การทำบุญและผลของการทำบุญ : หน้า 97/113

ทิโกศลเข้าไปเฝ้าพระผู้มีพระภาค ทูล หญ้าพันธุ์อื่นที่จะทำลายและแย่งอาหาร ถามว่า ของต้นข้าว ความทุศีลเหมือนตัวเพลี้ย “ควรทำบุญให้ทานที่ใดจึงจะดี?” ตัวแมลงที่จะกัดกินต้นข้าวเพราะฉะนั้น “ในที่ที่เลื่อมใสซี มหาบพิตร” การทำบุญให้ทานแก่คนทุศีล หรือคนมี ราคะ โทสะ และโมหะแรงกล้า จึงมี พระพุทธเจ้าตรัสตอบ “ทำบุญให้ทานในที่ไหนจึงจะมี ผลมีอานิสงส์น้อย” “ปัญหานี้กับปัญหาข้อต้นเป็น พระนางตรัสต่อไป “จึงพยายามเลือก ผลมาก?” พระเจ้าโกศลทูลถามอีก “ผู้ฉลาดเมื่อจะทำบุญทำทาน” คนละปัญหากันนะ มหาบพิตร” พระ บุญเขตที่ดี เลือกทำกับนักพรตผู้มีศีลดี ต้องทำกับผู้มีศีล การทำกับผู้ไม่มีศีล ได้ผลมาก” พุทธเจ้าตรัส “คือ ถ้าอยากได้ผลมากก็ มีราคะ โทสะ และโมหะน้อย เพื่อจะ หามีผลมากไม่” “การทำบุญก็เพื่อสงเคราะห์ “แล้วพระพุทธเจ้าก็ทรงแนะนำ อนุเคราะห์ผู้อื่น ลูกเห็นว่าไม่น่าจะต้อง ให้ทำบุญกับพระองค์และสาวกของพระ มากังวลกับเรื่องผลมาก ผลน้อย เมื่อ องค์ ใช่ไหมแม่?” วีดิโศกทูลถาม เราสงเคราะห์อนุเคราะห์เขาไปแล้ว “เปล่าดอก ลูก พระองค์ทรง เขาได้รับความสุขเพราะการสงเคราะห์ อุปมาให้ฟังว่า เหมือนการท่านา ถ้า ของเรานั้น เราก็ควรพอใจแล้ว ไม่น่า เนื้อนาดีไม่มีหญ้าพันธุ์อื่นรกรุงรัง น้ำดี จะต้องคิดอะไรให้ยุ่งยากไปอีก ทำนอง และเมล็ดพืชดี นาข้าวนั้นก็เจริญเติบโต ทำดีหนึ่ง ต้องการผลตอบแทนเป็นร้อย มีผลดี การทำบุญทำทานก็เหมือนกัน อย่างนั้นแหละ” วัดโศกตรัส ถ้าเราได้คนดี มีศีลมีธรรมเป็นผู้รับ “ความจริง การทำความดีหนึ่ง (เปรียบเหมือนเนื้อนาที) เจตนาของเรา และมีผลตอบแทนเป็นร้อยนั้น เป็นกฎ บริสุทธิ์สะอาด (เปรียบเหมือนน้ำดีไม่ ของธรรมชาติอยู่แล้ว ลูกลองคิดดู มากไม่น้อย) และไทยธรรมคือของ ข้าวเปลือกเมล็ดหนึ่งเมื่อเราปลูก เมื่อ ถวายของเราได้มาบริสุทธิ์ได้มาโดยสุจริต มันงอกงามขึ้นมาจะเป็นหนึ่งรวง หนึ่ง ไม่คดโกงใครมา (เปรียบเหมือนเมล็ด รวงนั้นจะมีเมล็ดเป็นจำนวนร้อย พืชพันธุ์ดี) เราก็ได้บุญมาก ถ้าสิ่งเหล่านี้ “หากปลูกข้าวเมล็ดหนึ่ง และ ด้อยคุณภาพมากเท่าไร เราก็ได้บุญน้อย ได้เมล็ดหนึ่ง จะต้องปลูกมันทำไมให้ ลงตามส่วน เรื่องจะไม่ได้บุญเลยนั้น เหนื่อยแรงเปล่า มันไม่คุ้มค่าแรงงาน ไม่มี เพราะพระองค์ตรัสว่า แม้แม่ครัว และการลงทุนอื่น ๆ แม่จึงบอกว่าการ เทน้ำล้างภาชนะลงในดิน มีเจตนาว่า ทำหนึ่งและมีผลเป็นร้อยนั้นเป็นกฎของ ให้สัตว์ที่อาศัยอยู่ในดินได้ดื่มกิน ธรรมชาติ แต่ถ้าหว่านข้าวลงบนแผ่นหิน เพียงเท่านี้ก็ได้บุญแล้ว “อนึ่ง พระองค์ตรัสว่า ราคะ โทสะ และโมหะ เปรียบเหมือน ก็ไร้ผล เหมือนทำความดีกับคนอกตัญญู อกตเวที ย่อมจะหวังผลไม่ได้ “อนึ่ง คำโบราณมีอยู่ว่า “การ บารมีนัน คือความดี ที่บุคคลสั่งสมไว้เพื่อ ช่วยบำบัดทุกข์ใน ยามมีทุกข์ เพื่อช่วย ประคับประคองไม่ให้ เหลิงหลงไหลในยาม มีสุข เพื่อช่วยชำระ จิตใจให้ใสสะอาด เหมือนคนสั่งสมทรัพย์ เหลือไว้บ้าง เพื่อนำมา ใช้สอยในยามเจ็บป่วย หรือในวัยชรา