การเลือกเกิดและกรรม : หน้า 88/126

เกณฑ์ ๓ คนที่เคยอ่านพบ คนทั้งสามได้ลาพักผ่อนเดินทางกลับบ้าน ผ่านหมู่บ้านแห่งหนึ่งตอนกลางคืน มีโจรสามคนเข้าปล้นแล้ววิ่ง หนีสวนมา ชาวบ้านเข้าใจผิดคิดว่าพลทหารทั้งสามเป็นโจร จึงยิ่ง ตายทั้งสามคน คนทั้งสามตายแล้ว กายมนุษย์ละเอียดเป็นผีเดินเร่ร่อนอยู่ พยายามจะเข้าไปเกิดตามบ้านคนรวยๆ ก็มีแรงอะไรอย่างหนึ่งถีบ ออกมา เข้าบ้านเศรษฐีเหล่านั้นไม่ได้ ในที่สุดไปเข้าเกิดได้ตาม กระท่อมจนๆ ของชาวนา พอโตขึ้นระลึกชาติได้ จึงเล่าเรื่องถูก ฆ่าผิดตัวให้ผู้ใหญ่ฟัง แล้วพาผู้ใหญ่ไปขุดกระดูกของเขาทั้ง สามคนมาเผา เรื่องที่ป้าคิดติดใจอยู่ก็ตรงเรื่องแรงถีบ มันแรงอะไรกัน ป้า เข้าใจว่ามันคงเป็นแรงกรรม พลทหารทั้งสามเนี่ยไม่เคยสร้างบุญ กุศลด้วยการทำทานอะไรไว้ จะเลือกเกิดเป็นลูกเศรษฐีได้ยังไง ใน ทำนองเดียวกัน ไม่เคยถือศีลไว้ จะให้เกิดเป็นคนรูปร่างหน้าตาดี ย่อมไม่มีสิทธิ์ หรือเป็นคนขี้เหล้าเมายา ไม่เคยบำเพ็ญภาวนา สร้างกุศล จะให้เกิดแล้วฉลาด ก็เป็นไปไม่ได้ แรงกรรมย่อมบีบ บังคับเอาไว้ จากนั้นป้าก็นึกย้อนไปถึงเรื่องเมื่อ ๒๕ ปีที่แล้วมา เวลานั้น พระเดชพระคุณเจ้าคุณหลวงพ่อเราจวนจะบวชแล้ว ท่านมีเวลา ว่างมากเพราะยังไม่มีเรื่องโครงการสร้างวัด ท่านก็ชอบจับเด็กๆ ลูกๆ หลานๆ ของคนที่ไปวัดฝึกภาวนา เด็กส่วนใหญ่เห็นธรรมะ ง่าย ทำอภิญญาจิตเก่ง เย็นวันนั้นท่านให้เด็กๆ ไปดูชีวิตของพวก เขาขณะลงมาเกิด เด็กตอบกันว่า “พวกหนูเป็นคนมีบุญ เวลาจะ เกิดก็ลอยลงมา เลือกหาพ่อหาแม่ เห็นใครดวงบุญใสๆ โดยเฉพาะ ดวงบุญของแม่ ก็จะเข้าท้องเกิดเป็นลูกของผู้หญิงมีบุญคนนั้น” แต่พอเวลาพระเดชพระคุณเจ้าคุณหลวงพ่อให้เด็กดูคนที่มี บาปมาเกิด ทำไมจึงมาลอยเลือกพ่อเลือกแม่ไม่ได้ เด็กตอบกันว่า “พวกคนมีบาปเลือกไม่ได้หรอกครับ มันมีดวงอะไรไม่รู้ สีดำๆ ลอยนำหน้าดูดตัวเขาให้ลอยติดตามไปเลย หนีไปไหนไม่ได้ ดวงดำๆ นั่นบังคับให้เข้าไปเกิดในที่ไม่ดีเลย ตามสลัมมั่ง ตามที่กันดาร แร้นแค้นในหมู่คนจนๆ มั่ง ไม่งั้นก็เกิดกับพ่อแม่ที่นิสัยไม่ดีๆ” เวลานั้นป้าไม่เห็นอะไรตามที่เด็กเห็น แต่คำพูดของพวกเขา ก็ทำให้ป้าได้คิดเอามากๆ อยากได้ อยากทำแต่บุญ บุญ บุญ เพราะรู้ว่าเรื่องไปนิพพานนั้น ไม่ใช่จะไปกันทันทีในชาตินี้ ต้อง สร้างบารมีทั้งสิบให้เต็มบริบูรณ์ มองด้วยอำนาจญาณก็เป็นดวง กลมโต ขนาดเส้นผ่าศูนย์กลางหนึ่งคืบสี่นิ้วทุกบารมี ถ้าดวงใด ดวงหนึ่งยังไม่เต็ม ก็ไม่มีสิทธิ์เข้านิพพานเลิกเวียนว่ายตายเกิด ๘๖ มีนาคม ๒๕๓๗ กัลยาณมิตร เป็นอันขาด ฉะนั้นใครก็ตามตั้งอกตั้งใจเหลือ เกินว่าชาตินี้จะเข้านิพพานให้ได้ จึง เป็นเพียงเรื่องเพ้อฝัน เห็นแล้วหรือว่า ดวงบารมีของตนแต่ละอย่างโตขนาด ไหนแล้ว เหมือนเด็กอนุบาลร้องว่า สิ้นปีนี้ฉันจะได้รับปริญญา ยังไงยังงั้น แหละ ป้าไม่ยอมฝันเฟื่องเรื่องนิพพาน แบบที่ว่า ป้าชอบของจริง ยังไม่ต้อง เห็นดวงบารมีของตัวเอง ป้าก็รู้ว่าแต่ละ ดวงยังไม่มีดวงไหนเต็มเลย มีแต่ยัง เล็ก ๆ ทั้งนั้น แค่เกิดมาไม่รวยอย่างใจ ไม่สวยชนะคนอื่น ไม่ฉลาดล้ำเลิศ แถมยังคิดมีแฟนอีก แค่นี้ก็รู้แล้วว่า ดวงทาน ศีล ปัญญา เนกขัมมะ ย่ำแย่ เต็มที่ ดวงอื่นๆ ก็ทำนองเดียวกันนั่น แหละ คุณ ๆ ก็เหมือนกันอย่าไปฝัน เพ้อเจ้อนะคะ นี่ไงคุยมาตั้งยืดตั้งยาว ก็เพียง ยืนยันให้คุณเห็นว่า ถ้าไม่มีบุญแล้ว ละก็ ในขณะที่ต้องเวียนเกิดแล้วตาย ตายแล้วเกิดเพื่อสร้างบารมีอยู่นี้ เรา ไม่มีสิทธิ์เลือกที่เกิดแน่ แต่ถ้ามีบุญ “ผู้ทำบุญแล้วย่อม บันเทิงในโลกนี้ ตายไปแล้วก็ย่อมไป บันเทิงในโลกหน้า เป็นผู้ได้ชื่อว่า บันเทิงในโลกทั้งสอง เพราะเมื่อได้ เห็นกรรมอันบริสุทธิ์ของตนแล้ว ย่อมมี แต่ความบันเทิงปราโมทย์” เอายังไงกันดีคะ คุณชอบชนิด เลือกได้หรือเลือกไม่ได้ เรื่องเกิดใหม่ เนี่ย ถ้าจะเอาชนิดเลือกได้ คุณก็ต้อง เชื่อป้า คือหมั่นสร้างแต่บุญ บุญ บุญ แล้วก็บุญนะคะ สะ-หวัด-ดี