ความสุขทางใจและทางโลก : หน้า 55/124

ทุกวันนี้ถามว่าหาอะไร แต่ความสุขมี ๒ แบบ หาความสุข! แบบหนึ่งเป็นความสุขทางโลก ทางวัตถุ คือ ได้ร้อง ได้เต้น ได้สิ่งของถูกใจ ก็ว่าสุขล่ะ พระเถระผู้ใหญ่ท่านใช้คำว่า "ความสุขทางเนื้อหนัง" อย่างไปเต้น ดิสโก้สนุกเฮฮา ประเดี๋ยวก็มีเรื่องร้อนใจ ตามมาเพราะต้องเสียเงิน แล้วก็เหนื่อย เพลียประเดี๋ยวก็ทะเลาะกัน แต่ว่าความสุขอีกประการหนึ่ง "สุขอันเกิดจากการสงบใจ” คือได้จาก การเข้าถึงธรรมะการฝึกสมาธินี้เอง ถ้า ใครได้สัมผัสแล้วนะ ติดใจ... คนเราต้องมี สิ่งทดแทน ถ้าไม่ให้เขาสนุกทางโลกก็ ยื่นข้อแม้คุณต้องถือศีลนะ จ้างเขาก็ไม่ถือ ต้องมีอย่างอื่น จะให้เขาไปอ่านตำรา ใช่ไหม พอเขาทำสมาธิแล้ว จิตใจก็ ธรรมะเหรอ...ยาขม! แต่เราให้เขาฝึกสมาธิ ก้าวหน้าไปไม่มากก็น้อย ระหว่างนั้นก็ ให้ค้นเข้าไปถึงความสุขภายใน เราจับ ค่อย ๆ เติมศีลทีละข้อสองข้อ สักพักหนึ่ง ประเด็นตรงนี้ได้ ใครก็ตามมาถึงเราก็ให้ ศีลเขาก็จะแน่นด้วย ไปฝึกสมาธิก่อน แต่ข้อสำคัญนะ.... คือมาแล้วไม่ พอเขาเริ่มนั่งสมาธิได้แล้วจะ ว่าคนหนุ่มสาวหรือผู้ใหญ่ต้องมี กิจกรรม อยากได้ความสุขทางใจที่มากกว่านั้น ให้เขาทำ จะให้นั่งสมาธิ ๒๔ ชั่วโมง ไม่ ทีนี้เขาไม่ได้รักษาศีล ฝึกเท่าไหร่สมาธิ ไหวหรอก... ก็พอดีวัดเราเพิ่งสร้าง มันก็ไม่ก้าว มันได้ระดับหนึ่งไม่ถึงมาตร กิจกรรมมีเยอะ ใครถนัดด้านบอกบุญก็ ฐานหรอก เขาก็ต้องย้อนกลับมารักษา ไปบอกไปชวน ใครถนัดเขียนหนังสือ ศีลให้ดีโดยอัตโนมัติ แต่ถ้าเขามาปุ๊บ เรา เผยแผ่ปลุกให้คนตื่นก็เขียน ใครเป็น สถาปนิกฯ ก็ไปตามทีมมา วิศวฯก็ไปตาม พวกมา..... จุดเด่นของเราอยู่ที่ตรงนี้ คน หนุ่มสาวมีกิจกรรมให้เขาประลองฝีมือ ท้าทายแล้ว คนเราพอได้ทำงานก็สนุก พอสนุกแล้วก็ธรรมดาเป็นแบบ "จ.บ.พ. ได้ดีจึงบอกเพื่อน... อะไรอย่างนั้น พอ เพื่อนมา คนมาเยอะ ไอเดียก็แตก พอไอเดีย แตกก็รู้ค่าของตัวเอง รู้ค่าของบุญ พอรู้ ค่าของบุญก็ยิ่งแตกกิจกรรมรับใช้พระ ศาสนาออกไปอีก ความสำเร็จของเราก็ เกิดขึ้น ยกตัวอย่าง ทุกคนมาก็มี กิจกรรมไม่ว่าเด็กผู้ใหญ่ อย่างหนู ๆ ชั้น ประถมนี้ ก็มี Activity ง่าย ๆ คุณน้าคะ ห้องน้ำอยู่ทางนี้ คุณป้าครับรับอาหาร ทางโน้น คุณผู้ชายนั่งทางนี้ คุณผู้หญิง นั่งอีกฝั่งหนึ่ง พระนั่งตรงโน้น..... อะไร อย่างนี้ เด็ก ๆ ก็หาบุญของเค้าได้ มี ส่วนร่วมได้ หรืออย่างการแบ่งแผนกนี้ จัดอาหาร คุมตั้งแต่หาทุนและการจัด การทั้งหมด ประชาชนมาเยอะ มีร้อยต้อง อิ่มร้อย มีหมื่นต้องอิ่มทั้งหมื่น ก็เหมือนว่า เราส่งปัญหาท้าทายไว้ในมือ เขาก็ใช้สติ ปัญญาไปคิดหาทางจัดการได้ อย่างพวก สถานที่พวกปฏิคม เขาก็ถูกท้าทาย เอ็ วัดอยู่ไกลขนาดนี้ทำอย่างไรจึงจะสามารถ จัดรถบริการได้ ก็ต้องหางบประมาณ หันหน้าไปปรึกษากันจะหางบมาจากไหน จัดการอย่างไร อ้าว พอคนมาเยอะแยะ แล้ว เรื่องห้องน้ำห้องท่าเรื่องเสื่อสาดจะ ทำอย่างไร มันก็แตกออกเป็นเงาตามตัว... หลวงพ่อน่ะไม่มีทุนไม่มีปัญญาเลี้ยงหรอก คุณมาแล้วก็ทำกิจกรรมกันให้เต็มที่ เป็น เจ้าของงานเอง ทำกันไป มีประเด็นอีกนะ คนเราทำงานถึงแม้จะเห็นว่าบุญดี ก็ ต้องอย่าให้เกินกำลัง ต้องมีเวลาให้เขานั่ง สมาธิให้ได้ทุกวัน อย่างน้อยสัก ๑ ชั่วโมง ถ้าไม่นั่งสมาธิ เขาจะไม่มีสิทธิ์ควบคุม อารมณ์ แล้วก็จะกระทบกระทั่งกันเอง กัลยาณมิตร ๕๓ Kalyanamitra.org