ลวดลายประตูหน้าต่าง : หน้า 84/113

ที่น่าชมและต่างออกไปก็คือ บานประตูบาน (บน) แผงกระเบื้อง หน้าต่างด้านนอกมีลายปูนปั้นหรือกระแหนะ บนชานหน้า เป็นรูปเทพบุตรสุดสง่ากำลังร่ายรำอย่างอ่อนช้อย พระวิหารพระนอน พี่นิภาพูดว่า “นี่แหละพวกเสี้ยวกาง อย่างที่จีนเรียก ไงล่ะ ลักขณ์ มีหน้าที่คุ้มครองรักษาคล้ายเจ้าที่ หรือเทพารักษ์นั่นแหละ คุณกิ่งเคยบอกพี่ว่า เสี้ยวกางเป็นกึ่งเทพกึ่งผีนะ พี่ว่าคงคล้ายเทพ ประจำทิศนั่นเอง” - เอ้า....ว่าไงก็ว่ากัน แต่ฉันคิดว่าเสี้ยวกาง ต้องหน้าตาดุ ๆ หน่อยซิ นี่รูปหล่อน่ารัก แล้วออกสวย มีรัศมีเป็นกรอบล้อมหน้า และชฎาด้วย เลยคิดว่าน่าจะเป็นพวกเทวดา นางฟ้ามากกว่า แต่ทุกบานไม่มีผู้หญิงเลย (ล่าง) พระวิหาร พระพุทธไสยาสน์ ฉะนั้นนางฟ้าในที่นี้ไม่มีแน่ คงจะต้องเป็น อย่างพี่นิภาว่ากระมัง เทพารักษ์หรือเสี้ยวกางแบบไทย ๆ อย่างว่านั้นยืนอยู่บนลายประแจจีน ในมือ ถือช่อดอกไม้ เหนือขึ้นไปก็มีช่อดอกไม้ที่บาน ไสว แล้วทิ้งยอดกระจายแผ่ลงมาเหมือนจะเป็น background ให้เทพารักษ์เด่นชัดยิ่งขึ้น ใน ลายประแจจีนยังมีแจกันใส่ดอกไม้ มีพานใส่ ผลไม้ ๓-๔ ผล แต่ละบานประตูหน้าต่าง ผล ไม้จะแตกต่างกันไปน่าหม่ำทั้งสิ้น เช่น ทับทิม ส้มมือ มังคุด น้อยหน่า และองุ่น เป็นต้น แล้วทาสีทองบนพื้นแดง งามจับตาดีนะ # “เออ บานประตูหน้าต่างด้านนอกซ่อม แซมลงสีใหม่เสียงามเชียว หลายปีมาแล้วที่น้า ๔๒ กัลยาณมิตร กรกฎาคม ๒๕๓๕ alyanamitra.org