การปกครองบ้านเรือน : หน้า 18/113

คุ้มครองรักษาเราเอง กลัวเราจะ เป็นอันตราย เพราะถ้าคนให้เป็น อันตรายเสียแล้ว พวกเขาก็อดอยาก ลำบาก คนที่รับให้นั่นแหละย่อม ช่วยระวังรักษาทั้งบ้านและสมบัติขอ เรา เมื่อเราให้หนักเข้าเช่นนี้ สามีก็ คงอยู่คนเดียว ภรรยาก็คงอยู่คน เดียว ไม่เป็นสองไปได้ ถ้าเราไม่ให้ นั่นแหละ จะอยู่ด้วยกันไม่ได้ทีเดียว ทั้งสามีภรรยาลูกก็ต้องแยกจากกัน ให้รู้จักให้อย่างนี้ก็จะปกครองบ้าน เรือนสมบัติได้ หญิงก็ดี ชายก็ดี ถ้าอยาก ให้วงศ์ตระกูลของตนสูงขึ้นต้องการ ให้คนมากขึ้น มีพวกพ้องวงศ์วาน มากขึ้น ก็อย่าเป็นคนตระหนี่ จง แก้ไขด้วยปัญญาของตน ถึงคราว ให้อาหารก็ให้อาหาร ถึงคราวให้ ผ้าก็ให้ผ้า ถึงคราวให้ที่หลับนอนก็ ให้ที่หลับนอน ถึงคราวให้ยารักษา โรคก็ให้ยารักษาโรค ให้ไปตามกาล เวลาอย่างนั้น ให้เขาเป็นสุขเบิกบาน สำราญใจ หากเราให้อย่างนี้แล้ว วงศ์ตระกูลของเราย่อมสูงขึ้นเป็น ลำาดับ เป็นที่สรรเสริญนิยมชมชอบ ของคนทั่วไป สีล รกฺขติ หากว่ามีคนมาก เช่นนี้ คือตั้งแต่ ๒ คนขึ้นไป เรา ต้องรักษาศีล ต้องบริสุทธิ์กาย บริสุทธิ์วาจา และบริสุทธิ์ใจ ไม่มี ร่องรอยเสียกระทบกระเทือนใจกัน กายจะให้เดือดร้อนตนเองและคนอื่น การให้ นี่แหละเป็น ตัวสำคัญ เมื่อ มี พวกพ้องมากขึ้น แล้ว ก็ให้รักษา ศีลให้บริสุทธิ์... ทำภาวนาให้เจริญ ขึ้ น ทุ ก ค น... ภ า ว น า น น แ ห ล ะ จะ ช่วยเขา ได้ ทุกสิ่ง ทุกประการ ๑๖ กัลยาณมิตร มิถุนายน ๒๕๓๕