การสร้างบารมี : หน้า 105/113

“ขยับอีกนิดนะ จะได้พ้นแดด มา ไกลสิท่า แถวนี้ไม่มีบ้านคนเลย รับ น้ำหน่อยนะคงคอแห้งเต็มทน” ท่าน รินน้ำจากกระบอกไม้ไผ่ใส่จอกเล็ก ๆ ให้ โยม” “ตั้งใจจะไปไหนหรือ คุณ ผมมองหน้าท่าน ความคิด แล่นไปถึงลำพู เมื่อสองวันก่อนเธอ แวะไปหา บอกว่าจะเข้ากรุงเทพฯ ไปรับเงินค่าทำศพดด้วง “ไม่ให้คราวนี้ฉันก็ไม่เอาแล้ว เทียวไปเทียวมาหลายเที่ยวเปลือง ค่ารถเปล่า ๆ ฉันเผาพี่ทิดไปตั้ง ป่านนี้เงินยังไม่ได้ ขืนรอเงินจากเขา ในบาตร ท่านนั่งตัวตรง ฉันช้า ๆ “ได้ ๕ พรรษาปีนี้แหละคุณ นุ่มนวล ฉันเสร็จ ท่านบอกให้ผม โยม อาตมาศึกษาทางโลกจบ ประนมมือเตรียมรับพร “อาตมาจะให้พรกับเจ้าของ ทานอีกครั้งหนึ่ง และแผ่เมตตาให้ สรรพสัตว์ทั้งปวง คุณโยมตั้งใจอนุ โมทนาคือขอรับแบ่งส่วนบุญด้วยนะ” ให้พรจบแล้ว ท่านยกข้าวที่ ห่อด้วยใบไม้ให้ผม “ทานเถอะคุณ โยม ถือว่าเป็นข้าวทิพย์นะ ไม่ได้ ซื้อหามา ได้เพราะศรัทธาของผู้ให้ ที่มีต่อพระพุทธศาสนา เคี้ยวช้า ปริญญาตรีแล้วจึงมาบวช ทีแรก ตั้งใจว่าจะบวชสักพรรษา บวชเรียน ให้เรียบร้อยก่อนจึงจะสมัครเข้าทำ งาน จะได้ไม่เป็นกังวลในระหว่าง บวช โชคดีที่บวชแล้วได้ครูดี ท่าน เป็นพระนักปฏิบัติ นักเทศน์และนัก ศึกษา อาตมารู้เป้าหมายแท้จริง ของชีวิตจากท่านว่า ทุกคนเกิดมา เพื่อสร้างบารมี นี่คือหน้าที่หลัก ส่วนหน้าที่ประกอบก็คือการทำมาหา ๆ เคี้ยวให้ละเอียด ร่างกายจะได้ใช้ เลี้ยงชีพตนและคนในอุปการะ ดงนาน ประโยชน์เต็มที่” ทุกวันนี้ คนส่วนใหญ่มุ่งทำ “ท่านแบ่งให้ผมตั้งครึ่งหนึ่ง นะเรอะ หนอนไชเหลือแต่กระดูก แล้ว” ลำพูหงุดหงิด ท่านอิ่มหรือเปล่าครับ” การสร้างบารมีก็คือ การทำ “อิ่มมากเลยคุณโยม ทุกวัน “เกิดอะไรขึ้นกับขาของคุณ แค่อิ่มท้อง วันนี้ได้อิ่มใจด้วย ร่าง โยม” “ครับ” ผมดึงความคิดกลับ มา เรื่องราวทั้งหลายถูกเล่าระบาย ออกมาจนหมด “ผมน่าจะตายไป พร้อมติดด้วง ให้มันรู้แล้วรู้รอดไป เลย...” “ใจเย็น ๆ คุณโยม เดี๋ยว เราค่อยคุยกัน ได้เวลาฉันเพลแล้ว อาตมาฉันมื้อเดียว โยมตายายที่ เชิงเขาใส่บาตรให้เมื่อเช้านี้” กายคนเรามีอาหารสะสมไว้ อม บ้างอดบ้างหรือไม่กินเลยหลาย ๆ วันก็ยังอยู่ใต้ ทานให้หมดแล้วคุณ โยมจะรู้ว่าอาตมาพูดจริง” ท่านหยดน้ำลงในบาตรนิด หนึ่ง ใช้ใบไม้แห้งค่อย ๆ เช็ดทำ ความสะอาดไปทั่วบาตร ผมทาน เสร็จ ท่านยื่นกระบอกน้ำและจอกน้ำ ส่งให้ “ดื่มให้หมดเถอะ อาตมาจะ ไปพักจำวัดที่วัดใกล้ ๆ นี้เอง ปีที ท่านลุกขึ้นเดินไปเด็ดใบไม้ แล้วอาตมาก็แวะมาสนทนาธรรมกับ ใบโต ๆ มา ๒ ใบ นั่งลงเปิดฝาบาตร ท่านเจ้าอาวาสหลายวัน คราวนี้ อาจจะอยู่สักครึ่งเดือนตามที่ท่าน ขึ้น ตักข้าวสวย ปลาทูเค็ม กล้วยสุก 6 ใบ ใส่ใบไม้ที่วางไว้บนฝาบาตร นิมนต์ไว้” จากนั้นท่านก็หลับตาประนมมือนิ่ง สักครู่จึงลืมตาขึ้นและเริ่มลงมือฉัน ครับ” “ท่านบวชมานานแล้วหรือ หน้าที่ประกอบ ทอดทิ้งหน้าที่หลัก ความดีทุกรูปแบบ ด้วยกาย วาจา และใจ คือทำดี พูดดี และคิดดี ชา เทียบอดีตกับปัจจุบัน ของคุณโยมอาจใช้การได้น้อยลง แต่ โอกาสทำดี พูดดี คิดดี ของคุณโยม ยังอยู่ครบ มือทั้งสองข้างของคุณ โยมยังใช้การได้ดี คุณโยมหาเลี้ยง ชีพโดยใช้มือก็ได้ เรากินเป็นใช้เป็น ไม่สิ้นเปลืองมากหรอก หามาได้ให้ รู้จักกิน รู้จักทำบุญทำทานแบ่งปัน กันไป คนใจร้ายใจดำจะเป็นใครก็ ตาม อโหสิกรรมให้เขาไป ใจเราจะ ได้ผ่องใสไม่ขัดเคืองใจ คิดเรื่องดี ๆ ได้ทะลุปรุโปร่งเกิดกุศลจิตติดตัวไป ใช้โอกาสที่มีอยู่ในปัจจุบัน ให้ได้ประโยชน์มากที่สุด อย่ามัว คิดถึงอดีตที่ผ่านพ้นไปแล้ว ชีวิต คนเราสั่นนิดเดียว ไม่ต้องถามหา มิถุนายน ๒๕๓๕ กัลยาณมิตร ๑๐๓