คุณธรรมของครูและศิษย์ : หน้า 30/113

พระมหาสุวิทย์ ต่อจากหน้า ๒๐ 66 พ อ ถึ ง มั ธ ย ยม ม มี ค รู ส อ น ดี ห ล า ย ก้าวหน้า จึงกล้าที่จะแนะนำตักเตือน โดยไม่หวั่นเกรงว่าอาตมาจะเกลียดชัง แต่อย่างใด ครูอาจารย์เช่นนี้นับว่าหา ได้ยาก อาตมาเข้าใจซาบซึ้งในเจตนาดี ค น ส อ น ใ ห้ ต่อสู้ ให้ ม า ก ก ว่ ก ก รู้จัก ชี วิ ต ว่ า ต้ อ ง ว่ า นี้ ชี วิ ต จึง บ จะ 4 เอาดีได้ ชีวิต อง พึ่งพาตัว เ อ ง ใ ห้ ม า ก ก ว่ า นี้ ส่วน ของท่าน ไม่เคยคิดโกรธเคือง และ ได้พยายามปรับปรุงตัวเองตามคำแนะ นำนั้น ๆ” จึงนับได้ว่าครูอาจารย์ 99 ง่ายดาย มาเป็น พระมหาสุวิทย์ วิชเชสโก เงิน เมื่อถึงเวลาเรียนหนังสือ ท่าน พระภิกษุผู้งดงามด้วยศีลาจารวัตร ส่งไปเรียนหนังสือ ก็ต้องเคี่ยวเข็ญ พระผู้เปี่ยมล้นไปด้วยเมตตา ผู้มีใบ เพราะไม่อยากเรียน อาตมาเป็นเด็ก หน้ายิ้มแย้มแจ่มใสอยู่เป็นนิจ พระผู้ เงียบ ๆ ค่อนข้างจะขี้อาย เลยเป็น เป็นที่รักของเทวดาและมนุษย์ทั้งหลาย เหตุให้ไม่อยากเรียนหนังสืออยู่หลายปี ป.๑ จำได้ว่ากว่าจะไปโรงเรียนได้ไม้ ครูผู้สอนให้รู้จักชีวิต กว่าจะมีวันนี้ ของพระมหา สุวิทย์ วิชเชสโก พระภิกษุรูปแรกของ เรียวก่อนทุกที” “พอถึงมัธยมมีครูสอนดีหลาย คน สอนให้รู้จักชีวิตว่าต้องต่อสู้ให้ วัดพระธรรมกายที่สอบได้เปรียญธรรม มากกว่านี้ ชีวิตจึงจะเอาดีได้ ชีวิตที่ ๙ ประโยค ประจำปีพุทธศักราช ๒๕๓๕ ต้องพึ่งพาตัวเองให้มากกว่านี้ สมัย อะไรคือสิ่งที่อยู่เบื้องหลังความสำเร็จ ก่อนอาตมาคงจะค่อนข้างเหยาะแหยะ อันงดงามของท่าน “วารสารกัลยาณ ครูค่อนข้างดุ พูดกับเราทำนองว่า ดี มิตร” ได้รับความเมตตาจากท่าน ได้ ก็ดีไปเลย ไม่ดีก็เจ๋งไปเลย เพราะถ้า กรุณาให้สัมภาษณ์เปิดเผยถึงประวัติ เราขึ้นมีชีวิตที่ไม่ต่อสู้อย่างนี้ วันข้าง ชีวิตอันควรแก่การศึกษา ที่ได้มาเป็น หน้าเราจะพึ่งพาตัวเองไม่ได้เลย ก็มี เบ้าหลอมให้ท่านได้ก้าวขึ้นมายืนอยู่ ชีวิตที่พึ่งพาอาศัยผู้อื่นตลอดไป เป็น ณ จุดนี้ “ในสมัยเด็ก อาตมาจำได้ว่า โยมพ่อโยมแม่ไม่ยอมให้มีคนใช้ อยาก ฝึกเรามากกว่า ให้เราทำทุกอย่าง พอ โตขึ้นมาสิ่งที่ต้องทำคือ ต้องทำอะไร ทุกอย่างให้เป็นไม่ว่าจะเป็นงานในครัว หรือสิ่งเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่พอจะช่วย ได้นั้นจะต้องสอนให้เป็นทุกอย่าง และ ชีวิตที่ครูไม่ปรารถนาจะให้มี ในชีวิต ของอาตมาจึงฝึกให้เรารู้จักที่จะต้อง ขวนขวายให้มากกว่านี้ ฝึกฝนให้ มากกว่านี้ และอดทนให้มากกว่านี้ ถึงจะเอาดีในวันข้างหน้าได้” คุณธรรมของครูและศิษย์ “ด้วยความปรารถนาของครู สอนให้ประหยัด ให้รู้จักคุณค่าของ อาจารย์ที่อยากเห็นเราได้ดี มีอนาคต ๒๘ กัลยาณมิตร มิถุนายน ๒๕๓๕ และลูกศิษย์มีคุณธรรมควรแก่การ สรรเสริญ ชีวิตของผู้มีคุณธรรมเช่นนี้ ย่อมจะประสบความสำเร็จได้อย่าง ท่านจึงสามารถเอาชนะ อุปสรรค จนกระทั่งสอบเข้าเรียนใน มหาวิทยาลัยได้ ความกตัญญูชักนำชีวิตให้ ประสบสิ่งที่ดีงาม เมื่อเข้าเรียนในมหาวิทยาลัย ขึ้นสู่การศึกษาปีที่ ๒ ปิดภาคเรียน ฤดูร้อนในปีนั้นท่านมีโอกาสเข้ารับการ อบรมธรรมทายาท ณ ศูนย์พุทธจักร ปฏิบัติธรรม ซึ่งในปัจจุบันคือวัดพระ ธรรมกาย เป็นเวลา ๑๕ วัน และ ณ จุดนี้เองที่ได้เปลี่ยนแปลงวิถีชีวิตของ ท่านอย่างสิ้นเชิง “ในขณะที่เรียนมหาวิทยาลัย นั้น คิดว่าจะทำอย่างไรจึงจะตอบ แทนบุญคุณของพ่อแม่ได้ ในสภาพที่ รู้สึกว่า ยังไม่มีอะไรเป็นคุณธรรมของ ตัวเองโดยเฉพาะเลย พูดได้ว่ายังไม่มี อะไรที่ก่อความรู้สึกความภูมิใจให้เกิด ขึ้นกับตัวเองเลย ก็คิดว่าจะหาทาง ตอบแทนบุญคุณของพ่อแม่อย่างไร ในชีวิตของนิสิต คิดว่าการฝึกสมาธิ คงช่วยให้เราเรียนหนังสือได้ดีขึ้น ถ้า เราสามารถเรียนได้จบอย่างที่พ่อแม่ หวัง คือว่าส่งเงินให้เราเรียนที่ไม่มาก เกินไป และเราสามารถนำความสำเร็จ มาสู่ชีวิตของเราได้ เป็นการตอบแทน