การพัฒนาใจ วารสารกัลยาณมิตร ปี 2535 ฉบับที่ 12 หน้า 34
หน้าที่ 34 / 113

สรุปเนื้อหา

a หลบเลี่ยงเอาตัวรอดไปได้ รัฐก็เลยต้องหามาตรการที่รัดกุม พูดดีทำดีไม่เป็น อันที่จริงนั้นความคิด คำพูด เข้มงวดยิ่งกว่าเดิม ออกมาใช้อยู่เรื่อย และการกระทำเกิดจากใจปรุงแต่ง และ แต่ถึงอย่างนั้น จำนวนผู้กระทำความ สั่งการ ในทางพระพุทธศาสนาจึงสอน ผิดก็ไม่ลดลง เพราะพวกเขาก็หาวิธี การที่แยบยลกว่าเก่า มาหลบเลี่ยง อีกจนได้ ความวุ่นวายต่าง ๆ ในสังคม จึงเกิดขึ้นไม่สิ้นสุด แก้ปัญหาอย่าง ไว้ว่า พัฒนาใจให้ดีแล้วอย่างอื่นจะดี หมด หลักง่าย ๆ ในการพัฒนาใจ ให้มีคุณภาพ ให้เป็นใจที่ดีก็คือ การ หนึ่งได้ กลับมีปัญหาอย่างอื่นตามมา ให้ทาน รักษาศีล และการเจริญภาวนา ทั้งนี้เป็นเพราะว่า กฎหมายควบคุมได้ ทานคือการให้อาหาร ยารักษา เฉพาะพฤติกรรมภายนอกของมนุษย์ โรคน้ำ เสื้อผ้าเครื่องนุ่งห่ม ยานพาหนะ คือการพูดและการกระทําเท่า

หัวข้อประเด็น

- การพัฒนาใจ

ข้อความต้นฉบับในหน้า

a หลบเลี่ยงเอาตัวรอดไปได้ รัฐก็เลยต้องหามาตรการที่รัดกุม พูดดีทำดีไม่เป็น อันที่จริงนั้นความคิด คำพูด เข้มงวดยิ่งกว่าเดิม ออกมาใช้อยู่เรื่อย และการกระทำเกิดจากใจปรุงแต่ง และ แต่ถึงอย่างนั้น จำนวนผู้กระทำความ สั่งการ ในทางพระพุทธศาสนาจึงสอน ผิดก็ไม่ลดลง เพราะพวกเขาก็หาวิธี การที่แยบยลกว่าเก่า มาหลบเลี่ยง อีกจนได้ ความวุ่นวายต่าง ๆ ในสังคม จึงเกิดขึ้นไม่สิ้นสุด แก้ปัญหาอย่าง ไว้ว่า พัฒนาใจให้ดีแล้วอย่างอื่นจะดี หมด หลักง่าย ๆ ในการพัฒนาใจ ให้มีคุณภาพ ให้เป็นใจที่ดีก็คือ การ หนึ่งได้ กลับมีปัญหาอย่างอื่นตามมา ให้ทาน รักษาศีล และการเจริญภาวนา ทั้งนี้เป็นเพราะว่า กฎหมายควบคุมได้ ทานคือการให้อาหาร ยารักษา เฉพาะพฤติกรรมภายนอกของมนุษย์ โรคน้ำ เสื้อผ้าเครื่องนุ่งห่ม ยานพาหนะ คือการพูดและการกระทําเท่านั้น ส่วน ความคิดชั่วหลงผิดใด ๆ ที่ยังไม่แสดง ออกเป็นคำพูดหรือการกระทำ ความ คิดเหล่านี้ ไม่ผิดกฎหมาย ดอกไม้ ของหอม เครื่องลูบไล้ ที่นั่ง ที่นอน ที่อยู่อาศัย แสงสว่าง โดยให้ ในเวลาที่สมควรให้ และให้ด้วยใจที่ เชื่อมั่นว่าเป็นการทำความดี เป็นการ คนที่มีความคิดเห็นผิดฝังแน่น สร้างบุญกุศลแก่ตนเองทั้งในโลกนี้ อยู่ในจิตใจ ที่เขายังไม่พูดผิดไม่ทำผิด ก็เพราะว่ายังเกรงกลัวกฎหมายอยู่ หาก เมื่อใดคิดว่าจะหลบหลีกเลี่ยงกฎหมาย พ้น เมื่อนั้นเขาก็จะทำผิดทันที เพราะ คนชนิดนี้คิดเรื่องดี ๆ ไม่ออก จึง ๒๒ กัลยาณมิตร ธันวาคม ๒๕๓๕ และโลกหน้า ให้ด้วยความตั้งใจด้วย ความเคารพในของที่จะให้ และตัว บุคคลที่เป็นผู้รับ ศีลคือข้อประพฤติปฏิบัติโดย ปกติของมนุษย์ ซึ่งได้ชื่อว่าเป็นสัตว์
แสดงความคิดเห็นเป็นคนแรก
Login เพื่อแสดงความคิดเห็น

หนังสือที่เกี่ยวข้อง

Load More