ความปรารถนาและความกลัวตาย : หน้า 97/113

ความยืนยาวแห่งอายุเป็นความปรารถนา ประการหนึ่งของมนุษย์ นอกจากความ ต้องการทรัพย์ การจ่ายทรัพย์บริโภคและ ความสุขความเริงใจอันเกิดจากไม่มีโรคภัย เบียดเบียน แต่ความหวังดังกล่าวนี้เป็น สิ่งที่มนุษย์ได้โดยยาก และยิ่งมีความ ปรารถนามากเท่าใด ก็ยิ่งได้ยากมากขึ้น เท่านั้น นางสนมกำนัลที่สวยงาม เสียง ดนตรีประโคมอันไพเราะ โภชนาหาร ประณีตอันควรแก่พระราชาเสวย เหล่านี้ ไม่อาจให้ความสุขสำราญแก่เจ้าชายน้อย ให้ควรแก่คุณค่าของมันเลย เพราะพระ อนุชาได้เสด็จไปสู่พระราชฐานอันควรแก่ ทราบด้วยพระองค์เองแล้วว่า ความสุขใจ พระราชาผู้ครองราชย์ใหม่ องค์ทรงจินตนาการถึงความตายซึ่งรออยู่ เบื้องหน้าเพียง 5 ราตรี ประหนึ่งบุคคล ผู้มีธาตุแห่งความขลาดยืนอยู่ต่อหน้าเสือ โคร่ง ที่จังก้าจ้องตะครุบเป็นอาหาร เจ้าชายยังหนุ่มแน่น ยังมิได้ใช้ ชีวิตให้สมแก่คุณค่าของมัน ยังเสียดาย ชีวิตเหลือเกินหากจะต้องสิ้นพระชนม์ ลงในเวลานี้ เป็นสมบัติอันล้ำค่าของมนุษย์ คนเราจะ ความตื่นเต้นในเหตุการณ์ที่เกิด อยู่ที่ใดก็ตาม มีสมบัติบริวารที่คอยอำนวย แต่ชีวิตความเจ็บป่วย เวลาตาย ขึ้นอย่างทันด่วนมีมากเกินไปจนพระเจ้า ความสุขสักเท่าใดก็ตาม หากใจไร้ความสุข สถานที่ทอดทิ้งร่างกาย (คือสถานที่ตาย) วิตโศกไม่มีพระทัยจะเหลียวดูพระสนม เสียแล้ว สิ่งเหล่านั้นก็ไร้ความหมาย และคติหรือภูมิที่จะไปในเบื้องหน้าหลัง กำนัล หรือพอใจในเสียงดนตรีไพเราะ มันจะก่อความรำคาญให้มากกว่าให้ความ จากตายแล้ว เป็นการยากที่จะรู้ว่าจะมา ปานทิพย์ดุริยางค์นั้น อนึ่งเล่าความคำนึง สุข ความกลัวตายเป็นความกลัวยิ่งใหญ่ ถึงเมื่อไร เพราะฉะนั้น มนุษย์ทั้งหลาย ถึงความตายอันจะมีมาในวันที่ ๒ นับแต่ ของมนุษย์และสัตว์ทั่วไป พระองค์ก็เป็น จึงมีแต่ความลังเลความไม่แน่ใจในชีวิต วันนั้นทำให้พระองค์ไม่มีความรู้สึกสุข มนุษย์คนหนึ่งจึงไม่อาจหลีกเลี่ยงกฎนี้ได้ ของตนเอง พร้อมกันนั้น บางคนก็ทุ่ม สำราญต่อสมบัติต่าง ๆ ที่พระเชฎฐ ชีวิตเราเมื่อมันยังอยู่กับเราอย่าง ชีวิตลงไปในโคลนตมแห่งความชั่วช้า ภาดาได้มอบให้เลย พวกเพชฌฆาตเล่า มั่นคง มนุษย์ก็ดูจะเฉยต่อมัน แต่พอ สามานย์ เขามิได้มีความกล้าหาญต่อ เมื่อพระอาทิตย์ตกดินก็เข้าไปเฝ้าทูลให้ ทราบว่าจะสูญเสียชีวิตนั้นไป มนุษย์ก็ ชีวิตเลย แต่เขาขลาดต่อชีวิต ขลาด ทรงทราบว่า เวลาสิ้นไปแล้วหนึ่งวัน จะเศร้าเสียดาย และรู้สึกว่าเป็นการสูญ อย่างเหลือเกิน ไม่กล้าเผชิญชีวิตอย่าง เหลืออีก 5 วันก็จะนำพระองค์ไปประ เสียที่ยิ่งใหญ่เสียนี่กระไร หารชีวิต ทำอยู่อย่างนี้ทุกวัน เจ้าชายวีตโศกไม่เคยนึกเลยว่า บัดนี้ เจ้าชายวิตโศกได้ทรง พระชนม์ชีพของพระองค์จะสั้นถึงปานนี้ ทรหดอดทน อ่านต่อฉบับหน้า Karmarts