การแสวงหาความสุขและความทุกข์ : หน้า 103/126

หากผู้ใดหลงใหลใฝ่ฝันใน การแสวงหาความสุขเช่นนี้ มากเพียงใด ก็จะต้อง ประสบกับความระทมทุกข์ มากมายเพียงนั้น อยู่ที่ประตูเมืองตั้งแต่เช้าตรู่ เธอหา สมควรแล้ว ทั้งคู่จึงตกลงกันตั้งหลัก อุบายออกมาพบกันให้ได้ก็แล้วกัน” ปักฐาน ณ หมู่บ้านแห่งนั้น ทำไร่ ฝ่ายนางปฏาจาราเตรียมแผน ไถนา เก็บผักหักฟื้นไปตามประสา ส่วนนางปฏาจาราได้ช่วยแบ่งเบา ภาระของสามี ทั้งงานภายนอกเรือน และงานในครัวเรือน นางก็รับเอามา ทำเองเสียสิ้น สิ่งที่ไม่เคยทำก็ต้อง ทำ ไม่เคยลำบากก็ต้องทนลำบาก การไว้เรียบร้อยดีแล้ว ครั้นเวลาใกล้ รุ่งนางได้ปลอมตัวเป็นนางทาสี นุ่ง ผ้าปอนๆ สยายผม เอาทาทั่วตัว ถือหม้อน้ำออกจากเรือนเดินปะปน ไปกับพวกทาสี จนถึงที่ซึ่งนัดกันไว้ โดยปลอดภัย ครั้นประตูเมืองเปิด ตรากตรำทุกอย่าง นี่เป็นผลจากการ แล้ว คนทั้งสองก็รีบเดินทางมุ่งหน้า ตัดสินใจที่ผิดพลาดของนางนั่นเอง เข้าป่าไปในทันที ต่อมาไม่นาน นางปฏาจารา เมื่อหนุ่มคนรับใช้พานาง เริ่มตั้งครรภ์ เมื่อครรภ์แก่ใกล้จะ ปฏาจาราไปถึงหมู่บ้านของชาวป่า คลอด นางคิดจะกลับไปอยู่ใกล้ๆ ซึ่งคิดว่าตนได้เดินทางมาไกลพอ บิดามารดาของนาง จึงได้อ้อนวอน กัลยาณมิตร มีนาคม ๒๕๓๙ 900