การสร้างพระราชวัง : หน้า 90/113

เทวัญอุไทยวงศ์ นะจ๊ะ” “อ๋อ ต้นราชสกุลเทวกุล ไงล่ะลักขณ์ (บน) พระที่นั่งในพระ ราชวังสราญรมย์ เจ้านายไทยและเจ้า ใช่มั้ยคะน้า” พี่นิภาลงท้ายถามน้าน้อยเพื่อ นายต่างประเทศ ความแน่ใจ น้าน้อยผงกศีรษะรับ ฉันหยิบรูปอาคารยาวซึ่งอยู่หลังพระรูป ให้น้าน้อยดูฝีมือฉันถ่ายเชียวนะ น้าน้อยชมว่า ฉันถ่ายรูปดีขึ้นกว่าเก่ามาก โอ๊ย...กว่าจะดีพอ ใช้ได้ขนาดนี้ เล่นเอาฉันซีดไปเยอะเชียวละ - “เอ้า....ลักขณ์ มัวปลื้มฝีมือ เดี๋ยวก็ลืม ถามหรอก” พี่นิภานะพี่นิภา แกล้งแซวให้ฉัน เขินจนได้ ฉันจึงรีบพูดทันที และ “น้าขา รูปทรงอาคารนี้ดีจังเลยนะคะ ดูข้างนอกเป็นสี่เหลี่ยมผืนผ้าทรงธรรมดา ลักขณ์ โผล่เข้าไปดูข้างใน เห็นที่ว่างกว้าง....กว้างอยู่ กลางไม่ร้อนเลยทั้งที่แดดเปรี้ยง มีลมโกรก ดีด้วยค่ะ เย็น ๆ คงสบายนะคะ ลักขณ์คิดว่า แต่ก่อนคงใช้เป็นที่จัดงานสโมสรกระมังคะ” “ภาว่าอาคารนี้รูปทรงเหมือนอย่างพระ ราชวังในอังกฤษเลยนะคะ ภาเคยดูรูปค่ะไม่ เคยไปหรอก” พูดแล้วพี่นิภาก็หัวเราะกับฉัน “อ้อ... แล้วถ้าจำไม่ผิด ภาว่าตึกราชวัลลภ หอ รัษฎากรพิพัฒน์ และศาลาลูกขุนในพระบรม มหาราชวังก็วางแผนผังแบบนี้ คือทรงสี่เหลี่ยม ผืนผ้ามีที่ eat air ตรงกลางข้างใน พี่นิภาชอบพูดศัพท์แปลกเสมอ แต่เรา ๔๘ กัลยาณมิตร ธันวาคม ๒๕๓๕ หลายพระองค์ เคยประทับที่นี่ - ก็เข้าใจหมายถึงมีที่โล่งให้หายใจได้คล่อง “เหรอคะ พี่นิภา ลักขณ์ ยังไม่เคยไปดู เลยนะเนี่ย....น้าขา วันหลังน้ากรุณาพาลักขณ์ไป ดูหน่อยนะคะ” ฉันหันไปขอร้องน้าน้อย พี่นิภา ยิ้ม ทำตารู้ทันเวลาฉันทำเสียงอ่อนเสียงหวาน ก็โธ่ !...ทำทางไว้ก่อนไงจ๊ะเบญจ์ จะได้มีเรื่อง เขียนโม้ให้เบญจ์ฟังอีกเยอะ ๆ ดีมั้ย...ดีมั้ย.... เบญจ์ก็คงชอบนะ แต่มือฉันแหละจะหงิก เสียก่อนแหละ “น้าคะตัวกระทรวงหลังพระรูปคืออาคาร พระที่นั่งของวังใช่มั้ยคะ” “ใช่จ้ะ เริ่มถางปรับที่เกลี่ยดินก่อนสร้าง วัดราชประดิษฐ์นะ ลักขณ์คงจำได้นะว่าสร้าง วัดปีใด “จำได้ค่ะ พ.ศ. ๒๔๐๗ แล้วสร้างพระ ที่นั่งเมื่อใดคะ” “ปี ๒๕๐๙ จะ ก็ปลายรัชกาลที่ เต็มที่แล้วละจ้ะ” “โอ้โฮ ! ทำไมนานนักเล่าคะ พี่นิภาว่า นานมั้ยคะ” “ก็ที่สร้างวังกว้างกว่าวัดหลายเท่านี่นา แล้วน้องจำไม่ได้ว่า ที่เราเคยคุยกันว่าที่ดิน บริเวณนี้เคยปลูกต้นกาแฟก่อนสร้างวัดสร้างวัง” - “อ๋อ...ค่ะ ค่ะ...จำได้ ต้นกาแฟนี่ก็ใหญ่ เหมือนกันนะคะ” “ชื่อที่พี่เคยเห็นก็ขนาดต้นมะม่วงย่อยๆ แหละ ทีนี้กว่าจะถอนรากถอนโคนหมดก็ต้อง ใช้เวลานานปีหน่อย แล้วยังต้องทำพิธีกลบบัตร สุมเพลิงอีกด้วย ใช่มั้ยคะน้า” “กลบบัตรสุมเพลิง?” ฉันทวนคำด้วย ฉงน “เป็นไงคะน้าขา” “เป็นพิธีโบราณทางศาสนาพราหมณ์ น่ะ กันเสนียดจัญไร” น้าน้อยตอบและทันเห็นพี่ นิภาอ้าปากทำท่าจะพูด “ยายภาจะพูดอะไรจ๊ะ” “ภาเคยเห็นคำนี้ ในพงศาวดารเวลา สร้างพระราชวังทุกที น้าคะ ภาคิดว่า พิธี พราหมณ์ที่ว่านี้ที่แท้ก็ต้องการเคลียร์พื้นที่ให้