การบำรุงวัดหลวง : หน้า 88/113

แบ่ง ๆ กันไป ประชาชนส่วน ใหญ่ยังไม่รู้ยังไม่เข้าใจ รวมทั้งฉัน ด้วยเคยเข้าใจผิดคิดว่า วัดหลวง มีเงินมาก เลยไม่ค่อยทำบุญวัด หลวง ๆ จึงทรุดโทรมหนัก จะ ซ่อมแซมบูรณะสิ่งใดต้องคอยการ ได้รับอนุมัติและคอยงบประมาณ ซึ่งกว่าจะได้แต่ละทีก็แสนยาก บางแห่งขอเงินซ่อมแซมวัด ๒ ล้าน ได้มาเพียง ๒ แสน ที่เหลือทางวัด ต้องวิ่งหาเอง ฟังแล้วก็หดหู่ใจ พิลึก ฉันตั้งใจว่า มีเงินล่ะก็จะ บำรุงวัดหลวงให้มาก ๆ เชียว เพราะวัดหลวงเป็นแหล่งศิลป วัฒนธรรม และเป็นมรดกล้ำค่า ของชาติ ฉันไม่อยากให้สูญสลาย ไปเร็วนักหรอก จริง ๆ นะเบญจ น้าน้อยชวนเราไปยังลานกว้างระหว่าง (บน) กะหินอ่อนหลัง พระอุโบสถกับศาลารายทิศเหนือ ฉันเห็นต้น พระอุโบสถ พิกุลขนาดย่อมต้นหนึ่ง น้าน้อยกล่าวว่า “นี่ลูกของพิกุลต้นเก่านะจ๊ะ ต้นเก่าใหญ่ - คนโอบเชียวนะเมื่อน้าเห็นน่ะ มากจริง ขนาด ๓ ต้นเอนมาทางศาลาราย ทางวัดเอาไม้ค้ำไว้ ต้นมันแก่หง่อมผุกร่อนเต็มทน ข้างในลำต้น คงกลวงเป็นโพลงโบมานานแล้ว เมื่อกลาง เดือนมีนาคม ๒๕๒๕ ปีนี้ก็ ๑๐ ปีพอดี ราว เที่ยงวัน มันก็ล้มครืนหักกลางลงมาโดยไม่มี ลมพายุเลย กิ่งใหญ่ฟาดหลังคาศาลาพังยับไป เป็นแถบ เคราะห์ดีนะที่ไม่มีใครนั่งอยู่แถวนั้น” “น้าคะ น้าว่ามันหง่อมน่ะ มันอายุสัก เท่าใดคะ” “คงร่วม ๒๐๐ ปีได้กระมัง” เมื่อเห็นพี่ นิภาท้าตาฉงน น้าน้อยจึงพูดว่า “เมื่อครั้งรัชกาล ที่ ๓ ทรงดำรงพระอิสริยยศเป็นพระเจ้าลูกยา เธอ กรมหมื่นเจษฎาบดินทร์ เสด็จฯมาคุมงาน การปฏิสังขรณ์วัดนี้ ก็มักประทับบนพระแท่น ใต้ต้นพิกุลเป็นประจำ นัยว่าคงโปรดมากด้วย ๔๖ กัลยาณมิตร มิถุนายน ๒๕๓๕ ต้นใหญ่มีใบหนาทึบให้ร่มเงาเย็น ดี แสดงว่าต้นพิกุลต้องมีมาก่อน แล้วก็ต้นใหญ่ด้วยจึงให้ร่มเงาได้ดี เล่ากันว่า โปรดมากถึงกับเคยรับ สั่งว่า "ถ้าข้าตายแล้วข้าจะมาอยู่ ใต้ต้นพิกุลนี้ นี่ไงจ๊ะพระแท่น ประทับ” น้าน้อยพยักหน้าไปยัง แท่นหินใกล้ ๆ ที่เรายืนอยู่ พี่นิภา ทำคอย่นพร้อมกับยกมือไหว้อย่าง รวดเร็ว - พระแท่นที่ฉันเห็นเป็นหิน จากเมืองจีน มีรอยแตกร้าว และรอยเชื่อมอยู่ใกล้ต้นพิกุลต้น ลูก อีกหน่อยมันโตขึ้นก็คงขยาย กิ่งก้านให้ร่มเงาถึงพระแท่นซึ่ง ถูกล้อมด้วยเสาเหล็ก โยงด้วยโซ่ กันคนเข้าไปนั่ง มีข้อความบ่งบอก ชัดเจนว่าเคยเป็นที่ประทับของรัชกาลที่ “แล้วหลานรู้มั้ย เวลารัชกาลที่ ๕ เสด็จฯ มาถวายผ้าพระกฐินครั้งใด จะทรงจุดธูปเทียน บูชาที่พระแท่นนี้ทุกครั้งไป จนกลายเป็นพระ ราชประเพณีสำหรับพระเจ้าอยู่หัวองค์ต่อ ๆ มา ตลอดจนถึงเจ้านาย เมื่อเสด็จฯมาถวายผ้าพระ กฐิน หรือเพื่อการใดก็ตาม จะโปรดให้เจ้าหน้าที่ ตั้งเครื่องบูชา เพื่อทรงถวายสักการะรัชกาลที่ ๓ ณ ต้นพิกุลนี้ทุกครั้ง” พี่นิภาและฉันเดินตามน้าน้อยมาหลัง พระอุโบสถ ฉันเห็นถะหินอ่อนอีกองค์รูปทรง คล้ายกับถะ ๔ องค์ ที่อยู่นอกกำแพงแก้วด้าน หน้า ต่างกันตรงที่ด้านหน้าเป็นหินทราย แต่ที่ ฉันเห็นหลังพระอุโบสถเป็นหินอ่อน สูงราว ๑๑- ๑๒ เมตร และดูสวยงามด้วยลวดลายที่มากกว่า อาจเป็นเพราะหินอ่อนแกะสลักได้ง่ายกว่า สี ของหินอ่อนมันดูเย็นตาและดูเบากว่าก็ได้ทําให้ ฉันรู้สึกว่า ถะหินอ่อนองค์นี้งามสง่ากว่าองค์ อื่น ๆ องค์จะซ้อนกัน ๕ ชั้น ชั้น ยอดเป็นทรง น้ำเต้า ถัดลงมาแต่ละชั้นจึงเป็นทรง ๘ เหลยม