ข้อความต้นฉบับในหน้า
เขาค้นกันไว้แล้วละ
(บน) ประตูวงกลม
พระวิหารพระนอนมีขนาดใหญ่พอ ที่พระระเบียง
สมควร กะด้วยสายตาก็ขนาดกว้าง ๑๘ เมตร
ยาวร่วม ๓๐ เมตร แต่น้าน้อยว่ายังไม่ถึงครึ่ง
ของพระวิหารพระนอนวัดโพธิ์เลย พื้นทักษิณที่
ยกขึ้นไปไม่สูงนัก แต่ขยักไม่เป็น ๒ ระดับนะจ๊ะ
ขอเรียกยกพื้นชั้นแรกว่า “ซาน” นะเป็นพื้นซีเมนต์
เดินได้โดยรอบ ชั้นบนเป็นระเบียงคืออยู่ระหว่าง
เสานางเรียงกับตัวผนังพระวิหาร แล้วมีชายคา
กันแดดกันฝนด้วย
บันไดทางขึ้นสู่พื้นชานและระเบียงนั้นมีต
ด้าน ๆ ละ ๒ บันได ด้านตะวันตกไม่มีทาง
ขึ้นนะ นับว่าแปลกกว่าพระวิหารฯ คงเป็นทิศ
ตะวันออก เพราะมีการตกแต่งที่แปลกน่ารัก
น่าสนใจ แต่เพียงด้านเดียว อาจมีแบบนี้แห่ง
เดียวในโลกเสียก็ไม่รู้ อยากให้เบญจ์เห็นจังเลย
ถ่ายรูปและขอเล่าให้ฟังดังนี้
จากพื้นลานล่างสุดนะ ตรงช่วงระหว่าง
บันไดขึ้นสู่พระวิหารฯทั้ง ๒ ข้าง (ของด้าน
หน้านั้น) มีตาแป๊ะหินนั่งเก้าอี้เอ้เต้ข้างละตัว
ของทางขึ้น ข้างหน้าตาแป๊ะมีนั่งหินกลม
สลักลายจีน แล้วข้าง ๆ แกยังมีตุ๊กตาหิน
หญิงชายยืนคอยต้อนรับเรา สงสัยเป็นข้ารับใช้
ตาแป๊ะกระมัง ฉันขึ้นบันได ๒-๓ ขั้น ก็ถึงชั้น
ชานซีเมนต์ มียักษ์หินหน้าตาอารมณ์ดี หนวด
ยาว แต่งตัวราวกับขุนนางจีนโบราณ ถือ
ซึ่งล้อมพระวิหาร
พระพุทธไสยาสน์
กระบองอาสาเฝ้าบันไดด้านละตัว คงอพยพ
มาอยู่เมืองไทยสมัยรัชกาลที่ ๓ นี้แหละ
ที่แปลก น่ารัก จนฉันติดใจก็คือ ตรง
ริมขอบของชานซีเมนต์นั้น มีแผงกระเบื้อง
เคลือบสี สูงสัก ๔๐ เซนติเมตร น้าน้อยว่าเป็น
เนื้อกังไสของจีนเชียวนะ ไม่รู้ว่าเจตนาแสดง
ให้เห็นชีวิตความเป็นอยู่ของบ้านเรือนแถวหรือ
ภายในวังกันแน่ เพราะตัวแผงแบ่งเป็นช่วง ๆ
เหมือนห้องเรือนแถว แต่ละห้องมีตุ๊กตาน่ารัก
สูงสักคืนหรือ ๒๐ เซนติเมตร แต่งตัวสวยงาม
หลากสี เข้าใจว่าภาพเหล่านี้คงมีความหมายแน่
แต่สุดที่จะเข้าใจได้เพราะฉันไม่มีความรู้พื้นฐาน
ทางวรรณคดีจีนเลย แล้วก็หัวหูหน้าตาแขนขา
หักป่นเสียหายหลายตัวหลายช่อง แม้พี่นิภา
หลานรักคนเก่งของคุณถึงก็ยังเดาไม่ออกเลยจะ
ที่ผนังของชาน ก็ใต้แผงกระเบื้องนั่น
แหละ มีภาพวาดต้นไม้ ภูเขา เกาะ เกลียวคลื่น
และเรือสำเภากางใบแล่นฉิวอยู่กลางทะเล เรือ
แต่ละลำมีคนนั่งอยู่ ๓-๔ คน ภาพยังสดใสชัด
แจ๋ว ก็โธ่...ท่านเจ้าอาวาสเพิ่งซ่อมไม่นานนัก
โดยวาดภาพใหม่ทับของเก่านี่จะ
เราขึ้นบันไดต่ออีกไม่กี่ขั้นก็ถึงระเบียง
ซึ่งปูหินอ่อน และอีก ๓ ขั้นถึงตัวพระวิหาร
๓
ก็ได้พบกับความงามอีกหลายอย่าง เช่น เรือน
แก้วของประตูหน้าต่าง เป็นลายปูนปั้นปิดทอง
เช่นเดียวกับที่พระอุโบสถ แต่ลวดลายน้อยกว่า
กรกฎาคม ๒๕๓๕ กัลยาณมิตร ๘๑