การตัดสินกรรมด้วยศีล : หน้า 43/113

การแหน่งใจตัวเองจนกระทั่งวันตายนี้ เพราะการต่อสู้แย่งชิงกันเยี่ยงสัตว์ เป็นเรื่องใหญ่จริง ๆ การตัดสินกรรม ว่าดี ชั่ว ด้วยศีล คราวนี้ลองมาเจาะดูกรรมหรือ เราจะเอาศีล ๕ เฉพาะข้อ ๑ มาพิจารณาเป็นกรณีตัวอย่าง แล้วตัด สินว่าดีชั่ว ด้วยเครื่องวัดทั้ง ๔ แบบที่ กล่าวมาแล้ว ศีลข้อ ๑ เว้นจากการฆ่าสัตว์ การกระทำในชีวิตประจำวันของเรา กรณีฆ่ายุง ฆ่าไก่ ฆ่าคน ดูบ้าง ว่าที่เราทำ ๆ ไปนั้น ดีจริง ชั่วจริงหรือเปล่า เนื่องจากศีล ๕ เป็น ศีลคู่โลก เป็นเครื่องวัดความเป็นมนุษย์ ๑. วัดด้วยใจตนเอง ท่านว่า ถ้าโลภะ โทสะ โมหะ กำเริบขึ้น การ กระทำนั้นให้ตัดสินว่าชั่ว ในแต่ละวันถ้าใครสามารถรักษาศีล ๕ ฆ่ายุง ยุงมันมากัดเรา เราเจ็บ ได้ครบทุกข้อก็มีความเป็นมนุษย์ ๑๐๐ โทสะก็พุ่งพรวด กรรมที่ทำคือตบยุง เปรี้ยงเข้าให้ ยุงตาย กรรมฆ่าสัตว์ เปอร์เซ็นต์ มีชีวิตอยู่ก็ทำให้โลกร่มเย็น ขาดไปข้อหนึ่งความเป็นมนุษย์ก็ขาดไป คราวนี้ชั่วแน่ ๆ เพราะโทสะกำเริบ ๒๐ เปอร์เซ็นต์ ถ้าวันไหนศีลขาดไป เหลือกันคนละไม่ถึง ๕๐ เปอร์เซ็นต์ วันนั้นเป็นวันอันตราย โลกร้อนระอุ ฆ่าไก่ ถ้าฆ่าด้วยเหตุผลว่าจะ เอามันมากิน นี่โลภะกำเริบ เป็น กรรมชั่วเหมือนกัน แต่จะเป ฆ่าคน ฆ่าเพราะอะไรก็ดูที่ เหตุผล ถ้าฆ่าเพราะต้องการชิงทรัพย์ นี่โลภะกำเริบ ฆ่าเพราะเขามาทำร้าย เราก่อน เราโกรธจัดจนกระทั่งระงับ ไม่อยู่ นี่โทสะกำเริบ ถ้าฆ่าเพราะ อิจฉาริษยาเขาก็เป็นโมหะ ดูที่ใจเรา ถ้าโลภะ โทสะ โมหะกำเริบแล้วละก็ ชั่วจริงแน่ ๒. วัดด้วยคุณโทษที่เกิดแก่ตน เอง การฆ่ายุงมองเผิน ๆ ว่ามีคุณ แก่ตนเอง เพราะทำให้มันหยุดกัดเรา แต่เมื่อเอามาตรฐานวัดว่าเดือดร้อนใจ ในภายหลังหรือเปล่า ลองมาดูข้อมูลนี้ 1. จากการสังเกตของอาตมา คน ไหนตบยุงเก่ง คนนั้นถูกยุงกัดมาก แต่คนที่เพียงไล่ ๆ ปัด ๆ ไม่ทำให้ยุง ตาย กลับไม่ค่อยถูกยุงกัด ทำไมล่ะ พฤษภาคม ๒๕๓๕ กัลยาณมิตร ๔๑