การเจรจาซื้อขายที่ดิน วารสารกัลยาณมิตร ปี 2535 ฉบับที่ 12 หน้า 104
หน้าที่ 104 / 113

สรุปเนื้อหา

ทั้งน้ำและน้ำยาล้างจาน แถมยัง เสียเวลาอีกต่างหาก” ผมนึกเถียงใน ใจ ไม่ปล่อยให้เสียงเล็ดรอดออกมา เจ้าที่ปรุงยานั้นเป็นคู่แฝดกัน ชื่อ เล่นของเธอคือคุณกลางกับคุณเล็ก ทั้งสองคนมีสัญลักษณ์ปกปิดประจำ ได้เป็นอันขาด ตัวคือมีนิ้วก้อยที่เท้าสืบกันคนละข้าง “แม่ชิมสักหน่อยไหมคะ หนู “สรุปแล้วลูกสามคนของแม่ ลูกสาว ยายเราพิการหมด” เจ้าหมอพูด ตักข้าวให้นิดหนึ่งนะคะ” พูดจาเอาอกเอาใจตามปกติวิสัยน่า รักของเธอ “ไม่ล่ะจ้ะ แม่จะรีบไปธุระ ผ่านมาทางนี้คิดว่าตาหนูยังไม่ทัน ไปโรงเรียนก็เลยแวะมาหา ไม่ได้เจอ แกมาหลายวันแล้วอดคิดถึงไม่ได้ เอ้อ....แม่หนูใหญ่” ค่าพูดและท่าทีของแม่ยายนั้น ดูราวกับว่าท่านกำลังใช้ความคิด การตัดสินใจอย่างหนัก ในที่สุดก็พูดออกมาว่า “ถ้า แม่หนูใหญ่เห็นบ้านถูกใจคิดอยาก จะซื้อละก็ มาเอาเงินที่แม่ไ

หัวข้อประเด็น

- การเจรจาซื้อขายที่ดิน

ข้อความต้นฉบับในหน้า

ทั้งน้ำและน้ำยาล้างจาน แถมยัง เสียเวลาอีกต่างหาก” ผมนึกเถียงใน ใจ ไม่ปล่อยให้เสียงเล็ดรอดออกมา เจ้าที่ปรุงยานั้นเป็นคู่แฝดกัน ชื่อ เล่นของเธอคือคุณกลางกับคุณเล็ก ทั้งสองคนมีสัญลักษณ์ปกปิดประจำ ได้เป็นอันขาด ตัวคือมีนิ้วก้อยที่เท้าสืบกันคนละข้าง “แม่ชิมสักหน่อยไหมคะ หนู “สรุปแล้วลูกสามคนของแม่ ลูกสาว ยายเราพิการหมด” เจ้าหมอพูด ตักข้าวให้นิดหนึ่งนะคะ” พูดจาเอาอกเอาใจตามปกติวิสัยน่า รักของเธอ “ไม่ล่ะจ้ะ แม่จะรีบไปธุระ ผ่านมาทางนี้คิดว่าตาหนูยังไม่ทัน ไปโรงเรียนก็เลยแวะมาหา ไม่ได้เจอ แกมาหลายวันแล้วอดคิดถึงไม่ได้ เอ้อ....แม่หนูใหญ่” ค่าพูดและท่าทีของแม่ยายนั้น ดูราวกับว่าท่านกำลังใช้ความคิด การตัดสินใจอย่างหนัก ในที่สุดก็พูดออกมาว่า “ถ้า แม่หนูใหญ่เห็นบ้านถูกใจคิดอยาก จะซื้อละก็ มาเอาเงินที่แม่ไปดาวน์ ไว้ก่อนก็ได้นะจ๊ะ...แม่แค่คิดดอกเท่า ธนาคาร” “อย่าเลยครับคุณแม่ นิสัย ของผมไม่ค่อยจะดี ยืมเงินใครมา แล้วผมชอบเบี้ยวทั้งต้นและดอก” แม่ยายค้อนควับ “งั้นก็ไม่ต้อง ยืม” แล้วท่านก็หิ้วหม้อแกงเดินลิ่ว ความสามารถในการเจรจาซื้อขาย ที่ดินได้คล่อง เงินทองของท่านจึง งอกเงยทับทวีขึ้นเรื่อย ๆ แต่ความ ที่ท่านเป็นคนตระหนี่ถี่เหนียวมาก เป็นพิเศษนั้น ทำให้เขยแต่ละคน ไม่กล้าเข้าไปอยู่ร่วมชายคาด้วย ในบรรดาสามเขยสามครอบ จากบ้านขึ้นรถขับออกไป ธุระคง ครัวของแม่ยาย ผมเป็นเขยใหญ่ มี จะสำคัญไม่อย่างนั้นผมคงโดนอ่วม อาชีพขายประกันทุกชนิดที่ก่อให้เกิด ไปหลายยก * * รายได้ ส่วนเขยรองและเขยเล็กเป็น หมอและเภสัชกรตามลำดับ เมียของผมเป็นคนหูหนัก เธอ ระหว่างที่เรานั่งคุยกันประสาเชย ๆ ที่ระเบียงหลังบ้านของหมอ เพราะ แม่ยายสั่งให้เรามาชุมนุมกันที่นี่ใน วันนี้ “คุณใหญ่คงหูอื้อเพราะฟัง คุณแม่พูดมากไป ส่วนคุณกลาง และคูณเล็กลงฟังจนเผลอยกนิ้วเท้า ขึ้นมาดูดจนลีบ” พูดแล้วผมก็ หัวเราะพอใจกับการวิเคราะห์ของตัว เอง “เบา ๆ เฮียชิต เดี๋ยวคุณแม่ ได้ยิน” เจ้าหมอคอยห้าม คงกลัว หลังคาบ้านของมันจะเปิดเปิงเพราะ ลมค่าของแม่ยาย “ยาฉีดให้คนเป็นใบ้มีไหมวะ หมอน่าจะเอามาฉีดให้คุณแม่สักสอง เข็ม” ผมยังพูดเล่นกับเจ้าหมอ “ไม่มีเฮียชิต มีก็ฉีดไม่ได้ มัน ผิดจรรยาบรรณ” มันพูดเป็นจริง เป็นจังเป็นการเป็นงาน จนผมนึกฉุน ขึ้นมา “ตี๋ เอ็งหาเวลาปรุงยาแก้โง่ ให้หมอมันกินสักเม็ดสิวะ” ผมหันมา พูดกับเจ้าเขยเภสัชกร เพราะคิด ว่ามันจะเข้าใจความหมายการพูด แม่ยายของผมเป็นคนที่มี ต้องใช้เครื่องช่วยฟังเสียบหูไว้เป็น เล่น ๆ ชัดเจนกว่าเจ้าหมอ ฐานะค่อนข้างดี เพราะพ่อตาทิ้ง ประจำ การรับฟังจึงใช้ได้เหมือน คนปกติ ส่วนเมียของเจ้าหมอและ “ถ้าปรุงยาตัวนี้ออกมาได้ ผมคงรวยไปนานแล้วเฮีย” เจ้าที่ สมบัติไว้ให้มาก ประกอบกับท่านมี ๑๐๒ กัลยาณมิตร ธันวาคม ๒๕๕๕
แสดงความคิดเห็นเป็นคนแรก
Login เพื่อแสดงความคิดเห็น

หนังสือที่เกี่ยวข้อง

Load More