กฎแห่งกรรมและการอนุรักษ์สิ่งแวดล้อม : หน้า 30/113

wilde perguruan กฎเเห กรรม โดย หลวงพ่อทัตตชีโว โ ลกเราทุกวันนี้แล้งร้อนแค่ไหน คงไม่ต้อง ให้จาระไนซ้ำอีก บ่อยครั้งที่พระสงฆ์ องค์เจ้าได้รับอาราธนาให้เป็น ผู้นำสังคม ในการอนุรักษ์สิ่งแวดล้อมและทรัพยากรธรรมชาติ ซึ่งโดยทั่วไป พระก็ถือเป็นหน้าที่อยู่แล้ว คือ หน้าที่ทำโลกให้ร่มเย็นตามวิธีการของพระสัมมา สัมพุทธเจ้า โดยการชี้นำชาวบ้านให้ละชั่ว ทำดี และทำใจให้ผ่องใส และชาวบ้านที่สอนแล้วขยาย ผลได้มากคือประเภท ครูบาอาจารย์ เพราะคน เป็นครู ยังไงเสียท่านก็ต้องนำความรู้ที่ได้รับไป ถ่ายทอดให้ลูกศิษย์ จะมากจะน้อยไม่ว่ากัน พระกับครูมีอาชีพสอนคนเหมือนกัน สองแรง แข็งขันสอนคนให้รู้จักวิธีทำโลกให้ร่มเย็น ชั่ว ชีวิตเราโลกไม่เย็นลงบ้างก็ให้มันรู้ไปน่ะ เพราะฉะนั้น เรื่องที่นำมาฝากทุกท่าน ในคราวนี้ โดยเฉพาะฝากท่านอาจารย์ให้นำไป สอนลูกศิษย์ต่อคือ “วิธีทำโลกให้ร่มเย็นด้วยกฎ แห่งกรรม” จุดประสงค์หลักของการพูดเรื่อง กฎแห่งกรรมในคราวนี้ ก็เพื่อปลูกฝังจิตสำนึก ๒๘ กัลยาณมิตร กรกฎาคม ๒๕๓๕ ให้มีความรับผิดชอบในการอนุรักษ์สิ่งแวดล้อม และทรัพยากรธรรมชาติให้อยู่ในสภาพที่จะเป็น ประโยชน์ต่อมนุษย์ได้ยาวนานที่สุด การสาว เหตุสาวผลในแต่ละกรณี ให้กำหนดไว้ในใจว่า ตัวเราเป็นสิ่งแวดล้อมของคนอื่น และคนอื่นๆ ก็เป็นสิ่งแวดล้อมของตัวเราด้วย ตัดความรู้สึก ว่า “ธุระไม่ใช่” กับ “ช่างหัวมัน” ให้ได้เสียก่อน ความเป็นไปในโลกมนุษย์ของเรานี้ ไม่ ว่าจะเป็นทางดีหรือทางร้าย ตั้งแต่ไหนแต่ไรมา มีการอธิบายตามลัทธิความเชื่อแบ่งเป็น ๒ สายคือ 9.สายเทวนิยม เชื่อว่าสรรพสิ่งทั้งหลาย ในโลกนี้ มีผู้วิเศษ มีเทวดา มีพรหมเป็นผู้ บันดาลให้เป็นไป ๒.สายอเทวนิยม เชื่อว่าทุกสิ่งทุกอย่าง ที่เกิดขึ้นในโลกนี้ เป็นเรื่องของกรรมบันดาล ไม่ให้ความสนใจกับผู้วิเศษ หรือผู้มีฤทธิ์ดล บันดาลเลย คือมีหรือไม่มีก็ช่าง ซึ่งในกลุ่มนี้มี พระพุทธศาสนารวมอยู่ด้วย อ่านต่อหน้า ๒๘