การฆ่าสัตว์และผลกรรม : หน้า 44/113

เวลายุงจะมากัดเรามันไม่ได้มาเพราะ ฆ่านั่นแหละ เห็นตัวเรา แต่มันสัมผัสหาตัวเราเจอ แล้วแกงมาถวายพระฉัน กรณีนี้ทำชั่ว ในเรื่องอาหารที่เป็นเนื้อสัตว์นี้ บาปทั้งคู่ พระบาปมากกว่าเพราะมี ไถยจิต คือให้เลศนัยสั่งฆ่า กรณีที่ ๔ ตายายฆ่าไก่ทำเป็น เพราะมันมาตามคลื่นความร้อน คน เป็นไข้ตัวร้อนยุงมากัดมาก เวลาเรา ตบยุงเราโกรธ ความร้อนในตัวเราสูง ในขณะที่ร่างกายของเรายังต้องการ โปรตีนอยู่ ถ้าไม่ได้มาเราก็แย่ เราไม่ อยากฆ่าสัตว์ แต่เราจะหาแหล่งโปรตีน อาหารถวายพระ ขึ้นเลยเป็นสื่อเรียกยุงเข้ามาหาเรามาก ได้จากที่ไหน ก็ได้จากพืช พืชตระกูล ขึ้น บางท่านที่ไม่โกรธไม่เจ็บเพราะ เอาดี ดี ที ฉีดฆ่ายุงเสียก่อน พอยุง ตายก็นอนเย็นใจได้ แต่คิดไม่ถึงว่า ดี ดี ที มีผลตกค้างถึง ๑๔-๑๕ ปี ยุงตายทันที แต่เราตายผ่อนส่งทั้ง ครอบครัว คนตบยุง ฆ่ายุง กลายเป็นคน ก่อโทษให้แก่ตนเอง ทั้งมักง่ายและ คิดสั้น ถั่วให้โปรตีนมากที่สุด ชาวยุโรปที่ ต้องการเลี่ยงจากการฆ่าสัตว์ เขาก็ ได้โปรตีนจากนม จากไข่ ในเมืองไทย สมัยปู่ย่าตายายไม่ค่อยดื่มนม แต่ก็ ได้โปรตีนจากไข่เป็ด ไข่ไก่ ท่านเลี้ยง เป็ดเลี้ยงไก่ไว้กินไข่ไม่ยอมฆ่า ต่อเมื่อ มันตายเองจึงเอาเนื้อมากิน สมัยนี้เราฆ่าสัตว์กันมาก เรา ผิดศีล ผิดก็ให้ยอมรับว่าผิด แล้วเรา ๓.วัดด้วยคุณโทษที่เกิดแก่สังคม จะเลี้ยงอย่างไร กรณีนี้มีให้พิจารณา ฆ่ายุงด้วยสารฆ่าแมลง พิษตกค้าง เป็นอันตรายต่อสิ่งแวดล้อมของโลก เพราะฉะนั้น แทนที่จะมามัวคิดหาวิธี ฆ่ายุง เราไปช่วยกันกลบบ่อน้ำคร่ำ กันไม่ดีกว่าหรือ ทำลายแหล่งเพาะ พันธุ์ยุงไม่ให้ยุงเกิด เราก็ไม่ต้องฆ่ายุง ศีลก็ไม่ขาด ไม่มีบาปจากการฆ่า อยู่ ๒ พวก พวกที่ 2 มาแล้วกินเอง พวกนี้ ผิดศีลข้อ ๑ แล้วเป็นการทำชั่วตาม เกณฑ์วัดทั้ง ๔ ข้อ พวกที่ ๒ ไม่ฆ่า แต่พอเขาฆ่า ขายแล้วก็ไปซื้อมากิน พวกนี้ไม่ผิดศีล เพราะไม่ได้ฆ่าและไม่ได้สั่งฆ่า ส่วน ๔.วัดด้วยมโนธรรม ดูว่าการ จะเป็นต้นเหตุให้มีการฆ่าสัตว์หรือไม่ กระท่าของเรา มันติดตามมาติเตียน ตัวเราได้หรือไม่ ยุงมันมากัดเราแค่ ลองพิจารณากรณีตัวอย่างต่อไปนี้ กรณีที่ ๑ แร้งปืนมา สุนัข ๒ ตัว โดยที่พระไม่ได้รู้ เห็นหรือแสดงเลศนัยอะไรเลย กรณีนี้ ตายายทำทั้งดีทั้งชั่วได้ทั้งบุญและบาป บุญไม่ล้างบาปและบาปไม่ล้างบุญ ถึง คราวส่งผลทั้งคู่ กรณีทำนองเดียวกันนี้ เคยมี ปรากฏในสมัยพุทธกาล พรานบาง คนมีอาชีพล่าสัตว์ ตอนกลางวันจับ เก้ง บกวางมาฆ่าตาย แต่ตอนกลาง คืนถือศีล ภาวนาทุกวันไม่ขาด พระอรหันต์ท่านฝึกสมาธิแล้วไปพบ ว่าคนพวกนี้เมื่อตายแล้ว กลางวันเป็น เปรต แต่ตอนกลางคืนเป็นเทวดา ส่วนพวกฆ่าเปิดฆ่าไก่แบ่งไปทำ อาหารถวายพระ พอละโลกแล้วก็ไป เกิดเป็นอสุรกาย ตัวเป็นคนหัวเป็น เป็ดเป็นไก่ พวกเราคงเคยเห็นรูปปั้น ของอียิปต์โบราณตัวเป็นคนหัวเป็นสัตว์ ฟ้องว่าชาวอียิปต์สมัยนั้นมีการปฏิบัติ ธรรมก้าวหน้ามาก จนสามารถเห็น อสุรกายได้ จะเห็นว่า การฆ่าสัตว์ไม่มีสิทธิ์ ๆ ก็พิจารณาใน กัดกันตาย แรงโฉบลงมากินเนื้อสุนัข ได้รับการยกเว้นในทุกกรณีว่าไม่ได้ทำ ที่ตายแล้ว กรณีนี้แร้งไม่ได้ทำชั่ว ไม่ ความชั่ว ศีลข้ออื่น ๆ บาป เพราะแร้งไม่ได้เป็นต้นเหตุให้ สุนัขกัดกันตาย เจ็บ ๆ คัน ๆ แต่เราระวางโทษมันถึง ตาย ถ้าเราไปทำใครแค่เจ็บ ๆ คัน ๆ แล้วเขามาไล่ฆ่าเราบ้าง เราจะว่า อย่างไร เราก็คงว่าไม่ยุติธรรม ฆ่าไก่ ฆ่าปลาเพราะจะเอามัน มาเป็นอาหาร แล้วก็บอกว่าไก่ ปลา b กรณีที่ 5 กาใช้เล่ห์เหลี่ยม ยั่วยุ ให้สุนัข ๒ ตัวกัดกันตาย พอสุนัขตาย มันเกิดมาเป็นอาหารของมนุษย์ ถ้า กาก็โผลงไปฉีกเนื้อสุนัขที่ตายแล้วกิน เราไปเกิดในเมืองยักษ์ แล้วยักษ์มัน บอกว่ามนุษย์เป็นอาหารของมันบ้าง เราจะยอมไหม ไม่ยอมก็ต้องยอม กรณีนี้กาทำชั่ว บาป เพราะเป็นต้น เหตุให้สุนัขกัดกันตาย กรณีที่ ๓ พระให้เด็กวัดเอา เหมือนไก่ ปลา ที่มันต้องยอมให้เรา ไก่วัดไปพิจารณา เด็กวัดเอาไก่ไปฆ่า หลักเกณฑ์ทำนองเดียวกัน แรงกรรม ในเรื่องของกรรม พระสัมมา สัมพุทธเจ้าทรงชี้ลึกลงไปอีกว่า การ กระทำทั้งฝ่ายดีและฝ่ายชั่ว มีหนักมี เบาไม่เท่ากัน จำแนกได้ดังนี้ ๑.ครุกกรรม กรรมหนัก หรือ อนันตริยกรรม มีทั้งฝ่ายดีและฝ่ายชั่ว ๔๒ กัลยาณมิตร กรกฎาคม ๒๕๓๕