื้อหา

- กับว่าเคยใช้ เคยเล่นกับใครอีกหลาย ๆ คนในนี้ แมวคิดพลางตาก็มองสำรวจไป รอบ ๆ บริเวณห้องน้ำที่สะอาดและ กว้างขวาง ของใช้ทุกอย่างดูโบร่ำโบราณ | F แต่ไม่คร่ำคร่า ใหญ่คล้ายกับห้องน้ำ ตามหอพัก ที่สามารถใช้ทีเดียวรวมกัน หลาย ๆ คนได้ อย่างไร แล้วทำไมถึงต้องถอยหลังกรูด จนไปพึ่งเอาอ่างล้างหน้าเข้า ได้กลิ่นอะไรสักอย่าง เหม็นสาบก็ไม่ใช่ มาจนรู้สึกเย็นวูบไปทั้งตั้ง แมวทำไม่ได้ ทำไม่ได้แม้แต่จะ กระดิกมือ หรือแขนที่ห้อยแนบอยู่กับ คิดพลางเดินตรงไปที่อ่างล้างมือ หอมก็ไม่เชิง คล้ายกลิ่นเสื้อผ้าใส่น้ำหอม สีขาวที่มีอยู่สองอันเรียงกันทางด้านขวา ที่เก็บไว้ในตู้อบ ๆ เป็นเวลานานอย่างนั้น ของห้องน้ำ "เธอเป็นใครน่ะ” แมวไม่รู้ตัวว่า ลำตัวอย่างไร้กำลัง "เอ๊ะใคร" แมวหันขวับไปที่ประตู ถามคำถามไม่สุภาพอย่างนั้นออกไปได้อย

หัวข้อประเด็น

- การพบเจอและความกลัว

ข้อความต้นฉบับในหน้า

- กับว่าเคยใช้ เคยเล่นกับใครอีกหลาย ๆ คนในนี้ แมวคิดพลางตาก็มองสำรวจไป รอบ ๆ บริเวณห้องน้ำที่สะอาดและ กว้างขวาง ของใช้ทุกอย่างดูโบร่ำโบราณ | F แต่ไม่คร่ำคร่า ใหญ่คล้ายกับห้องน้ำ ตามหอพัก ที่สามารถใช้ทีเดียวรวมกัน หลาย ๆ คนได้ อย่างไร แล้วทำไมถึงต้องถอยหลังกรูด จนไปพึ่งเอาอ่างล้างหน้าเข้า ได้กลิ่นอะไรสักอย่าง เหม็นสาบก็ไม่ใช่ มาจนรู้สึกเย็นวูบไปทั้งตั้ง แมวทำไม่ได้ ทำไม่ได้แม้แต่จะ กระดิกมือ หรือแขนที่ห้อยแนบอยู่กับ คิดพลางเดินตรงไปที่อ่างล้างมือ หอมก็ไม่เชิง คล้ายกลิ่นเสื้อผ้าใส่น้ำหอม สีขาวที่มีอยู่สองอันเรียงกันทางด้านขวา ที่เก็บไว้ในตู้อบ ๆ เป็นเวลานานอย่างนั้น ของห้องน้ำ "เธอเป็นใครน่ะ” แมวไม่รู้ตัวว่า ลำตัวอย่างไร้กำลัง "เอ๊ะใคร" แมวหันขวับไปที่ประตู ถามคำถามไม่สุภาพอย่างนั้นออกไปได้อย "ใครนั่น" แมวขานเรียก ไม่มีเสียงขานรับ แต่กลับเป็น ผู้หญิงสาวหน้าตาสะสวยเดินตรงเข้ามา หาแมวด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม ประกายตาสดใส ร่าเริงอย่างยินดียิ่งนัก "กลัว... แมวกลัว... แมวกลัว” แมวร้องตะโกนสุดเสียง แต่อะไรนี่ แมวไม่ ได้ยินเสียงตัวเองเลยสักนิด... นี่แมวจะทำ ไม่มีคำตอบสักคำจากปากที่ ยังไง แมวจะเป็นอันตรายรึปล่าว... "คงเป็นคนที่มาด้วยกันกับเรา เอ... แต่ไม่ยักเห็นบนรถ หรือว่าเราไม่ แย้มพรายอยู่ข้างหน้า นอกจากยังคง สืบเท้าเข้ามาใกล้ แมวเริ่มตกใจ และรู้สึก กลัว กระนั้นก็ยังมีความรู้สึกอื่นแทรก เข้ามาว่าแสนจะคุ้นเคยกับใบหน้าอย่างนี้ โอบรอบคอของแมวพลางดึงเข้าไปใกล้ ท่วงทีกิริยาอย่างนี้ ความคิดของแมววิ่งวน ขณะที่แมวถอยหลังต่อไปไม่ได้นั้น สาวน้อยยามวิกาลก็ค่อย ๆ ยกมือขึ้น ทันสังเกต... ใบหน้าและแววตาที่คุ้นเคยนั่น ทั้ง ๆ ที่ ได้รวดเร็วมาก พยายามที่จะเค้นออกมา ให้ได้ว่า เคยเห็นผู้หญิงคนนี้ที่ไหนกันแน่ แต่สวยจัง ดูสิหน้าตา จมูกปาก ก็นึกไม่ได้เสียทีจนรู้สึกอึดอัดรำคาญ คิ้วคาง” แมวคิดพลางอดไม่ได้ที่จะยิ้มตอบ แต่ด้วยวิสัยของพยาบาล สำนึก กลายเป็นลักษณะที่แมวถูกล็อกคอแล้ว ค่อนข้างคลางแคลงใจเพราะจำได้ว่าไม่ ลึก ๆ บอกย้ำกับแมวว่า ผู้หญิงคนนี้ กำลังจะพาให้เดินไปด้วยกัน..... “ไปไหน เห็นบนรถแต่แมวก็รีบสลัดความคิดนั้นไป ไม่ใช่คนแน่ ๆ เพราะถึงอย่างไรก็เห็นกันอยู่เดี๋ยวนี้แล้ว ...แมวถามอยู่ในใจ - ไม่ใช่คน ไม่ใช่คน ตายจริง แต่ถ้าหากแมวไม่กลัวจนเกินไป ผู้หญิงคนนั้นเดินเข้ามาจนชิด แมวอุทานอยู่ในใจ พลางอยากจะยกมือ แมวจะเห็นว่าใบหน้าของหญิงสาวนั้น มี พลางยื่นหน้าเข้ามาใกล้ ๆ จนแมวรู้สึก ขึ้นดันดวงหน้าและร่างกายที่ประชิดเข้า แต่ความร่าเริงแจ่มใส ราวกับได้พบเพื่อน แล้วหัวเราะอย่างสดใส เบิกบาน พร้อมกับ ทั้งแมวเข้าไปใกล้ แมวกลัวจนสุดหัวใจ พยายามที่ จะให้เธอปล่อยมือออกจากคอ ที่ขณะนี้ Kalyanamitra.org กัลยาณมิตร ๘๙
แสดงความคิดเห็นเป็นคนแรก
Login เพื่อแสดงความคิดเห็น

หนังสือที่เกี่ยวข้อง

Load More