การใช้ชีวิตประจำวัน วารสารกัลยาณมิตร ปี 2537 ฉบับที่ 3 หน้า 116
หน้าที่ 116 / 126

สรุปเนื้อหา

สบายใจและมีความสุข โดยไม่ได้ บอกเล่าถึงเงื่อนไขใด ๆ ที่ผมกับพ่อ ตกลงกันไว้ให้ท่านทราบ น้าอุ่นเจ้าของบ้านที่แม่มา อาศัยอยู่ด้วย เป็นเพื่อนสนิทของ แม่มาตั้งแต่เด็ก ได้ยืนยันให้ผม สบายใจว่า “น้ารักแม่ของเธอเหมือน เพื่อนเหมือนญาติร่วมสายโลหิตหรือ ยิ่งกว่า... วันข้างหน้าต่อให้แม่เธอ ไม่มีเงินไม่มีแรงช่วยทำงาน... หรือ ถึงขั้นที่น้าต้องป้อนข้าวอาบน้ำให้... น้าก็ยินดีที่จะปรนนิบัติไปจนกว่าจะ ตายจากกัน... ขอให้วางใจได้.. แต่ เธอเป็นลูก.. ที่เธอมาเยี่ยมแม่นั้น... เธอสามารถทำให้แม่มีความสุขได้ มาก.. ถ้าอยากได้บุญก็จงหมั่นมา เยี่ยมเยียนแม่ แต่อย่าให้การ เรียนของเธอเสีย... ให้ระลึกไว้เสมอว่า การกระทำที่ดีๆ ของเธอทุกอย่างมี ผลต่อความสุขความสบายใจของแม่ บางครั้งแม่ใส่บาตร. ทั้งนั้น” ส่วนแม่ได้เล่าถึงการใช้

หัวข้อประเด็น

- การใช้ชีวิตประจำวัน

ข้อความต้นฉบับในหน้า

สบายใจและมีความสุข โดยไม่ได้ บอกเล่าถึงเงื่อนไขใด ๆ ที่ผมกับพ่อ ตกลงกันไว้ให้ท่านทราบ น้าอุ่นเจ้าของบ้านที่แม่มา อาศัยอยู่ด้วย เป็นเพื่อนสนิทของ แม่มาตั้งแต่เด็ก ได้ยืนยันให้ผม สบายใจว่า “น้ารักแม่ของเธอเหมือน เพื่อนเหมือนญาติร่วมสายโลหิตหรือ ยิ่งกว่า... วันข้างหน้าต่อให้แม่เธอ ไม่มีเงินไม่มีแรงช่วยทำงาน... หรือ ถึงขั้นที่น้าต้องป้อนข้าวอาบน้ำให้... น้าก็ยินดีที่จะปรนนิบัติไปจนกว่าจะ ตายจากกัน... ขอให้วางใจได้.. แต่ เธอเป็นลูก.. ที่เธอมาเยี่ยมแม่นั้น... เธอสามารถทำให้แม่มีความสุขได้ มาก.. ถ้าอยากได้บุญก็จงหมั่นมา เยี่ยมเยียนแม่ แต่อย่าให้การ เรียนของเธอเสีย... ให้ระลึกไว้เสมอว่า การกระทำที่ดีๆ ของเธอทุกอย่างมี ผลต่อความสุขความสบายใจของแม่ บางครั้งแม่ใส่บาตร. ทั้งนั้น” ส่วนแม่ได้เล่าถึงการใช้ชีวิต ประจำวันของท่านให้ฟังว่า “เช้า ขึ้นมาแม่ก็นั่งสมาธิ ต่อมาก็ลุกขึ้น หุงข้าวเตรียมกับข้าวใส่บาตร...กลาง คืนก่อนนอนก็สวดมนต์นั่งสมาธิ.. ส่วนกลางวันก็ทำนั่นทำนี่เป็นงาน บ้านบ้าง เป็นเพื่อนน้าอุ่นไปติดต่อ เรื่องนายหน้าขายที่ดินบ้าง... งาน ทุกอย่าง ช่วยกันทำก็เพลินดี... อีก อย่างคือแม่สบายใจด้วย.... บางครั้ง แม่ก็คิดอะไรแปลกๆ อยู่คนเดียว....” แล้วแม่ก็พูดทิ้งค้างเอาไว้หัน ๑๑๔ มีนาคม ๒๕๓๙ กัลยาณมิตร แม่คิดอยากจะให้ พระที่ท่านมาบิณฑบาตนั้น เปลี่ยนเป็นพระลูกชาย ของแม่สักครั้ง.. ไปหยิบไปทำอย่างอื่น ความอยากรู้ ว่าแม่คิดอะไร ทำให้ผมต้องถาม “แม่คิดอะไรหรือครับที่ว่าคิด แปลกๆ ..” ผมรู้ กว่าแม่ออกจะเกร็งๆ นิดๆ ก่อนจะตอบคำถาม “แม่...บางครั้งแม่ใส่บาตร.. แม่คิดอยากจะให้พระที่ท่านมาบิณ ฑบาตนั้น เปลี่ยนเป็นพระลูกชาย ของแม่สักครั้ง แต่ก็ช่างเถอะ ลูก ไม่อยากบวชแม่ก็ไม่ว่าหรอก... ขอให้ ลูกประพฤติตัวเป็นคนดีได้ แม่ก็ พอใจแล้ว...” ผมอยากจะบอกแม่เหลือเกิน ว่า ความคิดอยากบวชเข้ามาอยู่ใน ใจของผมแล้ว ถ้าแม่กลับบ้านไป กับผม กลับไปช่วยกันต่อรองกับพ่อ โอกาสที่แม่จะได้เห็นชายผ้าเหลือง ของพระลูกชายในปีนี้ย่อมมีทางเป็น ไปได้อย่างมาก อยู่บนกองทุกข์ของแม่ในเวลานี้ ดัง แต่ผมก็ไม่อยากให้บุญบวชตั้ง นั้นผมจึงปิดปากตัวเองนิ่ง จากนั้น เราสองคนแม่ลูกก็เปลี่ยนไปคุยด้วย เรื่องอื่น “จะต้องมีสักวันในเวลาอีก ไม่นานที่ผมจะทำฝันของแม่ให้เป็น จริงขึ้นมา” ผมแอบให้สัญญากับแม่ อยู่ในใจ *** นาฬิกาข้อมือชี้บอกเวลา สองทุ่มตรงพอดี เมื่อผมเข้าไปพบ
แสดงความคิดเห็นเป็นคนแรก
Login เพื่อแสดงความคิดเห็น

หนังสือที่เกี่ยวข้อง

Load More