การเผชิญหน้ากับความจริง : หน้า 103/113

ผ มอพิชิต จึงเป็นผู้ที่สามารถ พิชิตคนทั้งซอยได้ด้วยฝีปาก กล้ามาตั้งแต่ยังเด็ก “ทะเลาะกับไอ้ชิตนะเรอะ ไปกัดกับหมาดีกว่า โอกาสชนะยัง พอมี” นี้คือคติข้อเตือนใจที่คนใน ซอยให้ไว้กับลูกหลานของเขา * * อย่างที่เขาพูดกันแหละครับ เหนือฟ้ายังมีฟ้า เหนือกรรไกรตัด 66 หญ้ายังมีเครื่องตัดเหล็ก ปะทะฝี ปากกับแม่ยายหลายครั้ง ผมกลับ ตกเป็นเป้าให้ลมปากของแม่ยาย กระแทกเข้าใส่แทบตั้งตัวไม่ติด ไม่เคยคิดมาก่อนว่า จะแพ้ เจอของจริงเข้าเลยแพ้ ซาบซึ้งถึง กันแล้วว่า หัวอกผู้แพ้นั้นเป็นเช่นไร โชคดีที่แต่งงานแล้ว ผมย้าย ไปเช่าบ้านในซอยอื่นที่ห่างไกล จึง ได้รอดพ้นจากการถูกคนในซอยเก่า หัวเราะเยาะสมน้ำหน้า เพราะพวก เขาไม่มีโอกาสได้รู้ว่า ผู้พิชิตอย่าง ผมนั้น ได้ถูกพิชิตไปเรียบร้อยแล้ว * * * “ดาหนูโตจนเข้าอนุบาลไป แล้วอย่างนี้ เมื่อไหร่แม่หนูใหญ่จะ ดาวน์บ้านดาวน์ช่อง ผ่อนซื้อเป็น กรรมสิทธิ์ของตัวเองเสียที เรื่องนี้ แม่หนูใหญ่ต้องจัดการเองนะ ขึ้นรอ พึ่งตัวชาตินี้ ตาหนูของยายคงไม่ได้ มรดกอะไรจากพ่อแม่สักชิ้น ไม่เคยคิดมาก่อนว่า จะแพ้ เจอของจริงเข้าเลยแพ้ มาถึง แม่ยายก็เริ่มพ่นพิษ ช่างไม่นึกไม่คิดถึงหัวอกหัวใจคนฟัง เสียบ้างเลย “หนูกับคุณชิตกำลังเก็บเงินไว้ ดาวน์บ้านอยู่ค่ะแม่” คุณใหญ่ หวานใจของผมพูดเสียงอ่อนเบา “เก็บได้เดือนละกี่พันบาทกัน จ๊ะ รู้ไหมว่าราคาบ้านมันแพงขึ้น ทุกวัน เงินร้อยเงินพันจะไปซื้ออะไร ที่ไหนได้” “โธ่...แม่ก็” แค่นี้แหละครับ ที่คุณใหญ่ต่อว่าแม่ จากนั้นเธอก็ เปลี่ยนเรื่องไป “เช้านี้หนูทำแกงลับ นกของโปรดแม่พอดี แม่ทานข้าว กับหนูเลยนะคะ” “แม่ยังยิ้มกาแฟอยู่ หนูใหญ่ ตักใส่ฉวยให้แม่ไปกินมื้อกลางวันก็ ซาบ งถึงกินแล้วว่า หัวอกผู้แพ้นั้นเป็นเช่นไร แล้วกัน” เห็นไหมครับว่า เรื่องงอกอก มีไม่ใช่ย่อย “อ้อมทอม ท่าทางจะอร่อย กว่าทุกครั้งนะเนี่ยะ” แม่ยายทำ จมูกบาน ๆ หุบ ๆ ขณะเปิด ฝาหม้อหูหิ้วใบเล็กใส่แกงที่ถืออยู่ แม่ยายไม่นิยมใช้ถุงพลาสติก ใส่อาหารด้วยเหตุผลหลายประการ เป็นต้นว่า “หม้อไทของเรามีเยอะ แยะเรื่องอะไรจะไปซื้อถุงพลาสติก มาใช้ให้สิ้นเปลืองเงินทอง การใช้ ของพวกนี้มาก ๆ ก็ไม่ดี แถมยัง ทําลายสิ่งแวดล้อมมากมายเพราะ มันทำลายยากอีกด้วย” เหตุผล ตอนท้ายของท่านทันสมัยจริง ๆ “ใช้หม้อก็ต้องล้าง เปลือง ธันวาคม ๒๕๕๓๕ กัลยาณมิตร ๒๐๑