บารมีและอาสวะ : หน้า 98/113

พระท่านอาศัยคนอื่น เลี้ยงชีพนั้น จริง แต่ท่านก็อาศัย คุณความดีของท่านด้วย ถ้าท่านไม่เป็นพระที่ดี คนก็ไม่เลี้ยงดูและ คณะสงฆ์ก็ไม่ยอม ให้อยู่เป็นพระอีก ต่อไป ท่านมีระเบียบ วินัย บังคับกาย วาจา และใจให้อยู่ใน กรอบในฐานะที่ดีงาม ปลูกพืชก็เพื่อหวังผล” คนทำความดี ลูกจะเห็นว่า แม่พูดว่า "บารมี" คำ ก็ย่อมต้องการผลเป็นเครื่องตอบแทน เดียวจะสะดวกกว่ามาก มิฉะนั้นแล้ว เพื่อเป็นกำลังใจให้ทำความดีต่อไปอีก จะต้องพูดกันยาว พวกเรายังเป็นมนุษย์ปุถุชนยังต้องอาศัย “ส่วนอาสวะนั้นหมายถึง การ ความดีเป็นแรงสนับสนุนให้เจริญก้าวหน้า สั่งสมความชั่วเข้าไว้เรื่อย ๆ จนกลาย ในหน้าที่การงานและในชีวิต อย่างน้อย เป็นหมักหมมเหมือนกองขยะ อีกนัย การทำความดีนั้นเป็นการสั่งสมบารมี หนึ่งอาสวะคือสิ่งที่ช่วยหมักดองสันดาน ดีกว่าสั่งสมอาสวะ” พระนางตรัสในที่สุด ให้เป็นคนมึนเมาอยู่ด้วย อำนาจ ทรัพย์ “ตั้งแต่แม่เลื่อมใสพระพุทธ ยศ บริวาร เป็นต้น ศาสนาตามเจ้าพ่อโศก ลูกฟังภาษาของ “โยนิโสมนสิการ คือการ แม่ไม่ค่อยรู้เรื่องเลย บารมี อาสวะ พิจารณาทุก ๆ อย่างด้วยปัญญาอัน โยนิโสมนสิการ อะไร ๆ นี่แหละ ดูมัน ลึกซึ้ง พิจารณาถึงต้นตอของมัน อย่า มองอะไรอย่างผิวเผิน” ยุ่ง ๆ ยาก ๆ อย่างไรไม่ทราบ” เจ้าชาย น้อยตรัส ไม่รู้พอพระทัยนัก “ถ้าลูกสนใจก็พอจะรู้ได้” วัดโศก “วีตโศก ! เรื่องเหล่านี้ ถ้าเรา ทูล “แต่เวลานี้ยังไม่อยากสนใจ เห็น สนใจเลียหน่อย ก็ไม่ใช่ของยาก พระภิกษุแล้วไม่เกิดความเลื่อมใส” ลูกก็ได้ศึกษาเล่าเรียนมามากเท่าที่โอกาส “มีอะไรหรือลูก ! พระทำอะไร จะเปิดสำหรับราชกุมารในโมริยวงศ์ ให้ลูกไม่เลื่อมใสหรือ ?” ลูกยอมรับมิใช่หรือว่า วิชาการทุกแขนง “ลูกรู้สึกว่า พระเป็นกลุ่มมนุษย์ ย่อมมีศัพท์เฉพาะ และมีความหมาย ที่เห็นแก่ตัว มุ่งทำประโยชน์ของตัวแล้ว พิเศษเฉพาะวิชาการแขนงนั้น ๆ พระ ให้คนอื่นเลี้ยงดู มีความเป็นอยู่อย่างสุข พุทธศาสนาก็เป็นวิชาการแขนงหนึ่ง สบาย แต่ไม่ได้ทำอะไรให้เป็นประโยชน์ ย่อมมีศัพท์ และความหมายเฉพาะ พระทำอะไรบ้าง แม่ลองคิดดู สวดมนต์ ตัวบ้าง ถ้าสนใจก็ไม่ใช่ของยาก ที่ ทำสมาธิ เรียนตารา สั่งสอน นักปราชญ์เขานิยมใช้กันทุกสาขาวิชา คนบ้างก็น้อยเหลือเกิน และทำได้เป็น การก็เพราะเป็นความสะดวก ยอม บางองค์เท่านั้น” น้ำเสียงของเจ้าชาย ลำบากเสียหน่อยตอนต้น ๆ พอคุ้นแล้ว น้อยสอดคล้องกับข้อความที่ตรัสนั้น ก็สะดวกสบายกว่ากันมาก ทุกประการ “วีทโศก ! ฟังแม่ก่อน พระท่าน “บารมีนั้น คือความดีที่ บุคคลสั่งสมไว้เพื่อช่วยบำบัดทุกข์ใน อาศัยคนอื่นเลี้ยงชีพนั้นจริง แต่ท่านก็ ยามมีทุกข์ เพื่อช่วยประคับประคอง อาศัยคุณความดีของท่านด้วย ถ้าท่าน ไม่ให้เหลิงหลงใหลในยามมีสุข เพื่อ ไม่เป็นพระที่ดี คนก็ไม่เลี้ยงดู ช่วยชำระจิตใจให้ใสสะอาด เหมือน คณะสงฆ์ก็ไม่ยอมให้อยู่เป็นพระอีกต่อไป คนสั่งสมทรัพย์เหลือไว้บ้าง เพื่อนำ ท่านมีระเบียบวินัย บังคับกาย มาใช้สอยในยามเจ็บป่วยหรือในวัยชรา และใจให้อยู่ในกรอบ ในฐานะที่ดีงาม และ วาจา : : มิถุนายน ๒๕๕๕ :