หน้าที่ของอุปัฏฐาก : หน้า 100/124

ว่า รับเป็นอุปัฏฐากเพราะเห็นแก่ความ สะดวกสบาย และเพื่อป้องกันไม่ให้ใคร ตำหนิพระพุทธเจ้าได้ว่าลำเอียงเพราะรัก เพราะเป็นคนโปรด ท่านขอไว้หลายข้อ เช่น ไม่ให้ประทานของดี ๆ เสมอของ ๑๘. การเฝ้าบ้านเมื่อเวลานายไม่อยู่ประปรายในจีนกล "นายท่านไม่อยู่ จะไปราชการก็ดี ถ้าการงานส่วนตัวของท่านก็ดี อันซึ่งต้อง แรมคืนแรมวันนั้น ถ้าในราชการก็ต้องรักษาหน้าที่ของเราโดยถี่ถ้วนและกวดขันเขา ให้มาก ถ้าเป็นการบ้านก็ต้องระวังดูแลหน้าที่ของเรา และคำสั่งของท่านไว้โดยมั่นคง อย่าเผอเรอ กลางค่ำกลางคืนก็อย่าเที่ยวเตร่พลอยเฮฮาไปกับเขา อย่าให้เป็นเช่นเขา กล่าวว่า "แมวไม่อยู่หนูคะนอง” นั้นเลยเป็นอันขาด ต้องระวังรักษาบ้านช่องของท่านโดยดี พระพุทธเจ้าให้ท่าน ไม่ให้พักในที่เดียวกัน แม้ระหว่างท่านไม่อยู่นี้ ญาติหรือมิตรอันใดที่จะมาพักอาศัยอยู่ด้วย เราต้องพิจารณา กิริยาอาการให้ดี ถ้าจำเป็นหรือควรจึงรับ รับแล้วก็ต้องร่ำเรียนนายผู้หญิงฤาผู้สำเร็จ เด็ดขาดในบ้านเรือนเสียก่อน อนุญาตแล้วจึงรับ อย่าให้มามีเหตุขึ้นในระหว่างท่าน ไม่อยู่นั้นร้ายกาจมาก ถ้าผู้คนแปลกปลอมไปมาในบ้านท่านซึ่งไม่เกี่ยวกับเราก็ดี เรา ก็ต้องตรวจตราดูแลสังเกตสังกาดูด้วย เห็นท่าทางไม่ชอบกลฤาไม่สมควรด้วยอย่างใด มีหลายข้อล้วนแต่ไม่ใช่เพื่อประโยชน์ของ ท่าน แต่เพื่อประโยชน์ของพระพุทธองค์ ของพระศาสนาทั้งนั้น มีโอกาสหลวงพ่อ จะเอาเรื่องพระอานนท์ทำหน้าที่เลขาฯ มาเล่าให้ฟัง จะได้รู้ว่าเลขาฯ ดี ๆ นั้น เขาคิดกันยังไง ตอนนี้ศึกษาจากที่ท่าน ผู้เขียนหนังสือ "จรรยาบ่าว ให้ไว้ไป ก่อนก็แล้วกันนะ เราก็ควรร่ำเรียนท่านผู้หญิงฤาท่านผู้สำเร็จการบ้านให้ทราบเรื่องโดยเร็ว ในเหตุร้าย ถ้าไม่สมควรนั้น ๆ จึงจะนับว่าเรามีความกตัญญู ซื่อตรง และสามารถในตำแหน่ง หน้าที่บ่าวอันดี" P ๙๔ กัลยา ณ มิตร Kalyanamitra.org - สรุปเนื้อหาตอนนี้ก็คือ ให้ระแวง ในสิ่งที่ควรระแวง แล้วระวังป้องกันภัยที่ น่าระแวงนั้นก่อนมันจะมาถึง เรื่องการระวังดูแลรักษาบ้าน เรือนให้ดีระหว่างที่นายไม่อยู่นี้เป็นเรื่อง ของความมีน้ำใจ เป็นสามัญสำนึกที่เรา พึ่งทำเองโดยไม่ต้องให้มีใครมาสั่ง คน บางคนปล่อยปละละเลยไม่ดูแลบ้านช่อง หรือที่ทำงานให้ดีเมื่อนายไม่อยู่ เพราะถือ ว่านายไม่สั่ง พอถูกผู้ใหญ่ตำหนิก็โกรธ คนไม่มีน้ำใจและเป็นคนประมาทอย่างนี้ เอาดีต่อไปได้ยาก - สำหรับหลวงพ่อเอง เมื่ออ่านมาถึง ตรงนี้แล้วก็รู้สึกดีใจว่า แม้ตัวเองจะไม่เคย อ่านหนังสือเล่มนี้มาก่อน แต่ในอดีตก็เคย