การถวายผ้าของพระเจ้าแม่น้ามหาปชาบดีโคตมี : หน้า 19/126

เอาคู่ผ้ามาถวายแล้ว เมื่อประสูติ รับทั้งสองผืนเถิด พระองค์ไม่ทรง จากพระมารดาได้เจ็ดวัน พระมารดา รับอีก จำเป็นต้องถวายเป็นของสงฆ์ ก็ทิวงคตไป พระเจ้าแม่น้ามหาปชา ไป เมื่อถวายเป็นของสงฆ์ท่านก็รับ บดีโคตมีได้พิทักษ์รักษาเลี้ยงดูจน เป็นลำดับ เฉพาะผ้าผืนนั้นไปถูก กระทั่งเติบโตมา เราจะสงเคราะห์ เอาอชิตภิกษุผู้บวชใหม่ พระเจ้า พระเจ้าแม่น้าให้เป็นผู้มีบุญใหญ่ แม่น้าเสียพระทัย ถ้าว่าเราได้ทำ กุศลใหญ่ รับคู่ผ้าของพระเจ้าแม่น้า โดยประณีตด้วยตนเอง ไปถูกกับ มหาปชาบดีโคตมีรับผืนเดียว รับสั่ง ภิกษุบวชใหม่หาสมควรไม่ พระองค์ ให้ถวายพระสงฆ์เสียผืนหนึ่ง พระ ทรงทราบพระอัธยาศัย ทรงเรียก เจ้าแม่น้ำมหาปชาบดีโคตมีไม่ปรา พระอานนท์ให้นำเอาบาตรมา พระ รถนาจะถวายพระสงฆ์ ปรารถนา จะถวายแก่พระองค์เท่านั้น ทำอย่าง ประณีตด้วยพระหัตถ์ของพระนาง เอง พระองค์ก็ไม่ทรงรับ แค่นสัก เท่าไรก็ไม่ทรงรับ แค่นพระอานนท์ อานนท์ส่งบาตรให้ พระจอมไตร เขวี้ยงบาตรไปในอากาศ ให้ภิกษุ สารเณรในที่นั้น ไปนำเอาบาตรมา ให้พระตถาคต ขว้างลับเข้ากลีบ เมฆหายไปแล้ว ไม่รู้ไปทางไหน พระ อชิตภิกษุบวชใหม่โน้น ปุถุชนก็ไม่รู้ ว่าผูกเพื่อกระทำเพื่ออะไร จะเอาก็ ไม่ได้ เหาะไปก็ไม่ได้ อชิตภิกษุ บวชใหม่ยกมือขึ้นนมัสการ ด้วย บุญญาภินิหารที่ข้าพเจ้าสั่งสมอบรม มาแต่ชาติก่อน ถ้าจะได้ตรัสรู้เป็น พระบรมศาสดาเอกในโลก เหมือน พระบรมศาสดานี้แล้ว ขอให้บาตร นั้นมาสู่หัตถ์ของข้าพเจ้าในบัดนี้ พอขาดคำอธิษฐานเท่านั้น บาตรก็ กลับลอยลิ่วมาสู่หัตถ์อชิตภิกษุบวช ใหม่ พอบาตรสู่หัตถ์ของอชิตภิกษุ บวชใหม่ พระจอมไตรตรัสว่าภิกษุ ทั้งหลาย รู้จักไหมนั่นน่ะ ภิกษุบวช ให้ช่วยแค่นพระบรมศาสดาให้ทรง อรหันต์ท่านก็รู้ว่า ปัญหานี้ผูกเพื่อ ใหม่นั้นคือใคร ภิกษุตอบว่าไม่รู้จัก พระองค์รับสั่งว่า นั้นแหละนะ ภิกษุ กัลยาณมิตร มีนาคม ๒๕๓๗ ๑๗