การทำความดีและการหลีกเลี่ยงความชั่ว : หน้า 28/113

แก่ทรัพย์เครื่องปลื้มใจแห่งผู้อื่น ซึ่งเป็นของเราดังนี้ ๑ เป็นผู้มีจิตปองร้าย คือมีความดำริในใจอันชั่วร้ายว่า สัตว์เหล่านี้จงถูกฆ่า จงถูกทำลาย จงขาดสูญ จงพินาศ หรืออย่าได้เป็นแล้ว ดังนี้ ๑ เป็นผู้มีความเห็นผิด คือมีความเห็นวิปริตว่า ทานที่ บุคคลให้แล้วไม่มีผล การต้อนรับไม่มีผล การบูชาไม่มีผล ผลวิบากแห่งกรรมที่บุคคลทำดีทำชั่วไม่มี โลกนี้ไม่มี โลก หน้าไม่มี คุณมารดาไม่มี คุณบิดาไม่มี สัตว์ผู้เป็นอุปปา ติกะไม่มี สมณพราหมณ์ผู้ดำเนินไปโดยชอบ ผู้ปฏิบัติชอบ ผู้ทำโลกนี้และโลกหน้าให้แจ้งชัดด้วยปัญญาอันยิ่งด้วยตนเอง แล้วสอนผู้อื่นให้รู้ตาม ย่อมไม่มีในโลก ดังนี้ ๑ ดูก่อนจุนทะ ความไม่สะอาดทางใจมี ๓ อย่าง อย่างนี้แล ดูก่อนจุนทะ อกุศลกรรมบถ ๑๐ ประการนี้แล ดูก่อนจุนทะก็เพราะเหตุแห่งการประกอบด้วยอกุศลกรรมบถ ประการนี้ นรกจึงปรากฏ กำเนิดดิรัจฉานจึงปรากฏ เปรตวิสัยจึงปรากฏ หรือว่าทุคติอย่างใดอย่างหนึ่งแม้อื่น 60 จึงมี ดูก่อนจุนทะ ความสะอาดทางกายมี ๓ อย่าง ความ สะอาดทางวาจามี ๔ อย่าง ความสะอาดทางใจมี ๓ อย่าง เล่า ดูก่อนจุนทะ ความสะอาดทางกายมี ๓ อย่าง อย่างไร ดูก่อนจุนทะ บุคคลบางคนในโลกนี้ ละการฆ่าสัตว์ เว้นขาดจากการฆ่าสัตว์วางทัณฑะวางศัสตรามีความละอาย มีความเอ็นดู มีความกรุณา หวังประโยชน์เกื้อกูลแก่สัตว์ ทั้งปวงอยู่ ๑ ละการลักทรัพย์ เว้นขาดจากการลักทรัพย์ ไม่ถือ แม้สตรีที่บุรุษคล้องแล้วด้วยพวงมาลัย (หมายถึงการหมั้น หมาย) ๑ ดูก่อนจุนทะ อย่างนี้แล ความสะอาดทางกายมี ๓ อย่าง ดูก่อนจุนทะ ความสะอาดทางวาจามี ๔ อย่าง อย่างไรเล่า ดูก่อนจุนทะ บุคคลบางคนในโลกนี้ ละการพูดเท็จ เว้นขาดจากการพูดเท็จ อยู่ในสภา ในบริษัท ในท่ามกลาง ญาติ ในท่ามกลางเสนา หรือในท่ามกลางราชสกุล ถูกผู้อื่น นำไปเป็นพยานซักถามว่า มาเถิด บุรุษผู้เจริญ ท่านรู้สิ่งใด จงพูดสิ่งนั้น บุรุษนั้นเมื่อไม่รู้ก็บอกว่าไม่รู้ หรือเมื่อรู้ก็บอก ว่ารู้ เมื่อไม่เห็นก็บอกว่าไม่เห็น หรือเมื่อเห็นก็บอกว่าเห็น ไม่เป็น ผู้กล่าวเท็จทั้งรู้ เพราะเหตุแห่งตน หรือเพราะเหตุ แห่งผู้อื่น หรือเพราะเหตุเห็นแก่อามิสเล็กน้อย ๑ ละคำส่อเสียด เว้นขาดจากคำส่อเสียด ฟังข้างนี้แล้ว ไม่ไปบอกข้างโน้น เพื่อทำลายคนหมู่นี้ หรือฟังจากข้างโน้น แล้วไม่มาบอกข้างนี้ เพื่อทำลายคนหมู่โน้น สมานคนที่ แตกร้าวกันแล้วบ้าง ส่งเสริมคนที่พร้อมเพรียงกันแล้วบ้าง ชอบคนผู้พร้อมเพรียงกัน เพลิดเพลินในคนผู้พร้อมเพรียง กัน กล่าววาจาที่ทำให้คนพร้อมเพรียงกัน ๑ ละค่าหยาบ เว้นขาดจากคำหยาบ กล่าววาจาที่ ไม่มีโทษ เพราะหู ชวนให้รัก จับใจ เป็นของชาวเมือง คนส่วนมากรักใคร่พอใจ ๑ ละคำเพ้อเจ้อ เว้นขาดจากคำเพ้อเจ้อ พูดถูกกาล พูดแต่คำที่เป็นจริง พูดถึงธรรม พูดถึงวินัย พูดแต่คำมี หลักฐาน มีที่อ้างอิง มีที่กำหนด ประกอบด้วยประโยชน์ โดยกาลอันควร ๑ ดูก่อนจุนทะ ความสะอาดทางวาจามี ๔ อย่าง อย่างนี้แล เอาวัตถุเป็นอุปกรณ์แก่ทรัพย์เครื่องปลื้มใจแห่งผู้อื่นของ บุคคลอื่น ซึ่งอยู่ในบ้านหรืออยู่ในป่า ที่เจ้าของมิได้ให้ เล่า ด้วยจิตคิดเป็นขโมย ๑ ละการประพฤติผิดในกาม เว้นขาดจากการประพฤติ ผิดในกาม ไม่ถึงความประพฤติล่วงในสตรีที่มารดารักษา บิดารักษา พี่ชายน้องชายรักษา พี่สาวน้องสาวรักษา ญาติ รักษา ธรรมรักษา มีสามี มีกฎหมายรักษา โดยที่สุด ๒๖ กัลยาณมิตร ธันวาคม ๒๕๓๕ ดูก่อนจุนทะ ความสะอาดทางใจมี ๓ อย่าง อย่างไร ดูก่อนจุนทะ บุคคลบางคนในโลกนี้ ไม่อยากได้ของ ผู้อื่น คือไม่อยากได้วัตถุเป็นอุปกรณ์แก่ทรัพย์เครื่องปลื้มใจ แห่งผู้อื่นของบุคคลอื่นว่า ไฉนหนอ วัตถุที่เป็นเครื่อง อุปกรณ์แก่ทรัพย์เครื่องปลื้มใจ แห่งผู้อื่นของบุคคลอื่น จึง เป็นของเรา ดังนี้ ๑