ตำนานแห่งดอกกุหลาบ : หน้า 74/124

๗๒ กัลยาณมิตร มะ]S] พระราชนิพนธ์ล้นเกล้าฯ รัชกาลที่ 5 • เลือกสรรบรรจงเล่าโดย • สุวรรณี สุวรรณนภาศรี ภาพโดย • ปราโมทย์ ณ ระนอง คนที่รักต้นไม้ คงไม่มีใครที่ไม่เคยปลูกกุหลาบ มัทนะพาธา : ตำนานแห่งดอกกุหลาบ คนที่ปลูกกุหลาบ ก็คงจะเฝ้ารอว่าเมื่อไรนะยิ่งน้อย ๆ ตรงปลายยอดจะเติบโต เป็นดอกตูม แล้วก็คงเฝ้ามองทุกเช้าเย็นยามที่ตักน้ำมารด ด้วยใจที่จดจ่อรอคอยให้ ดอกตูมนั้นค่อย ๆ เบ่งบานขยายกลีบออก และเมื่อนั้น สีสันอันงดงามจากกลีบอวบอิ่ม มีชีวิตชีวาก็จะปรากฏแก่สายตา พร้อม ๆ กับกลิ่นหอมรัญจวนใจ หรือน้ำกุล นี่แหละนะเสน่ห์ของกุหลาบ ที่ติดตาต้องใจของทุกคน กุหลาบมาจากภาษาเปอร์เซีย คือ กุล กับ อาป หมายถึงน้ำดอกไม้เทศ คนไทยรู้จักกุหลาบมาตั้งแต่สมัยอยุธยา ลาลูแบร์ราชทูตฝรั่งเศส ได้บันทึก ว่า เห็นมีกุหลาบปลูกในพระราชอุทยานนารายณ์ราชนิเวศ จังหวัดลพบุรี แต่กลิ่น ไม่หอมเท่ากุหลาบทางยุโรป ในสมัยพระมหาธรรมราชา หรืออาจจะเป็นสมัยของสมเด็จพระนเรศวร- มหาราช ได้มีกุหลาบดามัสก์ หรือกุหลาบมอญ ปลูกในเมืองไทย ส่วนกุหลาบสวย ๆ อย่างที่เราเห็นกันทุกวันนี้ เพิ่งมีเข้ามาในราวสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้า เจ้าอยู่หัวนี่เอง พระองค์โปรดกุหลาบมาก ในการเสด็จประพาสยุโรปครั้งที่ ๒ ก็ได้ ทรงสั่งกุหลาบเข้ามาปลูกในเมืองไทยเป็นจํานวนมาก กุหลาบได้ชื่อว่าเป็น "ราชินีแห่งบุปผชาติ” ดังคำกล่าวที่ว่า "มวลดอกไม้ทั้งปวงบรรดามี ดอกกุหลาบเป็นราชินีโดยแท้" Kalyanamitra.org