พระเจ้าพรหมทัตและการบวงสรวง : หน้า 96/113

ครบทีเถิด” บรรดาข้าราชบริพารทั้งหลาย ต่างแสดงอาการกุลีกุจอ รับอาสา จะจัดเครื่องพลีกรรมถวายให้ตาม พระราชประสงค์ แต่ยังไม่ทราบว่า พระเจ้าพรหมทัตจะกำหนดเอาสิ่งใด เป็นเครื่องบวงสรวงสังเวย จึงกราบ แล้ว ขอให้พวกท่านจงรีบไปเสาะ หาคนทุศีลดังกล่าว และป่าวประ- กาศให้ประชาชนทราบทั่วกันด้วยว่า ให้ช่วยกันค้นหาคนผิดศีลห้าใน แผ่นดินของเรา มาให้เราสักหนึ่ง พันคนด้วยเถิด เราจะต้องฆ่าเขา เหล่านั้นสังเวยเทวดาแล้ว” พระเจ้าพรหมทัตทรงแสร้ง ว่า พลางตรัสเสริมเป็นพระคาถา “ชอบแล้ว พระเจ้าข้า” และได้เที่ยวตีฆ้องร้องป่าว ไปทั่วเมืองพาราณสี ให้ประชาชน ได้ทราบถึงพระราชประสงค์ของ พระเจ้าพรหมทัต ประชาชนทั้งแผ่นดินได้ยิน ประกาศแล้วก็ตกใจ ต่างหวาดหวั่น เกรงกลัวพระราชอาญา ไม่กล้า กระทำผิดศีลห้า โดยเฉพาะการฆ่า สัตว์ทั้งในที่ลับและที่แจ้งแม้สักคน เดียว เพราะหวาดระแวงกันเองว่า ผู้รู้เห็นจะจับเอาตัวไปถวายให้พระ ราชาฆ่าเพื่อบูชายัญ ด้วยเหตุดังกล่าว ตลอดรัช สมัยของพระเจ้าพรหมทัตพระองค์นี้ บ้านเมืองจึงร่มเย็น ไม่มีใครกล้าฆ่า สัตว์เพื่อบูชายัญอีก เมื่อทุกคนเลิก งมงาย ก็มีแก่ใจคิดทำมาหากิน บ้านเมืองก็เจริญรุ่งเรือง อาณา ประชาราษฎร์ต่างมีความสุข มี ความขยันขันแข็ง อยู่ในศีลในธรรม พอใจทำบุญให้ทาน รักษาศีล เจริญ ภาวนา จนสิ้นอายุขัยของแต่ละคน เมื่อพระบรมศาสดาทรงแสดง พระธรรมเทศนาจบแล้ว ประชุมชาดกว่า ก็ทรง ประชาชนในแผ่นดินสมัย นั้น ได้มาเป็นพุทธบริษัทในครั้งนี้ ทูลให้ทรงรีบสั่งการ อึ้งอยู่สักครู่ แล้วจึงตรัสว่า “เราเข้าไปบนไว้ว่า จะบูชา พระเจ้าพรหมทัตได้มาเป็น “ท่านทั้งหลาย เราบนต่อ ยัญด้วยคนโง่ ๆ พันคน บัดนี้เรา พระองค์เอง เทวดาไว้ว่า เมื่อได้ครองราชสมบัติ จะต้องบูชายัญละ เพราะคนที่ แล้ว เราจะฆ่าคนที่ประพฤติผิด ประพฤติอธรรมเช่นนี้มีมากนัก ศีลห้า โดยเฉพาะคนที่ฆ่าสัตว์จะ แล้ว” ตัดหัวเอามาพร้อมด้วยตับไตไส้พุง บรรดาเสนาอำมาตย์และคน จัดวางเรียงไว้ เพื่อบวงสรวงสังเวย ทั้งหลายในที่ประชุมนั้นได้ยินรับสั่ง เป็นการแก้บน จำนวนหนึ่งพันคน แล้วก็ตกใจตะลึงงัน แต่ก็จำต้อง บัดนี้ ถึงเวลาจะต้องแก้บน รับสนองพระบรมราชโองการว่า ๙๔ กัลยาณมิตร ธันวาคม ๒๕๓๕ K นา ด