พิธีกรรมทางพุทธศาสนา : หน้า 66/113

Be sd die leve วัชระกับระฆัง เป็นอุปกรณ์ที่ใช้ในพิธีกรรมทางพุทธศาสนาลัทธิ ต้นตระ ในพิธีกรรมวัชระมีความศักดิ์สิทธิ์ประดุจคทาของ กษัตริย์ และเป็นสัญลักษณ์แห่งความเป็นหนึ่ง ที่เป็นเบื้องหลัง ของทุกสิ่งที่เป็นสอง เพลโตกล่าวไว้ใน Phaedrus ว่า “วิญญาณกลับมาเกิด ใหม่ในอีกภพหนึ่ง” ในช่วงปี ๓๒๖ ก่อนคริสตกาล กองทัพมาซิโด เนียของพระเจ้าอเล็กซานเดอร์มาหาราช เดินทางผ่าน เทือกเขาฮินดูกูช และเข้ามาในทุ่งราบแห่งปัญจาบ โดย นครแรกที่หยุดทัพคือ ตักศิลา ที่ซึ่งมี “ความรุ่งเรือง” ในด้านการแพทย์และศิลปวัฒนธรรม หลักจากนั้นผมได้เคยกล่าวถึงราชวงศ์จันทรคุปต์ หรือราชวงศ์เมารยะ ซึ่งตั้งอาณาจักรกินอาณาเขตกว้าง ใหญ่ไพศาล ราชวงศ์เมารยะพึ่งพิงและเป็นมิตรกับกรีก มากที่สุด ดังจะเห็นได้จากราชบุตรของพระเจ้าจันทร คุปต์คือพระเจ้าอโศกมหาราช ซึ่งยังคงมีความสัมพันธ์ กับกรีก และเปอร์เซีย มีการสื่อสารคมนาคม และแลก เปลี่ยนปรัชญาความคิดอย่างกว้างขวาง ทูตกรีกที่ สำคัญยิ่งคนหนึ่งคือ เมกาเธนีส (Megasthenes) ทำเนียบทูตอยู่ในอินเดียในนครปาฏลีบุตร เมืองหลวง ของราชวงศ์เมารยะ พระเจ้า Antiochus หรืออันติ โยคะกับราชวงศ์เมารยะ มีความสัมพันธ์กันอย่างดี หลังเมกาเธนีสหมดหน้าที่การเป็นทูตแล้ว ทูตคน ต่อมาคือ Daimachus แห่ง Plataea ซึ่งเป็นสมณทูต ของพระเจ้า Antiochus ที่ ๑ มาเจริญพระราชไมตรี กับพระเจ้าพิณธุสารอยู่สม่ำเสมอ Pliny ระบุในเอกสารว่า Dionyrius ถูกส่งจาก เมืองท่าอเล็กซานเดรีย โดยกษัตริย์ Ptolemy Phila- delphus (๒๘๕-๒๕๔๗ ก่อนคริสตกาล) เมื่อพระเจ้าอโศกมหาราชทรงเป็นพุทธศาสนูป ถัมภ์ จึงส่งสมณทูตไปให้ความรู้ในดินแดนกรีกดังกล่าว มาแล้ว คือกษัตริย์กรีก ๔ พระองค์ คือ Ptolemy Philadelphus of Egypt, Antigomus Yonatas of Maccdonia, Magas of Cyrene และ Alexander of Epirus (Corinth) ข้อความนี้เราทราบกันดีอยู่ ๖๔ กัลยาณมิตร พฤศจิกายน ๒๕๓๕