การเปลี่ยนแปลงของชาวอีก้อ : หน้า 99/126

เมื่อ 8781 แต่ก็ยังมี ให้ปลูกพืชอื่นทดแทนการปลูกฝิ่น และทรงรับ ซื้อพืชผลของชาวเขาเหล่านั้นนะคะ บางแห่งปลูกฝิ่นอยู่เหมือนกัน แม้จะลดน้อยลง ปีที่แล้ว ครูไปดอยม่อนเงาะยังปลูก ฝันอยู่เลย แต่เดี๋ยวนี้นัยว่าเลิกแล้ว ลูกศิษย์ ชาวม้งเขาบอกครูเองนะคะ รูปนี้แม่เฒ่าคงสูบ ฝันน่ะ เป็นรูปหลายปีมาแล้ว” ฉันยิ้มสบตากับน้าน้อยแทนการขอบ เพลาลงแล้ว ก็พูดต่อไปว่า “ชาวอีก้อเป็นผู้มีนิสัยรักสนุกสนานรื่นเริง ในกลุ่มของเขา ไม่ค่อยคำนึงถึงความทุกข์ ใน เวลาเดียวกันก็รักธรรมชาติ รักสงบ ถือสันโดษ เขาไม่ชอบความวุ่นวาย ความแออัดในชุมชน นักหรอกค่ะ ดูได้จากการที่พวกอีก้อจะหนีขึ้น ไปอยู่บนเขาสูง ๆ พวกชอก็ว่าอยู่สูงแล้วนะ แต่พวกอีก้อยังอยู่สูงเหนือพวกลีซอขึ้นไปอีก และ พระคุณที่อธิบายข้อข้องใจของฉัน น้าน้อยยิ้ม เมื่อพวกเขาลงมาค้าขายหรือซื้อของใช้ในเมือง ตอบอย่างรู้ใจหลานรัก ก็บอกแล้วไงว่า พอ เบญจ์ไม่อยู่ ฉันก็ติดอันดับ อย่าอิจฉาเลยน่า อยากไม่อยู่ทําไมล่ะ “นักศึกษาคะ ครูจะคุยถึงเรื่องประเพณี ชาวอีก้อให้ฟังดีมั้ยคะ” เสร็จแล้ว ก็จะรีบกลับทันที ไม่ยอมเสวนากับ ใคร” “ถ้าเป็นชาวเขาด้วยกันเล่าคะ” “ถ้าเป็นเผ่าเดียวกัน ก็มีการติดต่อกัน เสมอ ด้วยมักเป็นเครือญาติ แม้จะอยู่ภูเขา เสียงตอบ “ดีค่ะ ดีครับ” กันเซ็งแซ่ คนละลูก แต่ถ้าเป็นคนต่างเผ่าหรือคนในเมือง น้าน้อยหัวเราะ หึ...หึ...พร้อมกับยกมือทั้งสอง เขาไม่อยากยุ่งเกี่ยวด้วยหรอกค่ะ เขารักพวกเขา ขึ้นราวกับปางห้ามสมุทร เพื่อปรามเสียงนัก และรักที่จะร่วมสนุกสนานในคนเผ่าเดียวกัน ศึกษา ฉันว่าน้าน้อยคงกลัวเจ็บคอถ้าส่งเสียง เท่านั้น และไม่อยากให้ใครเข้าไปหมู่บ้านของ แข่งกับนักศึกษาทั้งรถ เมื่อเสียงหนุ่มสาวในรถ เขาด้วยนะ” ES OF AMERICA เด็กสาวอีก้อรักสวยรักงาม ช่วยกันเสริมสวยให้สวย ๆ หน่อย กัลยาณมิตร มีนาคม ๒๕๓๗ ๕๗