การถวายทานอย่างฉลาด : หน้า 21/126

ทานเล็กน้อย เข้าไปถวายองค์โน้น ถวายองค์นี้ นั้นทำให้ผลน้อยลงไป ถ้าทำให้ผลมาก มีน้อยเดียวก็ช่าง ผลไม้หน่อย กล้วยใบก็ช่าง มุ่ง ถวายพระสงฆ์ ถวายพระสงฆ์น่ะ ถวายอย่างไร เพราะว่าในหมดทั้ง สากลโลกมีเท่านั้นก็ขอถวายในสงฆ์ หรือไม่ฉะนั้นตั้งใจอยู่ว่า ท่านผู้หนึ่ง ผู้ใดเป็นพระอรหัตอรหันต์ ผู้หนึ่งผู้ ใดจะประพฤติตัวให้เป็นพระอรหัต อรหันต์ต่อไป เป็นอายุพระศาสนา หมด ทั้งสกลพระพุทธศาสนา จงรับ ทานของข้าพุทธเจ้าเถิด ถ้าว่าท่าน เห็นองค์หนึ่งองค์ใดที่เป็นสามเณรก็ ช่าง เป็นภิกษุแก่ก็ช่าง รูปพรรณ สัณฐานเป็นชนิดใดก็ช่าง โอ ท่าน องค์นี้ๆ เป็นอรหัตอรหันต์ละ ท่าน องค์นี้แหละจะเป็นพระอรหัตอรหันต์ ต่อไป ท่านองค์นี้แหละเป็นอายุพระ ศาสนาละก็น้อมเคารพสักการะด้วย เบญจางคประดิษฐ์ทีเดียว แล้วก็ ถวายทานนั้นไป ทานนั้นก็ตกเป็น สังฆทานแท้ๆ ได้ชื่อว่าถวายทาน ในสงฆ์แท้ๆ นี้แหละถวายมีของเล็ก น้อยให้ถวายฉลาดอย่างนี้ ถ้าฉลาด โง่ไม่ได้ ถ้าว่าถวายเจาะจงเสีย ผลมัน อย่างนี้ก็เอาตัวรอดได้ ไม่เสียทีที่ เกิดมาเป็นมนุษย์ พบพระพุทธ ศาสนา ตสฺมา ทเท อปปฏิวานจิตโต ยตฺถ ทินน์ มหปผล เพราะเหตุนั้น ทายกผู้มีจิตมิได้ท้อถอย ว่าทายกผู้ มีจิตมิได้ย่อหย่อนท้อถอย ให้ในที่ เช่นใดมีผลมาก ควรให้ในที่เช่นนั้น ให้ฉลาดอย่างนี้ เป็นทายกต้องฉลาด ก็น้อยไป ถ้าฉลาดก็ถวายเป็นกลาง อยู่ร่ำไป ผลมันก็มากยิ่งใหญ่ไพศาล ท่านจึงได้วางหลักฐานไว้ว่า ตสฺมา ทเท อปปฏิวานจิตโต ยตฺถ ทินน์ มหาผล เพราะเหตุนั้น ทายกผู้มี จิตมิได้ย่อหย่อนมิได้ท้อถอย ให้ใน ที่เช่นใดมีผลมาก ต้องให้ในที่เช่นนั้น ให้ยืนยันอย่างนี้นะ ปุญญานิ ปรโลกสฺมี ปติฏฐา โหนติ ปาณิน บุญย่อมเป็นที่ตั้งของ สัตว์ทั้งหลายในโลกเบื้องหน้า ใน โลกนี้บุญก็เป็นที่พึ่งของสัตว์ทั้งหลาย ด้วย ไปในโลกเบื้องหน้าบุญก็เป็นที่ พึ่งของสัตว์ทั้งหลายในโลกเบื้องหน้า ด้วยอีกเหมือนกัน เมื่อรู้จักหลักอัน นี้มันละก็ ให้แน่นอนในใจของตัว พินิจพิจารณาไปว่า การบูชาทั้งหลาย กัลยาณมิตร มีนาคม ๒๕๓๗ ๑๙