การเดินป่าและความรู้สึก : หน้า 103/113

ผมรู้สึกเหมือนตัวเองเป็นหุ่นยนต์ ของนักเดินป่าเอาซะเลย เข้าป่าเข้า น่าเกลียดที่ไม่มีใครอยากมอง” “เจ้านายคะ แค่กล้องถ่ายรูป อันเดียวนะคะที่เจ้านายถือ นอกนั้น มันเฉลี่ยอยู่บนหลังของพวกเรา ๓ ดงเขาห้ามพูดถึงความตาย คุณน่า จะรู้” “ค่ะ ฉันเพิ่งจะรู้เดี๋ยวนี้เอง .....ว่าความจำเสื่อม เมื่อวานคุณสั่ง คนหมด เจ้านายเคยเห็นวัวพ่อพันธุ์ ความกับพี่ชายฉันไว้ หากคุณมีอัน ไหมคะ หุ่นของเจ้านายเป็นอย่างงั้น เป็นไป ให้ส่งข่าวไปบอกเมียคุณ ล่ะค่ะ หัวของฉันก็โตกว่ากำปั้นเจ้า “คุณน่าจะไปทำงานหนังสือ นายนิดเดียวแค่นั้นเอง ฉันกลัว พิมพ์อยู่ฝ่ายข่าวนะ ต่อเติมได้เป็นตุ เจ้านายจะอายถ้าจะถามว่าเหนื่อย เป็นตะ ผมไม่ได้พูดถึงเมียที่ผมยัง ไหม ๆ” นาย และหิว” “ผมไม่เคยอายเวลาเหนื่อย 66 ผม จะไม่ไป ที่ ที่ มี ค น ไ ป ม า ก ๆ และ ผม หล่อนหันไปยิ้มกับควันไฟ ไม่ไปที่ที่คุณเห็นว่ามีอันตรายมาก ถึงอย่างไรผมก็จ่ายค่าจ้างนี่นา น่า ผม ไม่มีเป้าหมายเจาะ จ ง ผ ม อ ย า ก เห็น ป่า แท้จริง ผม ไม่ใช่ มื อ ก ล้ อ ง อ า ชี พ จะมีสิทธิ์เรียกร้อง...... - “ผมไม่ชอบที่ตรงนี้ พื้นมัน ไม่เรียบ ผมจะนอนได้อย่างไร คุณ ผม จะเก็บ รู ป บ า ง รูป ที่ ผ ม พ อ ใ จ ผม น่าจะเลือกตรงนั้นเป็นที่กางเต็นท์ ข อ ใ ห้ คุ ณ ช่ ว ย ก ห น ด เ ส้ น ท า ง แ ล ะ ผมก็ยังกระดาก มากกว่า อยู่ใกล้ลำธารด้วย ผม ชอบฟังเสียงน้ำไหล ช่วยให้ผมรู้สึก สบายใจ และฟังเพราะเหมือน โอเปร่า “โอ โอ้ อยากตายแบบโร แมนติก เอาอย่างนี้ไหมคะ หมาย ตาตรงที่อยากจะนอนเอาไว้ให้ดี ไม่เคยมีเลยสัก.............แค่พูดถึง เป็นครูที่ดี ? “เอาล่ะค่ะในเมื่อคุณยังไม่มี คะ ฉันจะรีบเข้านอน ใกล้รุ่งเป็น เมียคอยอบรมสั่งสอน เป็นธรรมดา พรุ่งนี้เช้าพอมีแดดถ่ายภาพเก็บไว้ ที่คุณอาจจะพูดจาผิดหูผิดใจคนฟัง ด้วย ขากลับพยายามจำทางไว้ ปี ได้บ่อย ๆ ถือว่าที่ผ่านมาเป็นอัน เลิกแล้วต่อกัน นับจากนี้ต่อไปขอให้ ระวัง เราเตือนคุณแล้ว” เธอทำ หน้าคุณมาคนเดียว อยากนอนตรง ไหนก็นอนไม่มีใครห้าม ทีนี้พอน้ำ ป่าไหลหลากลงมา คุณก็กลายเป็น เสียงขู่เหมือนเจ้าฆาตกรในหนังฆาต ปลาโลมาเกยตื้นหวานคอแร้งแถวนี้ กรรมเขย่าขวัญ พาผมไป 99 “ก็ดี วันนี้เราคุยกันแค่นี้นะ เวรของฉัน” “คุณต้องอยู่ยามกับเขาด้วย หรือ " “ฉันเป็นลูกจ้างของเจ้านาย เหมือนพวกเขาค่ะ อยากได้อะไร เพิ่มเติมไหมคะ” “ถ้าบอกว่าอยาก.....เพื่อเพิ่ม ไป” “เด็กนักเรียนที่คุณสอนเป็น รสชาติของชีวิต........จะได้ตามที่ เกีย “คุณนี่ ช่างไม่มีวิญญาณ อย่างไรบ้าง” ผมคิดว่า เธอน่าจะ อยากไหม” กรกฎาคม ๒๕๓๕ กัลยาณมิตร ๑๐๑