ทัศนคติของผู้หญิงต่อพระสงฆ์ : หน้า 105/124

"ก็เพราะพระสงฆ์ปฏิบัติตนไม่ดีไม่งาม แต่แสวงหามานานก็ไม่พบสักที ดิฉันเลยเข้าใจ น่ะค่ะ” หญิงสาวตอบด้วยเสียงชัดเจนคล้ายประชด เอาว่า ขึ้นชื่อว่าพระคงจะเหมือน ๆ กันทั้งนั้น อาตมา ความเข้าใจของดิฉันอาจผิดก็ได้ "ปฏิบัติไม่ดีไม่งามอย่างไร?” ถามต่อไปพยายามสงบจิตแผ่เมตตาแก่หญิงสาวผู้ เพราะถูกความเกลียดและความ กําลังมีทุกข์ ขุ่นเคืองเกาะกัดจิตใจ "พระหนุ่มเณรหนุ่มชอบทำตัวเป็นเจ้าชู้ ไก่แจ้ เวลาดิฉันเดินผ่านวัด วิ่งกรูมามองหน้ากัน สลอนที่หน้าต่าง กระแอมไปบ้าง ทำหูทำตาบ้าง เป่าปากบ้าง พูดจายั่วเย้าบ้าง พระแก่ ๆ กิโลก มาก ได้อะไรมาเก็บหมด ที่กรุงเทพฯ ดิฉันเห็น พระแก่ ๆ ยืนรับบิณฑบาตประจำที่ตามตลาด พอบาตรเต็มก็จัดการให้ลูกศิษย์เทใส่กะละมัง และ น่าสิ่งที่พอขายได้ออกขายให้เจ๊ก บางทีก็นำกลับคืน ไปให้ยายแก่คนขายของใส่บาตรนั่นเอง จัดการ ขายอีก นำเงินไปแบ่งกัน พระแก่ ๆ ชอบซื้อลอด เตอรี่ตามตลาด พระผู้ใหญ่ชอบชีวิตหรูหราฟุ่มเฟือย ในกุฏิมีตู้เย็น มีวิทยุ มีโทรทัศน์ บางองค์ถึงกับมี ห้องปรับอากาศ มีรถยนต์นั่งประจำตัว วัน ๆ ไม่ เห็นทำอะไร นอกจากฉันข้าวแล้วก็นอน บางองค์ ความรู้สูงถึงประโยค แต่เทศน์ให้ชาวบ้านฟัง ไม่รู้เรื่อง แล้วอย่างนี้จะให้ดิฉันนับถือได้อย่างไรคะ an ดิฉันเลิกนับถือพระสงฆ์มานานแล้ว นับถือเฉพาะ พระพุทธกับพระธรรมเท่านั้น "เธอเข้าใจผิดแน่ ๆ" ดวงแก้วพูดขึ้นบ้าง "พระที่ดีจะต้องมีอยู่แน่ ในเมืองไทยมี พระตั้งแสนเศษ จะให้ดีเหมือนกันหมด หรือเลว เหมือนกันหมดได้อย่างไร ?” “พระเหมือนกันอยู่ในศาสนาเดียวกัน รักษาพระวินัยเท่ากัน ก็น่าจะเหมือนกันได้ ปุณณีมาตอบด้วยเสียงแสดงความไม่มั่นใจนัก "ก็ข้าราชการของเธอล่ะ” ดวงแก้วตอบ โต้ทันควัน "เป็นข้าราชการเหมือนกัน อยู่ใน ระเบียบวินัยอันเดียวกัน ดีเหมือนกันหมดไหมล่ะ ? บางคนก็ดีแสนดี บางคนก็แย่มากทำไมถึงเป็น อย่างนั้น ?" "เอาละอาตมาจะอธิบายให้ฟัง อาตมา พูดตัดบทขึ้น ในฐานะที่อาตมาเป็นพระ อยู่ใกล้ ชิดในวงการพระสงฆ์ อาตมาทราบดีว่าอะไรเป็น อะไร อาตมาขอยอมรับว่า ในบรรดาพระภิกษุ สามเณรประมาณสองแสนรูปในเมืองไทยนั้น พระ ดีก็มี พระเลวอย่างที่โยมปุณณมาเล่ามานั้นก็มาก ความดีความเลวนั้นเป็นเรื่องส่วนบุคคล ไม่เกี่ยว กับเพศ ไม่เกี่ยวกับระเบียบวินัย ความจริง อาตมาตั้งใจฟังคำบรรยายของอาจารย์ ระเบียบวินัยและข้อวัตรปฏิบัติสำหรับพระที่พระ สาวด้วยความรู้สึกระวนกระวายใจอย่างยิ่ง พยา ยามระงับใจให้เป็นปกติแล้วกล่าวว่า "สิ่งที่โยมเล่ามานั้นเป็นความจริง แต่ อาตมาขอถามว่าพระหนุ่มพระแก่ทั้งหมดในเมือง ไทย เป็นอย่างที่โยมเล่านั้นหรืออย่างไร ? "ดิฉันไม่ทราบ เพราะไม่มีโอกาสได้รู้จัก กับพระทั้งประเทศ" หญิงสาวตอบอย่างไว้ที่ “ทีแรกดิฉันก็คิดว่าคงจะมีพระดีๆ อยู่บ้าง และมี พุทธเจ้าทรงบัญญัติไว้นั้นเหมือนกัน จำนวนเท่ากันทั่วประเทศ แต่พระบางองค์ก็ ปฏิบัติตามได้มาก บางองค์ก็ปฏิบัติตามได้น้อย องค์ที่ปฏิบัติตามพระธรรมวินัยได้มาก จัดเป็น พระที่ดี พระที่ปฏิบัติได้น้อย จัดเป็นพระที่ไม่ดี การที่จะปฏิบัติตามได้มาก หรือน้อยนั้น ขึ้นอยู่ กับอุปนิสัยจิตใจของผู้บวช อย่าลืมว่าผู้บวชเองก็ ไปจากฆราวาส ผู้ที่เป็นฆราวาส เมื่อบวชเป็น พระก็ดีไปด้วย ถ้าเป็นฆราวาสเลว บวชเป็นพระ กัลยาณมิตร 400 Kalyanamitra.org