การสร้างบารมีในชีวิต : หน้า 110/124

"ตั้มตั้งใจว่า ปีใหม่นี้จะทำความดี ให้มาก ๆ นะครับ ๆ "ความดีที่ว่านั่นอะไรบ้างจ๊ะ ?" "คิดว่าจะช่วยครอบครัวหนึ่ง ครับ "ทำไมต้องช่วยเขาล่ะจ๊ะ "ก็เขาถูกเกย์ทำลายบ้านช่อง ทำลายสวนมะพร้าวไปหมดครับ ตั้มกำลัง คิดว่าจะช่วยเขาอย่างไรดี และจะช่วยเขา ได้แค่ไหนนะครับ ๆ เมื่อวันอาทิตย์ต้นเดือนมกรา ผู้ เขียนนั่งรถผ่านแถว ๆ ตลาดรามอินทรา เห็นคนมุงกันเต็ม มีทั้งนักข่าว ตำรวจ จึง ขอให้รถชลอดูหน่อยสิ่งที่ปรากฏแก่สายตา ของทุกคนนั้นคือ หัวรถเก๋งคันหนึ่ง ซุกอยู่ กับท้ายรถขนขยะ หัวรถพังยับเยิน ร่างคน ขับอยู่ในท่านั่งที่เอนกายพิงพนักเก้าอี้ ใน ท่าพักอย่างสบาย แต่สิ่งที่นอกเหนือกว่า นั่นคือ เลือด เลือดอาบไปทั้งตัว และเขา คนนั้นได้เสียชีวิตไปแล้ว คงเหลือแต่ร่างที่ ไร้วิญญาณอยู่ในท่านั่ง เหมือนจะบอกให้ ใคร ๆ รู้ว่า "นี่ไงหละฝีมือฉันล่ะเก่งไหมล่ะ” ทุกคนที่เห็นภาพนั้น อุทานออก มาพร้อมกันคนละเสียงสองเสียง ระงมไป ทั้งคันรถ เสียงของโชเฟอร์ลอดเสียงอื่น ออกมาชัดเจนว่า "เอ้า ไปเสียแล้ว เมื่อตะกี้นี้ขับ ผ่านหน้าผมไป เขาเขียนมาเต็มที่ ขับเร็ว มากครับ ๓ คันแข่งกันมา เสียงหนึ่งพูดแซงขึ้นมาว่า "ไม่รู้ จะรีบไปไหนกัน ผู้เขียนก็นึกเหมือนกันว่า “นั่นซี ไม่รู้จะรีบไปไหนกัน" นึกต่อไปว่า ตอนนี้เขาอยู่ที่ไหน นะ เขามีเสบียงติดตัวไปบ้างหรือเปล่า ในการเดินทางไปในอีกภพชาติของเขา นี่ เพิ่งจะเข้าปีใหม่ แล้วถ้าอะไร ๆ ที่รอเอาไว้ ค่อยทำเมื่อปีใหม่ เขาก็หมดโอกาสท่าเสีย แล้ว ๑๐๘ ก ล ย า ณ มิตร "ไม่รู้จะรีบไปไหนกัน เรามาสร้างบารมีติดตามองค์พระ คำพูดของใครคนนั้นสะกิดใจให้ สัมมาสัมพุทธเจ้ากันเถิด เพราะปีใหม่ก็จะ นึกไปถึงท่าอากาศยาน สถานีรถไฟ เป็นปีเก่าหมุนเวียนเคลื่อนไปปีแล้วปีเล่า สถานีขนส่งสายต่าง ๆ แต่ละวันแต่ละ ชั่วกัปชั่วกัลป์ไม่มีวันสิ้นสุด ชั่วโมง คราคร่ำไปด้วยผู้คนทุกชาติ ทุกภาษา ต่างกุลีกุจอซื้อตั๋วเพื่อเดินทาง ไปสู่ที่หมายของตัวเอง เขาเหล่านี้มีเงิน มี เสบียง มีจุดหมายในการเดินทาง แต่จะมี ใครสักกี่คนที่ได้คิดบ้างว่า สุดปลายทาง ของชีวิตนั้นอยู่ที่ไหน? มีเสบียงอะไรที่จะ ได้ติดใจไปบ้างแล้วหรือยัง จะมีใครคิด บ้างนะว่า ตัวเขาเหมือนผู้หนึ่งที่กำลังยืน อยู่ที่ "สถานีชีวิต” เพื่อเดินทาง ชีวิตเหมือนการเดินทาง เดินอยู่ ในวัฏสงสาร เดินไม่หยุด ทุกวินาทีที่ ผ่านไป คือการเลื่อน การเคลื่อนของชีวิต มีใครคิดกันบ้างว่า แต่ละวัน ๆ ตัวเขา กำลังเคลื่อนไปไหน ถ้าทุกคนคิดได้ เขา คงจะหันหน้าไปทางทิศที่เขาประสงค์ หันหน้าให้ถูกทิศทางเพื่อให้ตรงเป้าหมาย ของชีวิต ผู้เขียนคิดว่าถ้ามีใครสักคนหนึ่ง ตั้งคำถามขึ้นมาว่า สิ่งที่ทุกคนต้องการนั้น คืออะไร ก็จะได้รับคำตอบมาเป็นเสียง เดียวกันหมดว่า "ความสุข" ความสุขที่ ยั่งยืนถาวร ความสุขที่เป็นอมตะ ความสุขที่พระพุทธองค์ทรง ค้นพบด้วยพระองค์เอง และได้เสด็จไปดี WA แล้ว พระองค์ได้เมตตาต่อเหล่าสัตว์ทั้งหลาย ได้ทรงชี้ทางสว่างไว้ให้แล้ว เพื่อให้ เดินไปถูกทิศทางทางที่ประเสริฐ ที่ทุกคน ปรารถนาที่จะไปให้ถึงแดนแห่งพระอริย เจ้า แดนแห่งพระนิพพาน ปีใหม่ก็คือปีเก่า ปีเก่าก็คืออดีต ของปีใหม่เป็นอดีตของปีต่อ ๆ ไปไม่สิ้นสุด ไม่ว่าปีเก่า หรือปีใหม่ คนที่มี เป้าหมายของชีวิตแล้ว ย่อมรู้คุณค่าของ กาลเวลา จะไม่รอปีใหม่หรือปีเก่าให้เสียเวลา รีบตั้งใจสร้างบุญสร้างบารมีทุกวินาทีที่ผ่านไป ขอขอบคุณ คุณลักขณา เพชรไพสิฏฐ์ ที่ "ขยับปากกา เขียนอะไร ๆ ส่งมาให้อ่านกัน "ศศิธร" ได้ส่งของขวัญเล็ก ๆ น้อย ๆ เพื่อความระลึกถึงไปให้แล้ว รอรับ ด้วยนะคะ ท่านอื่น ๆ ที่ตอนนี้รู้สึก "คัน ไม้คันมือ อย่ารีรอ รีบ "ขยับปากกา เขียนส่งมา ค่ะ คติธร Kalyanamitra.org