ปัญญาจักษุ วารสารกัลยาณมิตร ปี 2537 ฉบับที่ 3 หน้า 112
หน้าที่ 112 / 126

สรุปเนื้อหา

แม้ข้าพเจ้าจะวิบัติ จากความเป็นใหญ่ยิ่งใน ทางโลก ซึ่งปกตินำความ ร้อนใจและความทุกข์ มาให้เป็นอันมากก็จริง แต่ข้าพเจ้ากลับได้ความ เป็นใหญ่ในทางธรรม ซึ่งท่าลายความทุกข์ และความเศร้าเสียใจ ให้หมดสิ้น ซึ่งมีปกตินำความร้อนใจและความทุกข์ ได้เห็นอริยสัจอันพระผู้มีพระ มาให้เป็นอันมากแล้วก็จริง แต่ข้าพเจ้า ภาคเจ้าผู้มีปัญญาลึกซึ้งทรงแสดงไว้แล้ว กลับได้ความเป็นใหญ่ในทางธรรม ซึ่ง แม้จะยังมีความประมาทอยู่บ้างแต่ก็ไม่ ทำลายความทุกข์และความเศร้าเสียใจ ต้องเกิดอีกเป็นครั้งที่ ให้หมดสิ้น ผู้มีปัญญาแก่ กล้าย่อมเกิดอีกเพียงครั้งเดียว (เอกพีซี) “อา! ปัญญาจักษุ ช่างแจ่มจรัส ผู้มีปัญญาปานกลางเกิดอีกเพียงสองชาติ สว่างไสวอะไรเช่นนี้! นี่เองพระผู้มีพระ (โกลังโกละ) ผู้มีปัญญาอ่อนเกิดอีกเพียง ภาคเจ้าจึงตรัสว่า “โสดาปั

หัวข้อประเด็น

- ปัญญาจักษุ

ข้อความต้นฉบับในหน้า

แม้ข้าพเจ้าจะวิบัติ จากความเป็นใหญ่ยิ่งใน ทางโลก ซึ่งปกตินำความ ร้อนใจและความทุกข์ มาให้เป็นอันมากก็จริง แต่ข้าพเจ้ากลับได้ความ เป็นใหญ่ในทางธรรม ซึ่งท่าลายความทุกข์ และความเศร้าเสียใจ ให้หมดสิ้น ซึ่งมีปกตินำความร้อนใจและความทุกข์ ได้เห็นอริยสัจอันพระผู้มีพระ มาให้เป็นอันมากแล้วก็จริง แต่ข้าพเจ้า ภาคเจ้าผู้มีปัญญาลึกซึ้งทรงแสดงไว้แล้ว กลับได้ความเป็นใหญ่ในทางธรรม ซึ่ง แม้จะยังมีความประมาทอยู่บ้างแต่ก็ไม่ ทำลายความทุกข์และความเศร้าเสียใจ ต้องเกิดอีกเป็นครั้งที่ ให้หมดสิ้น 1 ผู้มีปัญญาแก่ กล้าย่อมเกิดอีกเพียงครั้งเดียว (เอกพีซี) “อา! ปัญญาจักษุ ช่างแจ่มจรัส ผู้มีปัญญาปานกลางเกิดอีกเพียงสองชาติ สว่างไสวอะไรเช่นนี้! นี่เองพระผู้มีพระ (โกลังโกละ) ผู้มีปัญญาอ่อนเกิดอีกเพียง ภาคเจ้าจึงตรัสว่า “โสดาปัตติผลประเสริฐ ๗ ชาติเป็นอย่างมาก (สตักขัตตุปรมะ) กว่าความเป็นใหญ่ในแผ่นดิน เลิศกว่า พร้อมด้วยการเห็นอริยสัจเป็น ความสุขในแดนสรวง” ปัญญาจักษุมี ปฐมทัศนานั่นเอง ท่านย่อมละกิเลส อ้านาจทําลายความมืดทางใจให้ปลา- สามประการได้ คือความพยาบาท การ สนาการ ปานประหนึ่งดวงอาทิตย์อุทัย ทำร้ายตอบการค่าตอบผู้ค่า สักกายทิฏฐิ) ทำลายความมืดในราตรี ความสว่างนี้ ความลังเลสงสัยในคุณพระรัตนตรัย เป็นบ่อเกิดแห่งความสงบสุขอันประณีต สงสัยในทางแห่งพระนิพพาน (วิจิกิจฉา) อันมนุษย์ปุถุชนไม่อาจสัมผัสได้เลย “อา! พระสัทธรรมของพระสัมมา สัมพุทธเจ้าเป็นนิยยานิกธรรม นำผู้ พูดปรามาส) พ้นจากอบาย ๔ คือ นรก ปฏิบัติตามให้ออกจากทุกข์ได้จริง โอ เปรต อสุรกาย และกำาเนิดสัตว์ดิรัจฉาน พระธรรม ช่างล้ำเลิศอะไรปานนี้!” การรักษาศีลและประพฤติวัตรเพื่อเหตุ อย่างอื่น นอกจากความบริสุทธิ์ (สีลัพ เป็นผู้ไม่ทำอภิฐาน 5 คือ ฆ่า เจ้าชายผู้มีน้ำพระทัยประเสริฐ มารดา, ฆ่าบิดา, ฆ่าพระอรหันต์, ยุยง เสียไปแล้วอย่างหนึ่งแต่พระองค์ได้มา ให้สงฆ์แตกสามัคคีกัน ทําร้ายพระ อย่างหนึ่ง สิ่งที่ได้มานั้นประเสริฐกว่า พุทธเจ้าจนพระโลหิตห้อ และการไปเข้า พระองค์จึงได้กำไรอย่างมาก นี่คือกำไร รีตนับถือศาสนาอื่น ชีวิตที่แท้จริง ไม่ใช่กำไรที่คนบางพวก พระอริยบุคคลคือโสดาบันนั้น หลงเข้าใจผิดยึดถือเอาเป็นกำไร ซึ่งที่ แม้จะยังทำความชั่วทางกายทางวาจา แท้มันเป็นความชั่ว เป็นการขาดทุนอย่าง และทางใจอยู่บ้างก็จริง แต่ท่านไม่ปก ปิดความชั่วนั้น เป็นผู้เปิดเผยความ บุคคลผู้ได้แล้วซึ่งธรรมจักษุหรือ ผิดพลาดของตนและไม่ชัดความผิดให้ ปัญญาจักษุดังกล่าวนี้ย่อมประกอบด้วย ใคร ย่อยยับ ธรรมหลายประการ เช่น ท่านผู้ให้ธรรมจักษุมีความรู้สึกว่า รักษาศีล ๕ บริสุทธิ์อยู่ได้ตลอด “สิ่งใดสิ่งหนึ่งมีความเกิดขึ้นเป็นธรรมดา ชีวิต เป็นอาลศรัทธา ใครจะนำทรัพย์ ก็ย่อมดับไปเป็นธรรมดา” นั้น ย่อมเป็น มาล่อ ขู่เข็ญเอาชีวิตก็ตาม ก็ไม่อาจ ผู้เข้ากระแสพระนิพพาน (โสดาปนโน) กล่าวว่า ไม่มีศรัทธาเลื่อมใสในพระ เป็นผู้มีคติเที่ยงแน่นอนว่าไม่ไปอบาย รัตนตรัย (นียโต) จะต้องสําเร็จเป็นพระอรหันต์ ๒๐ มีนาคม ๒๕๓๗ กัลยาณมิตร
แสดงความคิดเห็นเป็นคนแรก
Login เพื่อแสดงความคิดเห็น

หนังสือที่เกี่ยวข้อง

Load More